Патси Сајдер — „ДЕНИ СТОЈЧЕВСКИ (1925-1988)“
Оваа песна е посветена во љубовно сеќавање на Дени Стојчевски- Хаџистојче (Хаџијоану), незаборавен херој од Лерин.
Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Означено со „Family and Generations“
Прелистајте Означено со „Family and Generations“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Патси Сајдер — „МОЈОТ МАКЕДОНСКИ ДЕДО СО МАГАРЕТО“
Мојот македонски дедо со магарето натоварено со намирници од пазарот се враќа кон нашата куќа.
Патси Сајдер — „ПЛАНИНАРОТ“
Планинарот со својата атлетска убавина и своето златно срце тргнува рано наутро кон планините.
Патси Сајдер — „МОЈОТ ЉУБЕН ТАТКО, АВРААМ БОСОТА (1908-1987)“
На лицето на татко ми беа насликани радоста и стравот во времињата кога го држеше радиото блиску до увото, слушајќи македонски песни.
Патси Сајдер — „За тебе, мајко, Константина Босота“
Песна посветена на мајката на поетесата.
Patsy Sider - „Песна за бегалците од Егејска Македонија“
Во македонските села на Егејот одекнуваа срцепарателни крици. Грчките бунтовници од топлата прегратка на мајката го грабаа детето. Невини ангели беспомошни со исплашени души... Се прашуваа едни со други „Што ќе се случи со нас?“ Без чевли, без храна... Премрзнати без нежноста на мајката... Планини, клисури истражувани без пауза... Планини, клисури оставаа зад себе без враќање.
Patsy Sider - „Нејзиниот македонски живот во Грција“
Таа припаѓаше на средната класа... Имаше сопруг и шест деца. Нејзиниот сопруг како и секогаш беше во македонските села во Лерин. Работеше таму, сликаше. Таа беше дома во кревет болна... Имаше висока температура и болки во стомакот. И тој ден, како и секогаш, вратата се отвори со клоца... Влегоа грчки полицајци, и ги гледаа со омраза. Нејзините деца, како секое утро, се молеа на Господ во таа минута...
„Мажи во бели престилки“: Студија за етничката припадност и занимањето — повторна промоција на книгата и предавање на д-р Хари Вјекослав Херман
На 25 март 2007 година, Канадско-македонското историско друштво организираше значајна повторна промоција и предавање за темелното истражување на д-р Хари Вјекослав Херман, „Мажи во бели престилки“, по повод проширеното второ издание овозможено со дарежлива донација од Хелен и Анџело Аргиро. Обновеното издание ја поврзува строгата антрополошка анализа со личното наследство преку новиот дел „Семејни приказни“, во кој се документира како македонските доселеници од Леринско и Костурско создале силна „етничка ниша“ во ресторанската дејност во Торонто. Истражувањето на д-р Херман прикажува длабока приказна за општествена подвижност: макотрпната работа, со која до 1970 година Македонците поседувале повеќе од 20 проценти од независните ресторани во Торонто, обезбедила економска основа идните поколенија да преминат во стручни професии. Така „белата престилка“ станала траен симбол на жртвата, претприемништвото и македонско-канадскиот идентитет.
Предавање на Хари Вјекослав Херман: „Мажи со бели престилки“ (Men in White Aprons)
„Мажи со бели престилки“ (Men in White Aprons) — предавање на Хари Вјекослав Херман Студија за етничката припадност и занимањата на македонските сопственици на ресторани во Торонто
Правење македонски зелник во Канадско-македонскиот дом (Canadian Macedonian Place)
Демонстрацијата за правење зелник во 1993 година во Канадско-македонскиот дом (Canadian Macedonian Place) беше значаен културен собир, кој ја претстави сложената, заедничка уметност на традиционалното македонско тесто. Предводен од постарите членови на заедницата, настанот ја истакна техничката вештина потребна за рачно валање кори тенки како хартија—честопати наредени и до 30 листа—за да се создаде препознатливата ронлива текстура на солената пита. Учесниците прикажаа разни полнежи, вклучувајќи традиционално зелје и сирење, потенцирајќи го препознатливиот наборен раб што го определува вистинскиот зелник. Освен кулинарската поука, настанот дејствуваше како „жив архив“, зачувувајќи го трудоинтензивното наследство за македонската дијаспора и обезбедувајќи дека филозофијата на заедничкото подготвување храна останува во средиштето на нивниот идентитет.
