Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society
Станете член!
Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Biography and Memoir“

Прелистајте Означено со „Biography and Memoir“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Методија Андонов-Ченто

Во април 2016 година, Канадско-македонското историско друштво организираше предавање на проф. Ендрју Росос за Методија Андонов-Ченто, првиот претседател на АСНОМ и клучна личност во „македонското прашање“ од 1946 година. Како „национален комунист“ што се залагал за обединета и суверена Македонија со уставно право да се отцепи од Југославија, Ченто бил отстранет од режимот предводен од Белград, затворен повеќе од една деценија и избришан од учебниците по историја сѐ до независноста на Македонија во 1991 година. Предавањето го проследи неговиот пат од замолчен политички маченик, чие име некогаш се изговарало само шепотејќи, до почитуван национален патриот, чие наследство денес е одбележано со истакнат споменик во Скопје.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

Втора годишна прослава на доселувањето во Канада: Жените и нивните достигнувања

Втората годишна прослава на македонското доселување во Канада се одржа во библиотеката во Ист Јорк во чест на разновидните професионални и лични достигнувања на македонско-канадските жени. Надминувајќи го наративот од почетокот на 20 век за доселувањето на „невести“, настанот претстави жени од различни краишта на Македонија што се истакнале во инженерството, медиумите, меѓународниот развој и уметноста. Меѓу говорничките беа Наташа Денковски, репрезентативка и магистерка по деловна администрација; Победа Пискачева, авторка на телевизиската емисија „Македонско издание“; режисерката Сандра Даниловиќ; модната дизајнерка Марија Лазарова Манчева; и стручњачката за развој Вера Белазелкоска. Попладневната програма заврши со главното обраќање на Александра Настеска, наградувана поборничка за одржливост и родова еднаквост, покажувајќи како овие жени ги надминале традиционалните семејни улоги, придонеле кон општествените промени и ги вдахновуваат идните поколенија и во македонската заедница и во поширокото канадско општество.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

Крис Дафев

На 7 септември 1894 година, во македонскиот град Радовиш, на сиромашниот продавач на месо Дафе Антонов и неговата сопруга Гона им се родил син. Го крстиле Христо, а бидејќи сите го викале Христо Дафев (Дафевиот Христо), тоа име го задржал и во подоцнежните години. Христо бил болежливо, но талентирано дете. На шест години тргнал на училиште и бил исклучително добар ученик, но поради здравјето морал да го прекине школувањето... Младиот Христо не умеел да учи без да се напрега; на сѐ му пристапувал премногу ревносно. На седум години почнал да свири на флејта. Татко му не можел да си дозволи музички инструмент, па Христо „позајмил“ 15 турски парички од скромната заштеда на татко му и се здружил со едно соседско момче, кое исто така вложило 15 парички, за да купат мандолина. Една недела ја чувал Христо, а следната неговиот другар. Еден ден мајка му го испратила момчето на таванот да донесе нешто. Таму, меѓу предметите оставени од еден вујко што заминал во Канада, Христо нашол виолина! Ја наштимал. Го повлекол гудалото. И таму, на прашливиот таван, заборавајќи зошто се качил, Дафевиот Христо уште при првиот обид отсвирил позната македонска мелодија. Немало никакво сомнение: музиката била неговиот повик. Иако биле сиромашни, неговите родители решиле да направат сѐ што можат за да му помогнат.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

Васил Пацко

Васил Пацко е роден во селото Желево, Македонија, на 28 ноември 1907 година, на Доне и Софија (родена Хаџипавле) Пацко. Меѓу браќата и сестрите беа Елинка (починала во детството), Луис, Зоја и Алекс. Како момче, свиреше музика со својот татко и со помладите браќа.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

Награда за животно дело

Во знак на признание за нејзиното исклучително граѓанско водство и неуморната посветеност на зачувувањето на наследството, Канадско-македонското историско друштво (КМИД) ѝ оддава почит на поранешната претседателка Вирџинија Еванс по повод доделувањето на престижниот Дијамантски јубилеен медал на кралицата Елизабета Втора. Наградата ја одбележува нејзината повеќедецениска служба во документирањето на македонско-канадската историја и значајниот придонес кон културното ткиво на Канада. Преку застапувањето, добротворната работа и раководењето, Вирџинија одигра клучна улога во зајакнувањето на угледот на КМИД и во продлабочувањето на разбирањето на наследството на заедницата. Ова признание е сведоштво за нејзината непоколеблива јавна служба и трајното влијание врз македонската заедница и пошироката канадска јавност.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

„Дозволете да ви раскажам приказна…" (Let Me Tell You a Story…): Симпозиум за имиграцијата на Канадско-македонското историско друштво (CMHS) и повторно промовирање на книга

Симпозиумот на Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society) од 2007 година, "Дозволете да ви раскажам приказна…," претставуваше значаен мост меѓу академската наука и личното наследство, документирајќи три различни бранови на македонската имиграција во Канада. Настанот, воден од д-р Лилјан Петроф, претстави петмина говорници кои споделија интимни раскази што се протегаат од "печалбарите" (работници мигранти) од почетокот на 20 век во малите градови во Онтарио, до повоените бегалци (Begaltsi) и денешните професионалци. Камен-темелник на попладнето беше повторното промовирање на делото Мажи со бели престилки (Men in White Aprons) на проф. Хари Херман, дело што ја истакнува претприемничката упорност на заедницата во угостителската индустрија како одговор на етничката маргинализација. Со спојувањето на усните сведоштва со формалното истражување, симпозиумот ја зацврсти мисијата на Друштвото да го зачува кревкото културно наследство на дијаспората, обезбедувајќи идните генерации да останат поврзани со темелните борби и успеси на своите предци.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

Видеоинтервју со Алекс Гигероф

Алекс Гигероф е роден во Торонто во 1931 година, од родители Македонци-иселеници од Ошчима и Желево, и растел во сиромаштија во работничка иселеничка населба. Одгледуван да го зборува македонскиот дијалект од Леринско-Битолскиот крај, животот на Алекс станал извонредна приказна за образовни и професионални постигнувања. Се стекнал со повеќе дипломи од Универзитетот во Торонто (University of Toronto) и од Лондонската школа за економија (London School of Economics), меѓу кои и докторат по криминологија, и потоа станал научник, адвокат и професор, придонесувајќи за реформата на кривичното право во Канада. Освен во академските кругови, Алекс бил длабоко посветен на уметноста како сликар, скулптор, драматург и градител на заедницата, создавајќи мурали, театарски претстави и едукативни драми. Неговиот живот ја отсликува издржливоста на македонското иселеничко искуство и преобразувачката моќ на образованието, културата и јавната служба.

Прочитајте на English Прочитајте на Français

„МОЕТО ИМЕ Е СОТИР: Мемоари на едно дете-бегалец“

На 12 јуни 2004 година, Канадско-македонскиот центар и Канадско-македонското историско друштво ја започнаа прославата на 25-годишнината од Центарот со посебно предавање на авторката Олга Лексовска Наумов и македонското дете-бегалец Сотир Ничов. Презентацијата беше посветена на книгата на Наумов „Моето име е Сотир: Мемоари на едно дете-бегалец“, во која се раскажуваат искуствата на Ничов како едно од илјадниците македонски деца евакуирани од Егејска Македонија за време на Граѓанската војна во Грција. Со трогателен спој на историски приказ и лично сведоштво, Олга ја плени публиката со приказни за страдањата, издржливоста и опстанокот, истакнувајќи ја и доживотната посветеност на Сотир кон зачувувањето на историјата и борбите на македонските деца-бегалци. Настанот го одбележа објавувањето на значајни мемоари и ги нагласи постојаните напори на Наумов и Ничов да ги зачуваат македонската историја, култура и колективно сеќавање за идните поколенија.

Прочитајте на English Прочитајте на Français