Во овој наш привремен живот,
Бог ни исцртал пат:
некој минува лесно и брзо,
друг како ден фрлан од бура.
Иако почетокот ти изгледа лесен и брз,
никогаш не оставај ја скромноста;
нека ти остане патот исправен,
зашто благодарноста мора да го води срцето.
Во виорот на овој живот,
никогаш не губи ја храброста,
за да можеш да се спасиш од злото
пред да дојде бродоломот.
Стрмни угорници и надолници
ќе ги бележат патиштата по кои чекориме;
од секоја страна на животот,
гордо да одиме каде што нѐ водат.
Само оди и секогаш гледај напред
ако сакаш да се издигнеш и да растеш;
но погледни понекогаш и зад себе,
за да не застраниш од својот пат.
Патеката наша овде е мала и кратка,
минува како молња;
на крајот заминуваш без враќање
од самото пристаниште на животот.
Собираме богатство, материјални нешта,
ги преполнуваме кошниците,
без мисла, без разум—
човеку, размисли и не препуштај се
на алчноста што ја освојува душата;
добро промисли пред да се стремиш:
зашто кога духот ќе ти се издигне,
нема да ти судат според она што си го имал.