Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Прелистајте Означено со „Human Rights“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Граѓанската војна во Грција се одвиваше по Втората светска војна меѓу силите на кралската влада поддржани од Велика Британија и Америка и комунистичките сили поддржани од Југославија и Русија. За време на Втората светска војна, ројалистите избегаа од Грција и формираа влада во егзил во Египет, додека комунистичките движења одиграа важна улога во борбата против германските и италијанските окупациски трупи.
Моето родно место е селото Невољани, Егејска Македонија. Моето име е македонско и во нашиот дом зборуваме македонски јазик.
Во Петтото основно училиште во Лерин мојот учител ми рече со сарказам: „Твоето име звучи бугарско, ќе го променам за да звучи грчки.“
Облечен во мантото на Исус Христос, духовен човек на Бога, архимандрит Никодим Царкњас во Егејска Македонија е македонски свештеник.
Нејзиниот средношколски живот беше неподнослив. Гимназискиот професор сакаше да и’ го скрши моралот.
Мојот македонски дедо со магарето натоварено со намирници од пазарот се враќа кон нашата куќа.
На лицето на татко ми беа насликани радоста и стравот во времињата кога го држеше радиото блиску до увото, слушајќи македонски песни.
Канадските граѓани од Лерин, кои живеат во слободниот свет на Канада... Кога го посетуваат моето родно место, градот Лерин... На моите роднини и мои познаници, за мене лично, им го велат следново. „Срам да ѝ е, таа ги мрази Грците, зборува на македонски јазик... И оди во македонска црква...“ Моето наследство е македонско... Јас не гледам срам во тоа... Македонскиот јазик е еден од јазиците на Господ...
Не бевме запознаени со македонското наследство... Причината беше, грчките власти го криеја од нас. Во грчките училишта, нѐ учеа на грчки јазик... И го обвинуваа нашиот јазик, македонскиот јазик. Нѐ навредуваа и физички нѐ малтретираа, нас Македонците... И ја преплавија нашата македонска земја со грчки бегалци. Ги урнаа македонските цркви... А Македонците беа испратени во прогонство или затвори...
Тоа македонско девојче имаше седум години... И учеше во Петтото државно училиште во Лерин. На одмор наставничката ја испрати дома да земе пари... За да ја плати школарината на рати. На пат назад кон училиште девојчето задоцни... И влезе на прсти во училницата. Одеднаш наставничката... Ја зграпчи за коса. Со дебелиот стап, ја удри по главата. Девојчето почувствува вртоглавица...
