Една ноќ ја прашувам месечината
Кога бев само мало дете. Една вечер седев крај вратата, дворот диво расцветан, а насекаде зелена трева. Оддалеку допираа гласови— луѓето си ги полеваа градините. Сигурно беше ноќ со полна месечина; темјанушките цветаа во воздухот. Ноќната утка жално викаше, како да беше ранета. Ѕвездите блескаа високо на небото како обесен дијамантски превез. Од врвот на планината почна да се крева месечината. Го ...