Патси Сајдер — „За тебе, мајко, Константина Босота“
Песна посветена на мајката на поетесата.
Прелистајте Означено со „Поезија“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Песна посветена на мајката на поетесата.
Канадските граѓани од Лерин, кои живеат во слободниот свет на Канада... Кога го посетуваат моето родно место, градот Лерин... На моите роднини и мои познаници, за мене лично, им го велат следново. „Срам да ѝ е, таа ги мрази Грците, зборува на македонски јазик... И оди во македонска црква...“ Моето наследство е македонско... Јас не гледам срам во тоа... Македонскиот јазик е еден од јазиците на Господ...
Не бевме запознаени со македонското наследство... Причината беше, грчките власти го криеја од нас. Во грчките училишта, нѐ учеа на грчки јазик... И го обвинуваа нашиот јазик, македонскиот јазик. Нѐ навредуваа и физички нѐ малтретираа, нас Македонците... И ја преплавија нашата македонска земја со грчки бегалци. Ги урнаа македонските цркви... А Македонците беа испратени во прогонство или затвори...
Тоа македонско девојче имаше седум години... И учеше во Петтото државно училиште во Лерин. На одмор наставничката ја испрати дома да земе пари... За да ја плати школарината на рати. На пат назад кон училиште девојчето задоцни... И влезе на прсти во училницата. Одеднаш наставничката... Ја зграпчи за коса. Со дебелиот стап, ја удри по главата. Девојчето почувствува вртоглавица...
Во македонските села на Егејот одекнуваа срцепарателни крици. Грчките бунтовници од топлата прегратка на мајката го грабаа детето. Невини ангели беспомошни со исплашени души... Се прашуваа едни со други „Што ќе се случи со нас?“ Без чевли, без храна... Премрзнати без нежноста на мајката... Планини, клисури истражувани без пауза... Планини, клисури оставаа зад себе без враќање.
Таа припаѓаше на средната класа... Имаше сопруг и шест деца. Нејзиниот сопруг како и секогаш беше во македонските села во Лерин. Работеше таму, сликаше. Таа беше дома во кревет болна... Имаше висока температура и болки во стомакот. И тој ден, како и секогаш, вратата се отвори со клоца... Влегоа грчки полицајци, и ги гледаа со омраза. Нејзините деца, како секое утро, се молеа на Господ во таа минута...
Песна за животот на село пред раселувањето.
Песна за издржливоста на еден народ низ поделбата и раселувањето.
Моето сеќавање ме враќа... Во оние години кога немав говор. Ги сакав македонските песни. Немилосрдните Грци ја забранија нашата култура. Зошто, зошто, ги одземаа... Обичаите кои ни припаѓаа нас? Зошто, зошто, ги одземаа... Јазикот и писмата кои ни припаѓаа нас? Дискриминацијата е смртоносна болест. Ги труе умот и душата. Ние бараме човекови права... Се покоруваме на Светото Слово. Станете, македонски деца...
Списите на бездушните грчки политичари, во старите и денешните книги... Го опишуваа и го опишуваат истребувањето на македонската нација. Смртна омраза за македонскиот народ... Се прашувам како немаат страв од Господа! Македонскиот народ е чувствителен народ. За својата слобода, се бореа со Турците. Бездушните грчки политичари по поделбата на Македонија во 1913 година... Одлучија македонската душа да не постои на македонска земја.