Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Immigration“

Прелистајте Означено со „Immigration“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Втора годишна прослава на доселувањето во Канада: Жените и нивните достигнувања

Втората годишна прослава на македонското доселување во Канада се одржа во библиотеката во Ист Јорк во чест на разновидните професионални и лични достигнувања на македонско-канадските жени. Надминувајќи го наративот од почетокот на 20 век за доселувањето на „невести“, настанот претстави жени од различни краишта на Македонија што се истакнале во инженерството, медиумите, меѓународниот развој и уметноста. Меѓу говорничките беа Наташа Денковски, репрезентативка и магистерка по деловна администрација; Победа Пискачева, авторка на телевизиската емисија „Македонско издание“; режисерката Сандра Даниловиќ; модната дизајнерка Марија Лазарова Манчева; и стручњачката за развој Вера Белазелкоска. Попладневната програма заврши со главното обраќање на Александра Настеска, наградувана поборничка за одржливост и родова еднаквост, покажувајќи како овие жени ги надминале традиционалните семејни улоги, придонеле кон општествените промени и ги вдахновуваат идните поколенија и во македонската заедница и во поширокото канадско општество.

Пол и Зорка Басил

Пол Басил (Тупурковски) бил роден во селото Ошчима, во Егејска Македонија, во 1908 година. Неговиот татко Васил бил убиен од Турците на млада возраст, а неговата мајка Султана морала сама да ги одгледа неговиот брат Спиро, најмалиот брат Мичо и сестрите Велија, Сандра, Елена и Илинка. Мајка му била убиена од Германците за време на Втората светска војна.

Крис Дафев

На 7 септември 1894 година, во македонскиот град Радовиш, на сиромашниот продавач на месо Дафе Антонов и неговата сопруга Гона им се родил син. Го крстиле Христо, а бидејќи сите го викале Христо Дафев (Дафевиот Христо), тоа име го задржал и во подоцнежните години. Христо бил болежливо, но талентирано дете. На шест години тргнал на училиште и бил исклучително добар ученик, но поради здравјето морал да го прекине школувањето... Младиот Христо не умеел да учи без да се напрега; на сѐ му пристапувал премногу ревносно. На седум години почнал да свири на флејта. Татко му не можел да си дозволи музички инструмент, па Христо „позајмил“ 15 турски парички од скромната заштеда на татко му и се здружил со едно соседско момче, кое исто така вложило 15 парички, за да купат мандолина. Една недела ја чувал Христо, а следната неговиот другар. Еден ден мајка му го испратила момчето на таванот да донесе нешто. Таму, меѓу предметите оставени од еден вујко што заминал во Канада, Христо нашол виолина! Ја наштимал. Го повлекол гудалото. И таму, на прашливиот таван, заборавајќи зошто се качил, Дафевиот Христо уште при првиот обид отсвирил позната македонска мелодија. Немало никакво сомнение: музиката била неговиот повик. Иако биле сиромашни, неговите родители решиле да направат сѐ што можат за да му помогнат.

Печалбари, доселеници и трајно наследство: Во спомен на д-р Лилијан Петров

Првата годишна прослава на македонското доселување во Канада беше срдечна почит кон покојната д-р Лилијан Петров, пионерка во науката што ја посвети кариерата на документирање и потврдување на посебниот идентитет на македонските доселеници во Онтарио. Семејството, колегите и водачите на заедницата споделија приказни за нејзината брилијантност, остроумност и непокорност, како и за нејзиното успешно спротивставување на политичките притисоци македонското наследство да се подведе под соседни етнички определби. Со темелното дело „Печалбари и доселеници“ и со работата во Мултикултурното историско друштво на Онтарио, Петров стана најмеродавен глас за раните македонски печалбари и создаде историско наследство што Канадско-македонското историско друштво настојува да го чува преку оваа редовна спомен-програма.

Васил Пацко

Васил Пацко е роден во селото Желево, Македонија, на 28 ноември 1907 година, на Доне и Софија (родена Хаџипавле) Пацко. Меѓу браќата и сестрите беа Елинка (починала во детството), Луис, Зоја и Алекс. Како момче, свиреше музика со својот татко и со помладите браќа.

Patsy Sider - „Нејзиниот македонски живот во Грција“

Таа припаѓаше на средната класа... Имаше сопруг и шест деца. Нејзиниот сопруг како и секогаш беше во македонските села во Лерин. Работеше таму, сликаше. Таа беше дома во кревет болна... Имаше висока температура и болки во стомакот. И тој ден, како и секогаш, вратата се отвори со клоца... Влегоа грчки полицајци, и ги гледаа со омраза. Нејзините деца, како секое утро, се молеа на Господ во таа минута...