Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Nostalgia and Homecoming“

Прелистајте Означено со „Nostalgia and Homecoming“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Двајца браќа од Канада

Двајца браќа од Канада еден ден решија за последен пат да одат да го видат далечното село. Имаа неколку мали ниви и едно парче земја. „Ќе ги продадеме“, рекоа двајцата, „и ќе се напиеме ракија додека можеме.“ Ги оставија куферите во хотелот и тргнаа пеш надолу. Му се јавија некому на мобилен да кажат дека стигнале во селото. Застанаа пред старата куќа со отворени усти од чудење— покривот што ...

Ни за пат не стигна

Долу се појави камена плоча, таму во дворот еден ден. Двајцата лукаво се погледнаа— и едниот веднаш го грабна железниот лост. Едниот креваше со лостот, другиот удираше со тешката алатка. Албанците гледаа и се чудеа: „Што бараат овде овие двајца будали?“ Бараа скриени златници да им ги дадат на децата и внуците. Но наместо злато под каменот, најдоа стомна со грав. Седнаа и се напија, како целиот ...

Каде беше толку долго

Каде одиш, тажен мој, низ овие тесни сокаци? Зошто си туѓинец, печалбару мој, со солзи на лицето? Каде беше толку долго, та нѐ беше заборавил— пак да ја видиш зелената планина, да се напиеш вода од изворот? Да прошеташ низ селото, пак да си ги видиш роднините— каде беше толку долго? Што те задржуваше далеку? Додека одеше по патот, ги слушна малите деца како велат: „Кој е оној старец со толку ...

Сон

Синоќа сонував, и пак се најдов во селото. Сите родители беа таму, сите предци и роднини. И нашите деца беа таму, заедно со внуците. Игравме на ридото рака под рака, како во старите години. Сите се прегрнавме со солзи во очите. Се сетивме на сѐ од порано— на страстите од минатото. А таму двајца браќа, сега веќе старци, кои со години не се виделе, пак се расправаа за земјата. „Како сон е“, реков ...

Наследство во распаѓање

Последниот пат кога отидов во селото, да се простам со оние што ги знаев, и од истрошеното татково наследство да го продадам малкуто што можеше— Нашата мала дедовска куќа, плевната сега падната и гола, и ниската дворна ограда, некогаш градена со пот и грижа. Слегов во дворот како грлото да ми се затвори— ме стегна длабоко однатре, како да се давам во тешка ноќ. Грмушки и трње го полнеа дворот, го ...

ЗА МИНАТОТО

Пишуваме за минатото зашто иднината не ја знаеме. Сегашноста бргу минува, а неа… мора да ја негуваме. Кога ќе се сетам на родителите, имаа толку многу да раскажат. Јас бев зафатен со обврските, и многу нешта пропуштив. Сега имам време, но нив ги нема за да ги прашам. Споменот што го оставија ќе биде мојата единствена задача. Затоа ги пишувам овие скапоцени редови накратко. Сега е време да ги ...

МОЈАТА ИГРАЧКА ОД ЛИМЕНКА

Кога бев мало момче, празна лименка ми беше омилената играчка. Ќе ја врзев за домашно направено јаже и ќе ја влечев по калдрмата. Едно утро, кога се разбудив, видов дека лименката ми е украдена. Му реков на татко ми да побрза, зашто ја слушав како се тркала. Сега, кога имам седумдесет години и го пишувам ова на мојот iPad, се прашувам: кое беше тоа мало момче? Ова не може да биде истиот свет.