Првиот настан со предавања од сезоната на Друштвото беше огромен успех, привлекувајќи полна сала во Централната библиотека во Норт Јорк (North York Central Library). Џини Еванс, копретседателка на Историското друштво, беше домаќинка на вечерта, поздравувајќи ја бројната публика и претставувајќи ги угледните гости-говорници: Марија Макеска, режисерка во подем од Универзитетот Вејн Стејт (Wayne State University) во Мичиген, и д-р Кристина Крамер, реномирана лингвистка и раководителка на Катедрата за словенски јазици и книжевности (Department of Slavic Languages & Literatures) на Универзитетот во Торонто.
Д-р Крамер даде сеопфатен преглед на историјата на еврејскиот народ во Македонија. Нејзиното излагање беше особено насочено кон периодот што започнува со нивното пристигнување во 15 век по протерувањето од Шпанија и Португалија, сè до трагичната ера на нивната депортација и смрт за време на Втората светска војна. Предавањето ги истакна застрашувачките размери на трагедијата, спомнувајќи дека речиси 98 отсто од вкупното еврејско население во Македонија—кое броело близу 90,000 заедно со егејскиот регион—загинало за време на Холокаустот. Д-р Крамер ја спомна и заедничката борба на двете заедници, бидејќи многу Евреи и Еврејки се приклучиле на партизанскиот отпор за да се борат рамо до рамо со Македонците и во Југославија и во Грција.
Осврнувајќи се на денешницата, беше забележано дека во Република Македонија остануваат приближно 200 Евреи. Републиката презеде значајни чекори за да го почитува ова наследство, вклучувајќи ја изградбата на Спомен-центар на Холокаустот на местото на некогашното еврејско маало во Скопје. Освен тоа, во 2000 година, македонската влада донесе закон за реституција на имот без наследници, ставајќи ја земјата во првите редови на меѓународните напори во врска со ваквото законодавство. Заедницата доживеа и духовна обнова преку основањето нова синагога, финансирана делумно од конгрегацијата Бет Израел од Финикс, Аризона (Beth Israel of Phoenix, Arizona).
По историскиот преглед следеше проекција на краткиот документарен филм „Запознајте нè" (Get To Know Us), кој даде визуелна димензија на историјата на Евреите во Македонија од византиската и отоманската ера до денес. Потоа разговорот се насочи кон филмот на Марија Макеска „Сродни души" (Soulmates), кој беше претставен како филм во подем на Македонскиот филмски фестивал во 2009 година. Овој филм ја истражуваше човечката цена на депортацијата преку односот меѓу две млади девојчиња—едно Македонче и едно Еврејче. Макеска сподели дека нејзиниот тематски интерес за оваа тема бил разбуден од една семејна врска; нејзината тетка живеела во непосредна близина на тутунската фабрика „Монопол" (Monopol), која бугарските власти ја користеле како транзитен логор за време на депортациите. По проекцијата, Макеска одговори на прашања за настанокот на филмот и сподели дел од јазичната историја, рецитирајќи кратка песна на ладино, предачкиот јазик што сефардските Евреи го донеле од Шпанија на Балканот.
Иако беа поканети генералните конзули и на Израел и на Македонија, Генералниот конзул на Израел, Гисин, беше принуден да се извини за отсуството. Сепак, последователниот дел со прашања и одговори беше обележан со жива дискусија што го крена на нозе македонскиот Генерален конзул Треневски, за да им понуди на присутните дополнителен историски контекст и информации.
На крајот, настанот претставуваше ангажирано истражување на една суштинска тема. На публиката ѝ пружи единствена можност да се запознае со длабокиот историски спој на еврејската и македонската историја на Балканот.
— В. Андреоф
