Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Означено со „Village Life“
Прелистајте Означено со „Village Life“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Моето село
Од малечок го сакав Ова село Во неговите вади пораснав Играјќи си во водата А кога сонцето ќе излезеше Зад планината Бос, но среќен Го пречекував А кога зората тивко ќе се разденеше На крајот од селото Почнуваше еден бескраен Летен ден Јадевме леб и сол Но, како мали деца, Не баравме ништо Ја имавме слободата Јавајќи го моето мало магаренце Во свежиот двор Ја викавме Афрула И сите ѝ се восхитуваа ...
Прошетката
По шесто одделение Мислите ни беа во селското шеталиште Во неделната облека Да украдеме по некој поглед Девојките, рака под рака Едната во црвено, другата во сино Не знаевме дали нѐ маѓепсуваат Или ни се потсмеваат По толку многу прошетки Девојките веќе не нѐ маѓепсуваа Нѐ маѓепсуваше мирисот од фурната И по џебовите баравме драхми И како лисицата Пред зеленото грозје Ги свртевме мислите на друго ...
Грандишта се урна
Во Грандишта три млади моми Камилица береа. Слушнаа громови Пред сонцето да зајде. На сртот на Елео молсна, Во Сребрено загрме, Во Зеленич дожд врнеше, А Гурло не можеше да го собере. Дождот засили, Камењата почнаа да се тркалаат, Поројот надојде и збесна, Ги поплави сите ниви. Се искачија на една падина, Обидувајќи се да се спасат, Но планината се урна врз нив И не можеа да побегнат. „Поштеди ...
Граѓанска војна
Непосредно пред полноќ, во една летна ноќ, прозорците ни подотворени, а сепак не се слушаше ни збор. Од спротивната планина се креваше месечината. Во сокакот се појави сенка крај пазариштето. Се слушнаа забрзани чекори што одеа кон реката. Некој беше отишол да ја доведе Баба Герака, акушерката. Породилните болки ја фатија мајката, а таа си ја кажа молитвата. Не посакуваше ништо друго освен детето ...
Враќањето во селото
Камбаната свечено ѕвони, Есента четириесет и деветтата. Војната заврши, Но нашето село се смали. Многу деца беа убиени, Други исчезнаа. Напуштени куќи, Куќи во урнатини. Деца ги загубија мајките, Ги загубија другарите; Безброј непогребани тела Лежат по планините и ридовите. Се вративме во селото, Во нашите убави маала, Пак да спиеме во своите домови, За да ни зараснат раните. Една рана никогаш не ...
Педесеттите години
Таа деценија Беше многу важна. Носевме голема надеж, Без никакви грижи. Грижите им припаѓаа на родителите — Иако ние не го знаевме тоа. Го правеа сето она што мораше Со малкуто што им преостанало. Немавме многу пари, И не ни требаа. Кој имаше малку леб Го делеше со сите. По улиците игравме скрумбуста , Со камења и скршени плочи; По нивите собиравме стапчиња — Таа игра ја викавме кленца . ...
Селските бунари
Во секоја куќа во селото Имаше бунар. Кај некои беше поплиток, Кај други тонеше во длабока темнина. Водата не ја пиевме, Ниту ја стававме во јадењето. Со неа само ги миевме нозете, И го полевавме дворот. Лете беше студена, И внатре ги спуштавме лубениците. Зиме беше млака; Со неа ги поевме магарињата. А во некои, како што велат, Имало дури и пијавици. Често ги користеле За младите девојки да ...
Пред да падне темнината
Малата Димитрула бргу истрча. Се лизна и падна во бунарот, И како Геракина , и таа Испушти силен крик. Се слушна гласот на мајка ѝ — Ужас ја беше обзел. Таткото се фрли Во длабокиот бунар да ја спаси. Еден свештеник што минуваше дотрча, Газејќи го празот во брзањето. И тој сакаше да скокне внатре, Но одеждата го задржа. Свештеникот почна да се моли, Гледајќи високо кон небото. Од длабочината ...
