Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Означено со „Faith and Religious Life“
Прелистајте Означено со „Faith and Religious Life“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Граѓанска војна – Втор дел
Последниот здив на еден партизан Пред зората на Велика среда, борејќи се во битката кај Лија, му зборувале за слободата. Телото му се струполи врз земјата, но веќе не чувствуваше болка. Душата му се одвои од телото, невидлива, гледаше одозгора. Додека залутаните куршуми летаа, веќе не можеа да му ја допрат душата. Беше еден од тие залудни денови, како чамец без весла. Виде безброј деца како ...
Пред да падне темнината
Малата Димитрула бргу истрча. Се лизна и падна во бунарот, И како Геракина , и таа Испушти силен крик. Се слушна гласот на мајка ѝ — Ужас ја беше обзел. Таткото се фрли Во длабокиот бунар да ја спаси. Еден свештеник што минуваше дотрча, Газејќи го празот во брзањето. И тој сакаше да скокне внатре, Но одеждата го задржа. Свештеникот почна да се моли, Гледајќи високо кон небото. Од длабочината ...
Колбасите
Пред да дојдат коледарските песни и длабокиот зимски студ, ги колевме прасињата во секој двор. Правевме џумаринки * и свежо пржено месо, делејќи по малку со целото маало. А потоа колбасите — колку беа вкусни! Со праз и миризливи тревки, со добро зачинето мелено месо. Ги закачувавме да се сушат на една дрвена прачка; кучето наше ги чуваше за друг да не ги земе. Една ноќ еден другар рече: „Деца, ...
Ни за пат не стигна
Долу се појави камена плоча, таму во дворот еден ден. Двајцата лукаво се погледнаа— и едниот веднаш го грабна железниот лост. Едниот креваше со лостот, другиот удираше со тешката алатка. Албанците гледаа и се чудеа: „Што бараат овде овие двајца будали?“ Бараа скриени златници да им ги дадат на децата и внуците. Но наместо злато под каменот, најдоа стомна со грав. Седнаа и се напија, како целиот ...
Последното збогум
Кога ќе умре некој селанец— пријател, родител или брат— тогаш почнуваме длабоко да мислиме: зошто се караме, пријатели? Телефонот ѕвони рано— кој ли е, кој ли е сега? Веста е тажна: денес умрел тој и тој. Веста и понатаму се шири додека сите не слушнат— уште еден селанец си замина од овој град. И младо и старо се собира во лутиот студ, да застане пред безживотното тело и да го каже последното ...
Една вечер ја видов смртта
Смртта слезе одозгора пред да падне ноќта. Немаше опашка—само крилја, како мало ангелче. Му реков, те молам, имам уште многу да сторам— направи ми ја оваа услуга, не сакам уште да умрам. „Смртта“, ми рече, „на телото е само нов почеток за душата. Ние двајцата ќе одиме на друго место— таму лежи твојот вечен живот.“ Настојував, молев да почека, да останам уште малку. Сега кога дојде пролетта, не ...
И телото му трепери
Не гледам што сум станал. Другите ме гледаат со чудење, а јас верувам дека сум останал ист низ сѐ што поминало. И кога се простуваме, и го јадеме житото, сите почнуваме да се прашуваме— кој ќе биде следниот?
Овој наш привремен живот
Во овој наш привремен живот, Бог ни исцртал пат: некој минува лесно и брзо, друг како ден фрлан од бура. Иако почетокот ти изгледа лесен и брз, никогаш не оставај ја скромноста; нека ти остане патот исправен, зашто благодарноста мора да го води срцето. Во виорот на овој живот, никогаш не губи ја храброста, за да можеш да се спасиш од злото пред да дојде бродоломот. Стрмни угорници и надолници ќе ...
НАШИОТ НЕКОГАШЕН БОЖИК
Божик, како што го паметам, многу, многу одамна: оние студени декемвриски денови со штотуку паднат снег. Црковните камбани ѕвонеа и одѕвонуваа низ целото село. Сончевите зраци блескаа, а ние се чувствувавме благословени. Ги имав мајка ми и татко ми, моите две сестри и јас, баба Ката, нашата баба— се чувствував како да сум на врвот. Не добивавме божикни подароци, немавме ни божикно дрво; се имавме ...
