Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Прелистајте Означено со „Family and Generations“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Десет момчиња од Склихтро Ги повика татковината Да одат и да го бранат Долгот кон државата. Едниот ќе биде пешадинец, Другиот возач, Третиот ќе стане готвач, А еден капетан. Сите се прашуваа; Ноќе не можеа да спијат: „А што знам јас за возење? Роден сум земјоделец.“ Станаа блиски другари, Секоја вечер заедно — Една ноќ ги фаќаше тага, Следната сонуваа. „Од што се плашите, момчиња?“ Извика еден ...
Мајко, сите момчиња Заминуваат далеку. Одат да бараат работа — Сите се по пристаништата. И јас морам да заминам некаде, Каде и да ме однесе судбината, Бидејќи Божја волја беше Да ме направи нивни заштитник. „Каде ќе ме оставиш, сине, Со три мали девојчиња?“ „Токму затоа морам да одам, мајко — Не барам дворци. Овде во близина нема работа. Дај ми го целиот свој благослов; Морам да заминам далеку За ...
Во зората на векот, Во мало и скромно село, Среде зимскиот студ, На свет дојде едно бебе. Три наречници слегле таму Да му ја запишат судбината, И пред да дојде утрото, Иднината му била запечатена. Му запишале тажна судбина, Иако детето немало вина, Товар што ќе го следи Засекогаш, без спас. Никогаш не го запозна татка си, Зашто тој веќе беше мртов— Разбојници свирепо го убиле Непосредно пред ...
Беше месец август, Со дождови и бесни бури; Сите брзаа кон домовите, Оставајќи ги дневните грижи. Трите реки се споија во една Кај светилиштето на Свети Димитрија, Поплавувајќи сѐ насекаде, Сѐ до куќата на Стасос. Видовме една старица како трча, Боса низ дождот; И иако поројот не престануваше, Влезе во дворот на Стасос. Герака излезе сама И потрча кон Пориос; Поројот диво беше надојден, Како ...
Ги најдов моите предци, И запалив мали свеќи Со солзи во очите. Им прошепотив неколку зборови — Иако нашите ковчиња Можеби почиваат во туѓа земја, Сите души пак ќе ни се сретнат. Тројца пријатели дојдоа во селото Од далечната Канада. Се собиравме во кафеаната И ги минувавме деновите во радост. Четворица ергени дојдоа заедно, А си заминаа оженети мажи; Се чинеше дека сите четворица Сме излегле ...
Од селото пристигнавме На Блур и Маргарета . Таму се најдовме И живеевме по десетмина заедно. Создадовме мала колонија, Печалбарско гнездо во туѓина. Семејствата доаѓаа едно по едно— Со старците и малите деца. Колонијата сѐ повеќе се полнеше, Маргарета се прелеваше. Нашето село полека се празнеше Додека луѓето заминуваа по десетмина. Семејствата стануваа поголеми, И немаше место за сите. Селските ...
ГУС и ГАСТИС од селото Решија да отворат ресторан. Двајцата веднаш се согласија Без ниеден приговор. Едниот ќе стои на касата Другиот ќе работи во кујната. Наскоро ќе ги отворат вратите И парите ќе почнат да се слеваат. Подготвија табла за пред влезот Со нивните имиња. Работници работеа внатре А и двајцата помагаа. Над вратата ќе пишуваше „GUS AND GASTI RESTAURANT“. И имаа убава млада девојка, ...
„Жено, се јавија по телефон— доаѓаат малечките. Подготви го меленото месо, ќе правиме ќофтиња.“ Едното сака зелник со праз, другото со спанаќ. Убави црвени пиперки— нив ќе ги полниме. Потоа расчистивме малку простор за никој да не се повреди. Бабата лета од радост а дедото оди по неа. „Излези сега од кујната, оди донеси го виното и големата тепсија за зелникот со сирење.“ Дедото ги носи ...
Во една мала продавница за крофни , како што ја викаме овде, се собираат секоја сабота да зборуваат за милото село. Едниот едвај слуша, другиот го загубил умот, сите сега со снежнобели коси, со седумдесет години зад себе. Едниот има шеќерна болест, рацете му се тресат, а другиот, крупен и тежок, постојано оди во нужник. Едниот мисли дека е најмудар, зборува за Вијагра. „Прекрасно нешто!“ вели ...
Кога бев само мало дете. Една вечер седев крај вратата, дворот диво расцветан, а насекаде зелена трева. Оддалеку допираа гласови— луѓето си ги полеваа градините. Сигурно беше ноќ со полна месечина; темјанушките цветаа во воздухот. Ноќната утка жално викаше, како да беше ранета. Ѕвездите блескаа високо на небото како обесен дијамантски превез. Од врвот на планината почна да се крева месечината. Го ...
