Canadian Macedonian Heritage Society Canadian Macedonian Heritage Society Станете член!

Поезија

Улогата и функцијата на македонската поезија во Канада го претставува најдиректниот начин на изразување на духот на стариот свет опкружен со условите со кои се соочува во новиот свет. Овој генезис започна пред повеќе од 100 години кога првите Македонци почнаа да мигрираат во Канада. Историските околности развија вистински канадско-македонски поетски наратив што Канадско-македонското историско друштво ви го претставува вам, на читателот. Избраните песни се само примерок од некои од делата на канадски граѓани со македонско потекло.

Spero Thompson е соработник и автор во Македонското поетско и литературно друштво „Браќа Миладиновци“ при Македонската православна катедрала „Свети Климент Охридски“ во Торонто, Онтарио.

Patsy Sider-Aspassia Bossota е авторка на пет стихозбирки со наслов „Дневник на една душа“ (1998), „Искра од пепелта“ (1998), „Помеѓу два света“ (2000), „Радоста на правдата“ (2003), „Забранета култура“ (2006), збирка раскази со наслов „Чудесна градина“ (2009) и авторка на многу други песни и раскази. Песни од „Помеѓу два света“ се приложени за ваше читање.

Тие чекорат по стапките на првите претставници на современата македонска литература од почетокот на XIX век. Меѓу нив се Јоаким Крчовски, Кирил Пејчиновиќ, Димитар и Константин Миладинов, Григор Прличев и Рајко Жинзифов. Таа понатаму се развиваше во XX век преку Војдан Чернодрински, Никола Киров - Мајски и Атанас Раздолов. Потоа развојот на македонската книжевност продолжи со Кочо Рацин, кој се смета за основоположник на современата македонска литература.

Првата повоена генерација македонски поети ги опфаќа Блаже Конески, Ацо Шопов, Славко Јаневски, Владо Малески и Коле Чашуле. Новата генерација македонски писатели се појави во раните 1950-ти години, вклучувајќи ги меѓу другите Гане Тодоровски, Матеја Матевски, Димитар Солев, Анте Поповски, Борис Вишински и Симон Дракул. По нив следуваа Живко Чинго, Петре М. Андреевски, Радован Павловски, Јован Котески и многу други.

 

МОЈАТА ИГРАЧКА ОД ЛИМЕНКА

Кога бев мало момче, празна лименка ми беше омилената играчка. Ќе ја врзев за домашно направено јаже и ќе ја влечев по калдрмата. Едно утро, кога се разбудив, видов дека лименката ми е украдена. Му реков на татко ми да побрза, зашто ја слушав како се тркала. Сега, кога имам седумдесет години и го пишувам ова на мојот iPad, се прашувам: кое беше тоа мало момче? Ова не може да биде истиот свет.

ГОЛЕМОТО БЕГСТВО

Моето прво возење со автобус, еден летен ден: тргнавме во одморалиште, без никакво одложување. Сите бевме слаби деца, полни со амбиција, подготвени за секој напад, но сите неисхранети. Се искачивме на високата планина, воздухот беше толку свеж. Одморалиштето имаше голема чешма и беше оградено со жичена мрежа. Јадевме четирипати на ден, убаво подготвена храна. Секој имаше своја чинија— животот ќе ...

МЛАДИТЕ ВОЛШЕБНИЦИ

Еден жежок летен ден, беше месец јули, внуците дојдоа да си играат, носејќи си ја сета опрема. Секој седна во својот агол, со паметниот телефон в рака. Се чувствував како туѓинец, се обидував да сфатам и разберам. Едниот правеше бип-бип оттука, другиот пушташе твитови оттаму. Сите пријатни звуци што ги слушав беа нова музика за моите уши. Разговараа меѓу себе без да кажат ни збор. Одвреме-навреме ...

ДОБРИОТ ПАСТИР

Да бев добар пастир и да имав стадо овци, сите ќе ги чував и водев, јагнињата ќе ги задржев. Ќе ги носев на грб, толку ранливи, а силни, безбедни во тркалезното трло, без разлика дали се црни или бели. Далеку од сите касапи од селата и градовите, и од гладните паразити, месојадци и шутови. Ќе ги гледав како трчаат низ мојата зелена ливада, заштитени од зајаци и песови во мојот мал штит. А вие, ...

НА ТАТКОТО

Столбот на домот— тоа треба да биде таткото, оној што го држи сводот како никој друг. Како што столбот старее и насекаде се појавуваат пукнатини, тој веќе ја нема старата сила, па бара помош од мајката. За да ја носат тежината на покривот, потребни се двајцата заедно. Навистина си требаат еден на друг, сега повеќе од кога и да е.

СРЕЌА

Среќа е да ги слушаш децата како си играат во топол летен ден, и да гледаш како им се отвора златниот час, толку невини и весели. Да ја видиш среќата на нивните лица, како неуморно трчаат наоколу; без разлика на боја или потекло, сите веднаш се зближуваат.

Spero Thompson - JACK LONDON И МАКЕДОНЕЦОТ КОЈ НЕ ЗНАЕШЕ ДА ЧИТА

Неодамна во локална книжарница, отворив примерок од собраните раскази на Jack London. Погледнувајќи надолу по списокот на наслови, се насмевнав во знак на препознавање на познати четива од моето детство. Доаѓајќи до насловот Морскиот волк (The Sea Wolf) запрев, додека сеќавањата на мојот Татко и ароганцијата на мојата младост ми дојдоа во умот. Свртувајќи кон поглавјето 24 во оваа посебна приказна, го побарав тој посебен збор...

Spero Thompson - ЈАЗИКОТ И МАКЕДОНСКАТА ЖЕНА (Чуварка на јазичниот пламен)

Македонците од денес се горди на своето наследство Особено на улогата на жените во зачувувањето на живиот јазик Во текот на еден насилен век, токму домот во кој се зборуваше македонски ги одржа Македонците како посебен народ Кој го одржа народот заедно? Таа што го зачувуваше македонскиот јазик...

Spero Thompson - МАКЕДОНСКО ДЕВОЈЧЕ…КАНАДСКА ЖЕНА (Sophie Rade Massin)

Облечен македонски свештеник Нишајќи чадлив кадилник, тежок тамянски воздух Хармонична и позната, дводелна Македонска православна погребна песна. Собрани сме да ја испратиме во вечен спомен Братучетката Sophie Која живееше добро и живееше долго...

Spero Thompson - ХОРОТ НА SAINT CLEMENT OHRID (Од многу македонски усни Еден Златен Глас)

Неделни утра во катедралата Saint Clement Ohrid Верниците се собираат во црковното светилиште Таму, традиционалните византиски фрески на таванот и ѕидовите го прикажуваат Раѓањето, Животот, Смртта и Воскресението на нашиот Господ Исус во чиј спомен се слави причесната служба...