Овој запис сѐ уште не е преведен на македонски, затоа е прикажан на англиски.
Прелистајте Означено со „Canada“ од архивата, библиотеката и збирките на Канадското македонско наследствено друштво.
Канадскиот премиер Стивен Харпер (десно) се ракува со македонскиот премиер Никола Груевски за време на нивната средба во канцеларијата на Харпер на Парламент Хил (Parliament Hill) во Отава на 26 август 2009 година. (Ројтерс 2009; www.daylire.com/photo/0f4H1vs9Ip1pD) Уметнички дела подарени на премиерите. Писмо до Канадско-македонското историско друштво - PDF.
Во Петтото основно училиште во Лерин мојот учител ми рече со сарказам: „Твоето име звучи бугарско, ќе го променам за да звучи грчки.“
На 26 декември 2008 година, канадско-македонскиот уметник Мајкл Клоуз (Michael Close) беше признат за својот хуманистички и филантропски пристап кон современата уметност, особено преку своите впечатливи портрети на Мајка Тереза. Дипломец на Универзитетот OCAD со искуство во сценографија за филм и театар, Клоуз разви особен стил што спојува силни фигуративни линии со замислени, хармонични теми за да ја истражи општочовечноста. Неговата длабока поврзаност со сопственото наследство најмногу доаѓа до израз во неговите почести кон „македонската Мајка Тереза“, при што неговото дело е претставено во Спомен-куќата на Мајка Тереза во Скопје, поврзувајќи го нејзиното наследство на сочувство со нејзиното родно место. Честопати соработувајќи со организации како Канадско-македонското историско друштво, Клоуз ги искористи своите меѓународни изложби и честите донации на уметнички дела за да ја поврзе културната историја со добротворното делување, зацврстувајќи ја својата улога како значаен уметнички глас во дијаспората.
Симпозиумот на Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society) од 2007 година, "Дозволете да ви раскажам приказна…," претставуваше значаен мост меѓу академската наука и личното наследство, документирајќи три различни бранови на македонската имиграција во Канада. Настанот, воден од д-р Лилјан Петроф, претстави петмина говорници кои споделија интимни раскази што се протегаат од "печалбарите" (работници мигранти) од почетокот на 20 век во малите градови во Онтарио, до повоените бегалци (Begaltsi) и денешните професионалци. Камен-темелник на попладнето беше повторното промовирање на делото Мажи со бели престилки (Men in White Aprons) на проф. Хари Херман, дело што ја истакнува претприемничката упорност на заедницата во угостителската индустрија како одговор на етничката маргинализација. Со спојувањето на усните сведоштва со формалното истражување, симпозиумот ја зацврсти мисијата на Друштвото да го зачува кревкото културно наследство на дијаспората, обезбедувајќи идните генерации да останат поврзани со темелните борби и успеси на своите предци.
"Штотуку пристигнати" (Just Arrived) — светска премиера на документарниот филм. Петок, 7 мај 2004 година. Светската премиера на документарниот филм „Штотуку пристигнати“ неодамна ја претстави Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society) во Централната библиотека на Северен Јорк (North York Central Library). Публиката во исчекување...
Ова знаменито предавање на Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society, CMHS) од 1993 година нуди сеопфатна анализа на кризата со човековите права на Македонците во раните 1990-ти, со стручни сведоштва од Мајкл Крег од „Амнести интернешнл“ (Amnesty International) и Тријан Димитриу од Македонско-канадскиот комитет за човекови права (Macedonian Canadian Human Rights Committee). Излагањето прецизно го документира „вакуумот на човековите права“ на Балканот, истакнувајќи го затворањето на етничките Македонци како затвореници на совеста и систематскиот „културен геноцид“ обележан со присилни промени на топонимите, кражба на идентитетот и државно поддржани стратегии за денационализација. Спојувајќи ја историската картографија што досега до 1477 година со извештаите од меѓународните дипломатски мисии во Хелсинки и Москва, говорниците ја издигнаа македонската борба на светската сцена, а истовремено ги разгледаа и локалните предизвици на политичкото малтретирање со кое се соочуваше дијаспората во Торонто. На крајот, овој архивски запис претставува клучен примарен извор што ја премостува празнината меѓу историското бришење и современото стремење кон меѓународно признавање и права на малцинствата.
