Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Childhood“

Прелистајте Означено со „Childhood“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Една ноќ ја прашувам месечината

Кога бев само мало дете. Една вечер седев крај вратата, дворот диво расцветан, а насекаде зелена трева. Оддалеку допираа гласови— луѓето си ги полеваа градините. Сигурно беше ноќ со полна месечина; темјанушките цветаа во воздухот. Ноќната утка жално викаше, како да беше ранета. Ѕвездите блескаа високо на небото како обесен дијамантски превез. Од врвот на планината почна да се крева месечината. Го ...

НАШИОТ НЕКОГАШЕН БОЖИК

Божик, како што го паметам, многу, многу одамна: оние студени декемвриски денови со штотуку паднат снег. Црковните камбани ѕвонеа и одѕвонуваа низ целото село. Сончевите зраци блескаа, а ние се чувствувавме благословени. Ги имав мајка ми и татко ми, моите две сестри и јас, баба Ката, нашата баба— се чувствував како да сум на врвот. Не добивавме божикни подароци, немавме ни божикно дрво; се имавме ...

МОЈАТА ИГРАЧКА ОД ЛИМЕНКА

Кога бев мало момче, празна лименка ми беше омилената играчка. Ќе ја врзев за домашно направено јаже и ќе ја влечев по калдрмата. Едно утро, кога се разбудив, видов дека лименката ми е украдена. Му реков на татко ми да побрза, зашто ја слушав како се тркала. Сега, кога имам седумдесет години и го пишувам ова на мојот iPad, се прашувам: кое беше тоа мало момче? Ова не може да биде истиот свет.

ГОЛЕМОТО БЕГСТВО

Моето прво возење со автобус, еден летен ден: тргнавме во одморалиште, без никакво одложување. Сите бевме слаби деца, полни со амбиција, подготвени за секој напад, но сите неисхранети. Се искачивме на високата планина, воздухот беше толку свеж. Одморалиштето имаше голема чешма и беше оградено со жичена мрежа. Јадевме четирипати на ден, убаво подготвена храна. Секој имаше своја чинија— животот ќе ...

СРЕЌА

Среќа е да ги слушаш децата како си играат во топол летен ден, и да гледаш како им се отвора златниот час, толку невини и весели. Да ја видиш среќата на нивните лица, како неуморно трчаат наоколу; без разлика на боја или потекло, сите веднаш се зближуваат.

Spero Thompson - „ИМ СЕ ЗБОРУВАШЕ НА МАКЕДОНСКИ, ОДГОВАРАА НА АНГЛИСКИ“

Се сметам себеси за среќен што имав радосно детство. Живеев и пораснав во областа Риџент Парк во Кебиџтаун во градот Торонто. Во 1940-тите оваа област беше густо населена со македонски емигрантски семејства. Тие сакаа да живеат во непосредна близина на македонската црква Свети Ѓорѓи која се наоѓаше на аголот на улицата Риџент и авенијата Сатон. Мојот татко беше емигрант од селото Ошчима во...

Spero Thompson - „ДЕН НА ЦРВЕНИТЕ ЈАЈЦА ВО КЕБИЏТАУН“

Ден на црвените јајца беше името кое го дадоа локалните момчиња за одбележувањето на Велигден од страна на локалната македонска православна заедница. Нашето маало се наоѓаше во областа Кебиџтаун во Торонто околу македонската црква Свети Ѓорѓи на улицата Риџент. Живеев четири врати источно од црквата на авенијата Сатон. Мојот татко беше емигрант од Македонија, а мојата мајка ирска емигрантка. Пораснав уживајќи во двете...