Оваа поетска збирка претставува лирски запис за животот во малото село Склитрон (Зелениче) во Западна Македонија (Грција) и за патувањето на иселувањето во новата татковина, Канада. Преку сеќавањата, местото и копнежот, овие песни им оддаваат почит на луѓето и на секојдневните мигови што обликуваа една генерација.
Напишана од Козма Јотис, оваа збирка го зачувува гласот на селскиот живот и искуството на напуштање на родниот крај — пренесувајќи го минатото напред додека се гради нов живот во туѓина.
ПРОЛОГ
Песните на оваа веб-страница
Имаат за цел да ги овековечат сеќавањата
Тие создаваат миг во времето
И влеваат чувство на носталгија
Оние напишани за да нѐ потсетат
На други времиња
Стари пријатели, стари маала
И заборавени чувства
Да нѐ насмеат и да нѐ расплачат
И да воскликнеме од радост
Оваа книга е исто така
Потсетник на фактот
Дека кога растевме
Многу од приказните што ги слушавме
Беа нешто повеќе од обични приказни
Тие беа доживеани искуства
Од нашите семејства
Искуства што ги обликуваа
Не само нивните вредности
Туку и нивниот карактер
Како и
Овие песни ќе бидат
Приказни и искуства
Што ќе се пренесат на следната генерација
И ќе помогнат да се зацврсти
Трајната врска меѓу бабата/дедото и внукот
Еден остарен ерген Се врати во своето село; Половина век беше поминал Во потрага по самиот себе. Се сопнуваше на уморните нозе, Потпрен на долг бастун; Годините му ги однесоа забите, Но носеше убав костум. Седна во кафеаната И речиси не кажа ни збор; Мислеше на одамна минатите години, Скриен во еден агол. Куќите му изгледаа толку ниски, Како од векови наназад; Сокачињата и натаму тесни, А ...
А староста тешко го притисна Пред и да забележи; И непосредно пред разденување Повторно тргна кон селото. Педесет години го немаше, Веќе никого не познаваше; Сите години минати во Америка Не му донесоа ништо. Се најде сам во своето село, Не знаејќи што да прави; „Како сиромав што се родив“, рече, „Така сиромав и ќе умрам.“ Едно утро во амбулантата Стоеше една постара жена; Сѐ уште беше убава, Сѐ ...
Растеа три сестри, Чесни, скромни и убави; Целото село им се восхитуваше, Секогаш трите заедно. Ги советуваа никогаш да не заборават, Ако сакаат добро да се зборува за нив, Грижливо да си ја чуваат честа За да најдат достојни мажи. Имаа мала скромна куќа Со низок мал двор, Ситно парче земја И една мала крава. Сестрите израснаа во големи убавици, Гордост на целото село; Стројнички доаѓаа во ...
Беше месец август, Со дождови и бесни бури; Сите брзаа кон домовите, Оставајќи ги дневните грижи. Трите реки се споија во една Кај светилиштето на Свети Димитрија, Поплавувајќи сѐ насекаде, Сѐ до куќата на Стасос. Видовме една старица како трча, Боса низ дождот; И иако поројот не престануваше, Влезе во дворот на Стасос. Герака излезе сама И потрча кон Пориос; Поројот диво беше надојден, Како ...
Пријателите дојдоа да ме видат Од големиот раздвижен град. „Зошто седиш вака?“ рекоа, „Ќе омалаксаш и ќе ти се сврти.“ Една ноќ ме поведоа со нив Да трчаме по девојките; Но браќата нѐ забележаа, И се разбегавме по сокаците. Ме вратија на утринската светлина, Право во кујната; Во пет и пол почна денот, И секојдневието продолжи. Таму работевме заедно, Тешки часови во кујната; И додека малку ...
Четворица пријатели од селото, Се сретнаа во „Маргарета“, И си направија сопствен дом, Каде што понекогаш живееја десетмина. За појадок, ни кажуваа, Требало да се јадат корнфлекс. Отидовме и купивме, Уверени дека убаво ќе се најадеме. Донесовме дома огромна кутија, Покриена со многу букви; Имаше дури и мали црвени дамки — Изгледаа како јагоди. Сипавме многу млеко, Чекајќи да набабрат; Ги удавивме ...
Ги најдов моите предци, И запалив мали свеќи Со солзи во очите. Им прошепотив неколку зборови — Иако нашите ковчиња Можеби почиваат во туѓа земја, Сите души пак ќе ни се сретнат. Тројца пријатели дојдоа во селото Од далечната Канада. Се собиравме во кафеаната И ги минувавме деновите во радост. Четворица ергени дојдоа заедно, А си заминаа оженети мажи; Се чинеше дека сите четворица Сме излегле ...
Тело без душа Не може веќе да прави добро. Кога ќе згасне последниот здив, Не може веќе ни зло да стори. Соништата на малото дете Сега останаа назад. Гледај сега да преживееш— И остави добрина зад себе. Еден нежен збор— Ќе го чуваш со години. Но изговорените сурови зборови Ќе ги паметиш довека. Куршумот што го слушаш Не е оној што те убива. Куршумот што ќе те убие— Никогаш не го слушаш.
Од селото пристигнавме На Блур и Маргарета . Таму се најдовме И живеевме по десетмина заедно. Создадовме мала колонија, Печалбарско гнездо во туѓина. Семејствата доаѓаа едно по едно— Со старците и малите деца. Колонијата сѐ повеќе се полнеше, Маргарета се прелеваше. Нашето село полека се празнеше Додека луѓето заминуваа по десетмина. Семејствата стануваа поголеми, И немаше место за сите. Селските ...
ГУС и ГАСТИС од селото Решија да отворат ресторан. Двајцата веднаш се согласија Без ниеден приговор. Едниот ќе стои на касата Другиот ќе работи во кујната. Наскоро ќе ги отворат вратите И парите ќе почнат да се слеваат. Подготвија табла за пред влезот Со нивните имиња. Работници работеа внатре А и двајцата помагаа. Над вратата ќе пишуваше „GUS AND GASTI RESTAURANT“. И имаа убава млада девојка, ...
