Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Biography and Memoir“

Прелистајте Означено со „Biography and Memoir“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Крис Палиаре претставува: „Моето патување во одбрана на човековите права на Македонците, овде и во странство“

Канадско-македонското историско друштво со задоволство го пречека Крис Палиаре на впечатливата презентација „Моето патување во одбрана на човековите права на Македонците, овде и во странство“. Палиаре се наврати на почетоците на застапувањето за македонските човекови права во Канада во 1980-тите, кога јавното говорење за македонскиот идентитет и права било ретко и тешко. Тој ги сподели своите искуства од соработката со Мери и Триан Димитриу и со меѓународни делегации што го свртувале вниманието кон борбата за човековите права на Македонците во Грција и Бугарија — напори што во 1986 година придонеле за основањето на Меѓународното македонско движење за човекови права. Преку раскази за граѓанските собири во Торонто и за меѓународните форуми во Хелсинки, Варшава и Москва, Палиаре ги потсети присутните дека вистинската промена започнува кога поединците ќе решат да се исправат, да проговорат и да ги бранат човековите права за идните поколенија.

Spero Thompson - „ИМ СЕ ЗБОРУВАШЕ НА МАКЕДОНСКИ, ОДГОВАРАА НА АНГЛИСКИ“

Се сметам себеси за среќен што имав радосно детство. Живеев и пораснав во областа Риџент Парк во Кебиџтаун во градот Торонто. Во 1940-тите оваа област беше густо населена со македонски емигрантски семејства. Тие сакаа да живеат во непосредна близина на македонската црква Свети Ѓорѓи која се наоѓаше на аголот на улицата Риџент и авенијата Сатон. Мојот татко беше емигрант од селото Ошчима во...

Spero Thompson - „ДЕН НА ЦРВЕНИТЕ ЈАЈЦА ВО КЕБИЏТАУН“

Ден на црвените јајца беше името кое го дадоа локалните момчиња за одбележувањето на Велигден од страна на локалната македонска православна заедница. Нашето маало се наоѓаше во областа Кебиџтаун во Торонто околу македонската црква Свети Ѓорѓи на улицата Риџент. Живеев четири врати источно од црквата на авенијата Сатон. Мојот татко беше емигрант од Македонија, а мојата мајка ирска емигрантка. Пораснав уживајќи во двете...

Spero Thompson - МОЈОТ МАКЕДОНСКИ ТАТКО И ПРИНЦОТ

Секојпат кога поминувам покрај улица Niagara во западниот дел на Toronto, ми доаѓа на ум една приказна што ми ја раскажуваше татко ми. Мојот дедо Tanas Radeff со неколку соселани од Oshchima дошол во Canada од Македонија во 1898 година барајќи работа. Тие не дошле за да останат, туку за да престојуваат неколку години и потоа да се вратат, надевајќи се дека со заштедените пари ќе купат фарма или ќе изградат поголема куќа. Кога дедо ми се вратил во Македонија на крајот од деветнаесеттиот век, намерата му била да го испрати својот најстар син во Canada бидејќи иднината на Балканот била мрачна. Кога дедо ми се вратил во Македонија на крајот од ...

Spero Thompson - JACK LONDON И МАКЕДОНЕЦОТ КОЈ НЕ ЗНАЕШЕ ДА ЧИТА

Неодамна во локална книжарница, отворив примерок од собраните раскази на Jack London. Погледнувајќи надолу по списокот на наслови, се насмевнав во знак на препознавање на познати четива од моето детство. Доаѓајќи до насловот Морскиот волк (The Sea Wolf) запрев, додека сеќавањата на мојот Татко и ароганцијата на мојата младост ми дојдоа во умот. Свртувајќи кон поглавјето 24 во оваа посебна приказна, го побарав тој посебен збор...

Семејството Анастасов-Тенекев

Ламбо Анастасов Тенекев бил роден во 1895 година во селото Габреш, Македонија. Во 1907 година се доселил во Канада со својот татко Анастас Кизов. Работел како месар, а три години подоцна отворил сопствена продавница за прехранбени производи и месо, која ја нарекол „Луис Мит Маркет“. Во веќе оформената канадска заедница станал познат како господин Луис. Во 1919 година ја повикал својата свршеница Кираца Золумова да дојде кај него. Се венчале во 1921 година, а во текот на единаесет години добиле четири деца (Мери, Крис, Викторија и Цана). Во македонската заедница, Анастасови биле познати како семејството Тенекеви. Тенекев бил прекар што таткото на Ламбо го добил додека растел во селото Габреш, Македонија. Во Канада и во САД, Ламбо бил широко почитуван како водач на македонската заедница.

Приказната за Василка

Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society, CMHS) годинашното Годишно собрание го претвори во длабоко трогателно културно доживување. Во посебна соработка со Македонскиот филмски фестивал (Macedonian Film Festival), на членовите им беше приредена проекција на впечатливиот документарен филм „Приказната за Василка“ (Story of Vasilka). Во режија на Џовани Принчигали (Giovanni Princigalli), филмот претставува врвно мајсторство во раскажувањето, преплетувајќи ги интимните семејни фотографии со ретки архивски снимки од Кинотеката (Cinémathèque) на Скопје за да создаде веродостоен и емоционално набиен историски запис. Проекцијата беше закажана …

Стив и Лили Пљакес

Стив Пљакес или Стефо Плаков, како што претпочита да се претстави, е канадски Македонец, односно македонски Канаѓанин, чие потекло е од убавото македонско село Зелениче, во Леринско, од егејскиот дел на Македонија. Тој е добро познат меѓу Македонците во Канада и во Соединетите Држави.

Алекс Гигеров: Едно оро!

Една недела во септември, Канадско-македонското историско друштво на Универзитетот во Торонто го приреди настанот „Заедно, Алекс... уште еднаш!“ во чест на извонредниот живот и наследство на д-р Алекс Гигеров. Беа претставени неговите повеќестрани придонеси како филозоф, историчар, адвокат по кривично право и уметник, со изложба на неговите живописни слики и примероци од книгата „Македонските чорапи на баба“. Семејството, пријателите и истакнатите гости, меѓу кои неговиот син — уметникот Андре Хејнс — и судијата Бери Стјуарт, споделија трогателни приказни за интелектуалната енергија на Алекс, неговото страсно застапување на македонскиот идентитет и неговите посебни „правила за живот“, со кои ги поттикнувал другите да живеат смело и да бараат правда. Прославата заврши со традиционално оро, олицетворувајќи ја неговата животна филозофија на „заедно“ — заедништво — и верувањето дека животот треба да се живее со боја, музика и верност кон сопствените корени.