Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Означено со „Restaurants and Working Life“
Прелистајте Означено со „Restaurants and Working Life“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Пол и Зорка Басил
Пол Басил (Тупурковски) бил роден во селото Ошчима, во Егејска Македонија, во 1908 година. Неговиот татко Васил бил убиен од Турците на млада возраст, а неговата мајка Султана морала сама да ги одгледа неговиот брат Спиро, најмалиот брат Мичо и сестрите Велија, Сандра, Елена и Илинка. Мајка му била убиена од Германците за време на Втората светска војна.
Крис Дафев
На 7 септември 1894 година, во македонскиот град Радовиш, на сиромашниот продавач на месо Дафе Антонов и неговата сопруга Гона им се родил син. Го крстиле Христо, а бидејќи сите го викале Христо Дафев (Дафевиот Христо), тоа име го задржал и во подоцнежните години. Христо бил болежливо, но талентирано дете. На шест години тргнал на училиште и бил исклучително добар ученик, но поради здравјето морал да го прекине школувањето... Младиот Христо не умеел да учи без да се напрега; на сѐ му пристапувал премногу ревносно. На седум години почнал да свири на флејта. Татко му не можел да си дозволи музички инструмент, па Христо „позајмил“ 15 турски парички од скромната заштеда на татко му и се здружил со едно соседско момче, кое исто така вложило 15 парички, за да купат мандолина. Една недела ја чувал Христо, а следната неговиот другар. Еден ден мајка му го испратила момчето на таванот да донесе нешто. Таму, меѓу предметите оставени од еден вујко што заминал во Канада, Христо нашол виолина! Ја наштимал. Го повлекол гудалото. И таму, на прашливиот таван, заборавајќи зошто се качил, Дафевиот Христо уште при првиот обид отсвирил позната македонска мелодија. Немало никакво сомнение: музиката била неговиот повик. Иако биле сиромашни, неговите родители решиле да направат сѐ што можат за да му помогнат.
Васил Пацко
Васил Пацко е роден во селото Желево, Македонија, на 28 ноември 1907 година, на Доне и Софија (родена Хаџипавле) Пацко. Меѓу браќата и сестрите беа Елинка (починала во детството), Луис, Зоја и Алекс. Како момче, свиреше музика со својот татко и со помладите браќа.
„Мажи во бели престилки“: Студија за етничката припадност и занимањето — повторна промоција на книгата и предавање на д-р Хари Вјекослав Херман
На 25 март 2007 година, Канадско-македонското историско друштво организираше значајна повторна промоција и предавање за темелното истражување на д-р Хари Вјекослав Херман, „Мажи во бели престилки“, по повод проширеното второ издание овозможено со дарежлива донација од Хелен и Анџело Аргиро. Обновеното издание ја поврзува строгата антрополошка анализа со личното наследство преку новиот дел „Семејни приказни“, во кој се документира како македонските доселеници од Леринско и Костурско создале силна „етничка ниша“ во ресторанската дејност во Торонто. Истражувањето на д-р Херман прикажува длабока приказна за општествена подвижност: макотрпната работа, со која до 1970 година Македонците поседувале повеќе од 20 проценти од независните ресторани во Торонто, обезбедила економска основа идните поколенија да преминат во стручни професии. Така „белата престилка“ станала траен симбол на жртвата, претприемништвото и македонско-канадскиот идентитет.
Предавање на Хари Вјекослав Херман: „Мажи со бели престилки“ (Men in White Aprons)
„Мажи со бели престилки“ (Men in White Aprons) — предавање на Хари Вјекослав Херман Студија за етничката припадност и занимањата на македонските сопственици на ресторани во Торонто
„Штотуку пристигнати“ (Just Arrived)
"Штотуку пристигнати" (Just Arrived) — светска премиера на документарниот филм. Петок, 7 мај 2004 година. Светската премиера на документарниот филм „Штотуку пристигнати“ неодамна ја претстави Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society) во Централната библиотека на Северен Јорк (North York Central Library). Публиката во исчекување...
Лилијан Петров — „Печалбари“: серија предавања на КМИД
Лилијан Петров го претставува своето истражување за раната историја на македонските доселеници во Торонто, од почетокот на дваесеттиот век до почетокот на Втората светска војна. Таа користела интервјуа, писма и мемоари, записи од здруженија и сведоштва на англоканаѓани што биле во допир со доселениците. Петров го објаснува обемот на трудот што во 1995 година требало да биде објавен под наслов „Печалбари и доселеници: Македонската заедница во Торонто до 1940 година“.
