Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Прелистајте Означено со „Village Life“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Десет момчиња од Склихтро Ги повика татковината Да одат и да го бранат Долгот кон државата. Едниот ќе биде пешадинец, Другиот возач, Третиот ќе стане готвач, А еден капетан. Сите се прашуваа; Ноќе не можеа да спијат: „А што знам јас за возење? Роден сум земјоделец.“ Станаа блиски другари, Секоја вечер заедно — Една ноќ ги фаќаше тага, Следната сонуваа. „Од што се плашите, момчиња?“ Извика еден ...
Пред да дојдат коледарските песни и длабокиот зимски студ, ги колевме прасињата во секој двор. Правевме џумаринки * и свежо пржено месо, делејќи по малку со целото маало. А потоа колбасите — колку беа вкусни! Со праз и миризливи тревки, со добро зачинето мелено месо. Ги закачувавме да се сушат на една дрвена прачка; кучето наше ги чуваше за друг да не ги земе. Една ноќ еден другар рече: „Деца, ...
Еден остарен ерген Се врати во своето село; Половина век беше поминал Во потрага по самиот себе. Се сопнуваше на уморните нозе, Потпрен на долг бастун; Годините му ги однесоа забите, Но носеше убав костум. Седна во кафеаната И речиси не кажа ни збор; Мислеше на одамна минатите години, Скриен во еден агол. Куќите му изгледаа толку ниски, Како од векови наназад; Сокачињата и натаму тесни, А ...
А староста тешко го притисна Пред и да забележи; И непосредно пред разденување Повторно тргна кон селото. Педесет години го немаше, Веќе никого не познаваше; Сите години минати во Америка Не му донесоа ништо. Се најде сам во своето село, Не знаејќи што да прави; „Како сиромав што се родив“, рече, „Така сиромав и ќе умрам.“ Едно утро во амбулантата Стоеше една постара жена; Сѐ уште беше убава, Сѐ ...
Растеа три сестри, Чесни, скромни и убави; Целото село им се восхитуваше, Секогаш трите заедно. Ги советуваа никогаш да не заборават, Ако сакаат добро да се зборува за нив, Грижливо да си ја чуваат честа За да најдат достојни мажи. Имаа мала скромна куќа Со низок мал двор, Ситно парче земја И една мала крава. Сестрите израснаа во големи убавици, Гордост на целото село; Стројнички доаѓаа во ...
Беше месец август, Со дождови и бесни бури; Сите брзаа кон домовите, Оставајќи ги дневните грижи. Трите реки се споија во една Кај светилиштето на Свети Димитрија, Поплавувајќи сѐ насекаде, Сѐ до куќата на Стасос. Видовме една старица како трча, Боса низ дождот; И иако поројот не престануваше, Влезе во дворот на Стасос. Герака излезе сама И потрча кон Пориос; Поројот диво беше надојден, Како ...
Поминаа многу години и побелевме и остаревме. Нашето убаво село никогаш не го заборавивме. Зелено село, мој Зелениче, не си како што беше некогаш. Толку многу ти се смени лицето додека бевме далеку од тебе. Се сеќаваме на вечерите кога улиците се полнеа со деца, а стариците на столчињата седеа заедно и си зборуваа. Твоите калдрмисани патишта сега се покриени со асфалт, а со столбовите на ...
Синоќа сонував, и пак се најдов во селото. Сите родители беа таму, сите предци и роднини. И нашите деца беа таму, заедно со внуците. Игравме на ридото рака под рака, како во старите години. Сите се прегрнавме со солзи во очите. Се сетивме на сѐ од порано— на страстите од минатото. А таму двајца браќа, сега веќе старци, кои со години не се виделе, пак се расправаа за земјата. „Како сон е“, реков ...
Последниот пат кога отидов во селото, да се простам со оние што ги знаев, и од истрошеното татково наследство да го продадам малкуто што можеше— Нашата мала дедовска куќа, плевната сега падната и гола, и ниската дворна ограда, некогаш градена со пот и грижа. Слегов во дворот како грлото да ми се затвори— ме стегна длабоко однатре, како да се давам во тешка ноќ. Грмушки и трње го полнеа дворот, го ...
Божик, како што го паметам, многу, многу одамна: оние студени декемвриски денови со штотуку паднат снег. Црковните камбани ѕвонеа и одѕвонуваа низ целото село. Сончевите зраци блескаа, а ние се чувствувавме благословени. Ги имав мајка ми и татко ми, моите две сестри и јас, баба Ката, нашата баба— се чувствував како да сум на врвот. Не добивавме божикни подароци, немавме ни божикно дрво; се имавме ...
