Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.

Означено со „Childhood“

Прелистајте Означено со „Childhood“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.

Моето село

Од малечок го сакав Ова село Во неговите вади пораснав Играјќи си во водата А кога сонцето ќе излезеше Зад планината Бос, но среќен Го пречекував А кога зората тивко ќе се разденеше На крајот од селото Почнуваше еден бескраен Летен ден Јадевме леб и сол Но, како мали деца, Не баравме ништо Ја имавме слободата Јавајќи го моето мало магаренце Во свежиот двор Ја викавме Афрула И сите ѝ се восхитуваа ...

Прошетката

По шесто одделение Мислите ни беа во селското шеталиште Во неделната облека Да украдеме по некој поглед Девојките, рака под рака Едната во црвено, другата во сино Не знаевме дали нѐ маѓепсуваат Или ни се потсмеваат По толку многу прошетки Девојките веќе не нѐ маѓепсуваа Нѐ маѓепсуваше мирисот од фурната И по џебовите баравме драхми И како лисицата Пред зеленото грозје Ги свртевме мислите на друго ...

Човекот и неговото куче

Разговарав со еден мој пријател Ми вели дека не може да спие Му го убиле кученцето И длабоко тагува по него „Го чував како мало дете“, рече „Да не капе, да не се намокри Го изнесував секое утро Пред уште сонцето да изгрее Никогаш не ме навреди Никогаш не ми одврати Само ме гледаше в очи И мавташе со опашката Камо да знаев дали еден ден Пак ќе се сретнеме Дали и тие одат таму горе Во другиот ...

Невини жртви на војната

Пролетта четириесет и осмата Но немаше славење. Во селото не се печеа јагниња Оние што останаа Сакаа само мир Трчаа таму каде што мораа За да го заштитат Она што преостанало И сѐ уште беше нивно Многу малолетни деца Останаа во селото Други останаа сираци Без никаква цел Трчаа како гонети птици По патишта и ниви Во износена стара облека Искината од грмушките Ги чуваа децата Како сите да беа нивни ...

Педесеттите години

Таа деценија Беше многу важна. Носевме голема надеж, Без никакви грижи. Грижите им припаѓаа на родителите — Иако ние не го знаевме тоа. Го правеа сето она што мораше Со малкуто што им преостанало. Немавме многу пари, И не ни требаа. Кој имаше малку леб Го делеше со сите. По улиците игравме скрумбуста , Со камења и скршени плочи; По нивите собиравме стапчиња — Таа игра ја викавме кленца . ...

Селските бунари

Во секоја куќа во селото Имаше бунар. Кај некои беше поплиток, Кај други тонеше во длабока темнина. Водата не ја пиевме, Ниту ја стававме во јадењето. Со неа само ги миевме нозете, И го полевавме дворот. Лете беше студена, И внатре ги спуштавме лубениците. Зиме беше млака; Со неа ги поевме магарињата. А во некои, како што велат, Имало дури и пијавици. Често ги користеле За младите девојки да ...

Септември 1947 — Склихтро-Зеленич

Едно септемвриско утро, Денот блескаше од сонце. Селото беше полно со луѓе, Како секој друг ден. Сите мажи се собраа Кај ќошето на Мишле, Не се шегуваа многу — Голема грижа им тежеше. Дедо Митос седеше Под својот прозорец, Радувајќи се со соселаните, Заедно со внукот. Овчичките пасеа По планинската падина; Ѕвончињата им се слушаа Како музика за ушите. Говедарот се приближуваше До Цернец со ...

Животопис на едно сираче

Во зората на векот, Во мало и скромно село, Среде зимскиот студ, На свет дојде едно бебе. Три наречници слегле таму Да му ја запишат судбината, И пред да дојде утрото, Иднината му била запечатена. Му запишале тажна судбина, Иако детето немало вина, Товар што ќе го следи Засекогаш, без спас. Никогаш не го запозна татка си, Зашто тој веќе беше мртов— Разбојници свирепо го убиле Непосредно пред ...