Околу 1927 година
'CP Lunch' на улицата Ранимид, веднаш северно од Дандас.
Дедо Пандо и баба Гена Дамјанови со своите три деца — Владимир (татко ми), Крсто и Надежда.
Со љубезност на Марина Дамјанова Вегнер
„Кратка“ семејна историја:
Семејството на татко ми — Дамјанови/Стојанчини — потекнува од Прекопана (денес Перикопи).
Семејството на мајка ми — Папајоану/Киру — потекнува од Желево (денес Антартико).
Дедо Пандо Дамјанов Стојанчин се иселил од Македонија/Турција во Торонто во 1914 година, а околу шест години подоцна по него дошла баба Гена Николова Чунгарова. Татко ми и неговите браќа и сестри биле родени на улицата Марија во Торонто.
Дедо Наум Киру се иселил од Македонија/Грција во Торонто во 1922 година, а во 1932 година по него дошле баба Лена Папајоану Киру и мајка ми. Мајка ми била родена во Желево, додека нејзините двајца помлади браќа биле родени во Торонто.
Дамјанови живееле на улиците Марија, Глендејл и Хај Парк, а потоа, во 1950-тите, се преселиле во Етобико.
Семејството Киру живеело на улицата Нијагара, а потоа, во 1930-тите, се преселило на авенијата Квебек.
Семејството Киру имало и ресторан на авенијата Сент Клер, источно од патот Олд Вестон, но немам фотографии и не можам да се сетам на името. Се сеќавам дека одев таму како мало дете.
Дамјанови имале многу ресторани низ годините. Последниот се наоѓал на северната страна на Квинсвеј, спроти Прехранбениот терминал на Онтарио. Дедо Пандо не се пензионирал сè додека не наближил 80 години, а живеел до 104-годишна возраст.
И двете мои баби работеле рамо до рамо со моите дедовци во текот на целата нивна работа во рестораните.
Генерацијата на татко ми и мајка ми веќе била канаѓанизирана и не сакала да има никаква врска со ресторанскиот бизнис, откако сите работеле во ресторани уште од мали деца. Татко ми и неговиот брат служеле во Канадската морнарица. Сите станале професионалци и го оставиле зад себе животот на „мажите во бели престилки“. Само татко ми и неговата сестра стапиле во брак со Македонци. Јас пораснав на авенијата Глендејл во Паркдејл и живеев таму 18 години. Сите мои први братучеди и братучетки, освен еден, стапија во брак со луѓе од други националности — Германци, Канаѓани и Полјаци.
Сите ние стануваме дел од големиот спој на народи и култури во Северна Америка. Моите внуци се родени во Торонто, од татко со македонско и германско потекло (роден во Торонто) и мајка со норвешко и англиско потекло (родена во Нов Зеланд). Ако сакате да ги истражите своите корени, сега е вистинското време.
Како дополнителна забелешка: ако некој ме праша од која националност сум, секогаш велам „Македонка“, иако и јас и татко ми сме родени во Торонто. Постои некаква врска што не можам да ја опишам. Политичката граница може да се промени, но народот не може да се промени.
Марина Дамјанова Вегнер