1941 ГОДИНА - Part 03

ered-( по drunuHLoged Клои owaewH ef velox eroged eLeXhHLHAIOI BE BX UA 'IIIAL ()()§ Ккохо ишкк 09 Arod0 18dog0d BY LBXONW OULL BOY и BAIN 9 опенлоопо дотепкКхо romxddelifg eH rododor ПО orm OLJJAlr eduenne1do ит er и AWel 1eror er ои дека по Гожхон иџи del orredeg и о12(Б2до| по eorfor (xmudray оГехиј| ошоо иох Клои) енипеу рум-ф он опотооРа егеГипешќло radi иох ипинтооРа иомон рхоп нит2оЧеИ 01 UrA[ ен rofedy иап Македонија, макар Горски подоцна тоа го тврдеше. За ваква должност во она време уште не можеше да се збори бидејќи немаше уште формиран ниту еден партизански одред.

Со сменувањето на Шарло од должноста секретар на ПК,

. | комисијата автоматски престана со работа". °° “СКЛАДИШТА ЗА ОРУЖЈЕ ВО 1941 ГОДИНА Во Скопје, во јули 1941 година, беа формирани неколку диверзантски групи. Тие наколку пати појдоа во рудник Радуша и од таму зедоа екразит, динамит, каписли и друго. Тоа беа многу тешки и опасни акции, дотолку повеќе што ние на бевме наоружани и не можевме да се бориме, ако непријателот не открие. Потоа извршивме и една акција на Пиротехничкиот завод во Ѓорче Петров - тогаш Хандриево.

Покрај ова се правеа бомби и огнени машини во работилницата на Серафим Видовски и на неколку други места. Сето тоа оружје требаше некаде да се засолни. Јас и уште неколку другари ja добивме таа задача. Еден дел од експлозивот е испратен во внатрешноста. Другарите од Прилеп, Кавадарци, Велес и други места доаѓаа во Скопје по експлозив. Јас им го пакував во вреќи од цемент и тие така го носеа во своите места.

За останатото правевме складови.

Еден склад имавме на Еврејските гробишта. Со Драган Томиќ дигнавме плочи од стари гробови и во нив слагавме динамит и друго. Не беше многу пријатно да се шета така ноќе по гробовите, но тоа беше многу добро засолниште.

Другиот магацин за оружје беше во една куќичка во Маџир- маало. Таа куќа уште со време Ја закупивме и никој не знаеше што станува во неа. Всушност, под душемето имаше ископано склад и тој го наполнивме со овие материјали, со кои се снабдија диверзантските групи во споменатите акции.

65 Бранислав Шикиќ, исто, стр. 444 и “13 ноември" издание Ha Боречката организација, Скопје год. VI, op. 6/1967 год. стр. 12.

Кон ова оружје дојде и оружјето што остана на Водно по расформирањето на Првиот скопски партизански одред. Тоа оружје го донесовме в град Свето и Драган Томиќ, Кемал Сејвула, Ванчо Зафиров-Чанаков и јас. Го симнавме од Водно и со една кола го донесовме во Скопје и го сместивме по нашите магацини.

Третиот магацин пак беше во Маџир-маало, во куќата на Нада Веселинова, која тогаш беше монополска работничка. Имаше бункер ископан во шупата а дел од оружјето имаше и на таванот. Меѓутоа, Нада, не се сеќавам зошто, мораше да се сели од тој стан во друг. Оружјето го пренесовме тогаш во новиот стан. Го носевме во една количка: здола оружје и експлозив врз тоа нешто постелнина а врз неа детето на Нада. Тоа е сега големо и веќе студира. Во новиот стан на Нада пак ископавме бункер во дворот и го сместивме оружјето. Врз бункерот, потоа, направивме кочина. Во оваа куќа криевме материјал и во еден бунар. Во тој бунар сокривме и експлозивна течност, гештетнер и нешто пропаганден материјал.

Тоа главно беа магациниге за оружје во 1941 година. Некои од нив ги откри бугарската полиција, во резултат на една голема провала во Скопје, а нешто остана и се искористи во натамошната борба". !““ “Во текот на Јуни 1941 година беа формирани и младински активи во Чучер и Глуво. Обата актива одржаа заеднички состанок над селото Глуво, кај месноста Пударац, се дискутираше за нападот на СССР од Германија, по дискусијата се заклучи да се пристапи кон интензивно собирање на оружје".

170

“Идејќи дома со Методија, (Шаторов) разговаравме за истепаните луѓе и зошто истепани! Истепани беја зато, што му фатија и најдоа во нив оружје. Тогај Методија рече: да треба да се издај една директива до сите партиски организации во Македонија; до сите организирани партиски другари, со себе не 169 Идчо Јакимовски, “Складиште за оружје во 1941 год.", “13 ноември" издание на Боречката организација Скопје, год. VI, бр. 6/1967 год., стр. 12.

ПО Трајко Стојков, исто, год. I, 6p. 1 од 1962 год., стр. 9.)

смеат да носат никакво оружје, оти фашистите за тоа ги стрелаат моментно луѓето, мислеки на тој начин да го сочува партискијот кадар.

Ова директива во Скопје веднаш е спроведе, али во внатрешноста по некој ден.

За целото време за окупацијата, дури бев во Скопје, во Албанија и по затворите, не бев чул за никаква директива, за да се предава оружјето на Германците! То го чув после ослободувањето. Се чудев од кој како може да потекни таја работа. Мина повеќе време, не можев да разберам ништо кога после појќе години по ослободувањето, еден другар случајно ми рече - а не се сеќавам кој беше: да се зборува, оти јас сум ja донесол таја директива во Прилеп 1941 година. Јас моментално го демантирав то да је вистина и му реков на другарот: оти Јас Ја немам донесено таја директива, нити знам за такво нешто. А пак зошто јас, до ден денеска, не су ни прашал?" !!!

Од сеќавањата на Сретен Жујовиќ, кој испратен со Темпо од ЦК КПЈ во Македонија, при крајот на 1939 и првото полугодие на 1940 година, ги добивме следните информации: “Прво поставивме организирање масовна прослава на Илинденското востание и појдовме на собирање на народот на национална основа. Кога така постапивме Македонците лесно не разбраа".

Со ова дознавме дека дури во 1940 година, со доаѓањето на Шаторов за раководител а партиската организација, пролетта 1940 година, се поставило националното прашање како првостепено во Македонија. Жујовиќ и Темпо биле во Македонија и во 1939 година, но на ова прашање не му посветувале внимание, додека пак првостепено значење му придавале на класното прашање кое за Македонија имало второстепено значење и затоа Македонците биле пасивни посматрачи. Ова искажува колку КПЈ не ja познавала состојбата во Македонија. Се наметнувале ставови кои не мобилизирале туку пасивизирале.

1 Киро JI. Петревски-Димуш, автобиографија од. 9.УШ. 1971 год., се наоѓа во МАНУ Скопје Н.Р., бр. 87.

Како второ се забележува различното гледање во однос на организирањето на општиот народен македонски фронт.

Шаторов имал цврст став дека во македонскиот национален народен фронт треба да влезе целиот македонски народ без разлика на националноста, вероисповеста и социјалната припадност - сите кои се готови да се борат за националното ослободување, обединување и формирање на самостојна македонска држава. Во фронтот не можат да бидат оние кои се борат за туѓите интереси врз антимакедонска основа без разлика дали тие работат за големосрбите, големобугарите или големогрците. Меѓутоа, Светозар Вукмановиќ-Темпо бил категоричен: во фронтот може да влезе, да се прими “само оној кој е за Советскиот сојуз, само тој може да биде учесник и да работи, а кој не е, не може".

Трето прашање кое било поставено било прашањето за обединување на сите делови на Македонија. Жујовиќ пишува:

“Што се однесува на обединувањето на македонскиот народ, ова неможеше тогаш да биде поставено затоа што Македонци има и под Србија, и под Бугарија и под Грција, а разговор со тие буржоазии не е можен... оти тие сите се против обединувањето на Македонија". Но Шаторов го застапувал спротивниот став, обединувањето треба да биде основната цел во програмската определба за ослободувањето на Македонија.

Четвртото прашање биле прогласите што се издаваат да се

. 172 пишуваат на македонски Јазик.

Внимателно анализирајќи ги документите и другите материјали, како и исказите на современиците, може да се констатира следното:

Покраинскиот комитет формиран во почетокот на 1940 година формирал Комунистичка партија на Македонија под скратен наслов ПК на КПМ, наспроти поранешниот Областен комитет на КПЈ за Македонија под раководство на ПК на Србија.

Покраинскиот комитет од 1940 година е под раководство на ЦК на КПЈ. Со ова се остварила целта на македонските комунисти 172 (Сеќавање од Сретена Жујовича од 14 јуни 1960 год. ИНИ Скопје, Сл. IV бр. 748, стр. 32-40.

која постоела уште од 1919 година, а посебна активност покажале 1923-1924 година за формирање на посебна, самостојна КПМ, рамноправна со другите КП на балканските земји. Сите носители на овие активности неславно завршиле, затоа што КПЈ, KIIb и КИТ кои раководеле со деловите од македонските комунисти не се согласувале со таквата концепција и стоеле на цврста позиција за распарченоста на македонското комунистичко движење, односно секоја од нив да раководи со комунистите на територијата македонска која околните монархии ја окупирале во војните од 1912-1918 година. Оваа состојба довела до тоа секоја од овие партии да бара комунисти во Македонија приврзеници на нивната партија. Оние комунисти кои го гледале излезот во создавање на КПМ биле прогонувани, прогласувани за непожелни и отстранувани од редовите на сопствената партија, односно биле обвинувани за Бугари, Срби или Грци, а никако за Македонци.

Покраинскиот комитет, формиран во почетокот на 1940 година, за првпат од постоењето на комунистичкото движење во Македонија, изградил основни програмски цели за решавање на македонското национално прашање, за социјалните и економските прашања, односно обединување на Македонија во самостојна држава како самостоен субјект со свој суверенитет кој рамноправно ќе учествува со другите балкански држави во решавањето на балканските прашања. Поранешните раководства на ниво на ОК биле само спроведувачи на директивите на ПК на Србија, а за програмски цели за решение на оптималните македонски интереси не станувало ни збор. Не постојат издадени самостојни документи од програмско значење за целосно решавање на македонската индивидуалност, односно се поставувало во основа класното ослободување, а истото не се поврзувало со националните и со националните традиции.

Програмските цели на ПИК на КПМ претставувале максимална програма за решавање на македонското прашање, за целосно ослободување од ропството на Србите, Бугарите и Грците, односно не се признавале војните од 1912-1918 година за ослободителни за Македонија, ами за поробувачки и не се признавало распарченоста на Македонија на повеќе делови под

9/1 ond) “eludorndor exoHOIdNeN РТрПоОП eH eaexdr онедикаДоф ре OHOOHYO “ОЕПС OLOMIHOTINEW BH dHedemad OHIOII ve ртеодоо og Депопоол HOOUEREIH JTUQ BY ‘0LdHBIARALTIO od eroongedionwed и eLOOH[OLOOWRD BAAROD Bf BY Irexed Гом INL BH MII BH 21ипоп и JLUE0gRL) 99 vol итоапзвН “eluxdeHow erexondd ен очтопод поп пио [0X топџог онзонпо “е(инопоже | ен поп тоимозТЈепаОен ижапее 01 eX (11 е “еГинопожеуј епоп он dHRIA4LI[ON ре и онриЌдишоан ee — HLOOHAULYE eroeddi ПУ erexodellq "е(инопоже | он оине(ииа оиопоЛоп ре р0доо exonLdelA ION BIWAIOION 99 РГЕНБОП ЕНИПОТ 1561 OF гонтопочохвра oxouLderr огохопадо по инокиап 99 опозих и от омо оч HAL опио ‘a0dore[] еГипотаИЈ BH OHOOOI © ‘B[UITe.Id1rdr BLEMOHOYONEIW BH d1ugogeL)) “dr и еЕГинопохеИј od LooHeducnne.1do етемонолнодф ‘Quemedil OMOHOTINEW OLOHIFBHOUIIRH ‘BHUYOI 0561-6161 TO ОТИ Аа“ ee eieluxdeHow eH eHedLd по nod)

OQLUHBRAUEUHOIION BH LOJALRLY eleHEmedIl ОП MMHWIIrON HINJI0.IO0II и инодопо JIreHEBIORH "енипот 0561) Udamordo og eaexdro [1] eH [MITHOJI(QHON BOWIE BLRLLO]| BH UIRIJIAY о1и2 по инатефиап 92 OH BHUYOI 0561 UdaWILIIDD он JAY BH еЕГипнодофночх exouLrdenl v1eXOHURMO] | BH иназаноп JIMMALTO и dLUE0dRL))

"LOOHIMQOWED РНГРНОИПЕН BIEXOHOTINBI BH dHRARHENAIIOH HIM QUEBQIIrON оноонпо ‘(JI и ЧИП BH drngogeLrd rodomnd) ouemedn ОНПЕНОИПЕН BH QHIOLIOIOH ОХРУ И ИОЖОН BE OHOOHIO ‘Owemnredi OMOHHIIIEW Ode ИПИНРЛДтТ 21ИНГО120П eH dimmed od dHemedn OLOMOHOT NEN ee BlMHOMAd UHWAILRY drrealruarodn uwediodn ALHUO™) 08 NON MULARI MMEULIUHAWON QLUHITIJ0) BH J1MdddoLHA 09 IBeIALIOINION 99 OH M]] BH UIT dud() "из дотни uxondoron vH[edL OQLUFOIOH LeRdALULIIRE HI и поен LOMMOHOIINEN ен ошоодатни трехефпо ил онзопоп Y] | BH иџоп drmdowediod]] гонраќтооОо2О онпрнОИПЕН BE и OHORIN ге [edyon ‘e[MHOTONEA BE © “онри“АПоОООП20 OHORIN BE ИО ЕН QLUHIIONO BH ORIN РТРУБИНТООРА 09 и 1oHEMIR] BH UUIJRIl QLUNhULOUHAWNON 09 80dog етехвинпоре 0d ичежат mioHedIreg oLuIAdr 09 eHgedronwed erring HQ ЕГО eaex dr eXOHOTINEWN BH OHEBHRIE0D поп 09 041dr0g0oMed OHIELOHUID 09 рГиЈТеп eXhULOUHANON EXOHOIINEN BHOELOHUID BH OHRERIE0D 9 BIUIIIOTIHOM ехо Ра тоап eredoId ‘"UMXdBHOW JQLUHITONO BH 0910110d ставови не наидоа на разбирање кај КП на соседните земји. За остварување на своите цели комунисичките партии ја користеле Комунистичката интернационала, која во тоа време била голем фактор во комунистичкото движење со своите одлуки за кадровски и организациони прашања. КПЈ и КПГ барале од КИ да ги задржат партиските организации во Македонија, секоја во својот дел на Македонија, кои ги имале пред војната. Додека, пак, КПБ, користејќи ја војната и проширувањето на бугарската држава, барала да ја прошири својата дејност на цела Македонија. Секоја од нив сакала да грабне што поголем дел, а ни една не е за самостојна македонска комунистичка партија според програмата на [IK на КПМ. Ниедна од партиите не ro почитувала македонскиот субјективитет, секоја се наметнувала без да избира средста за остварување на својата цел. Секоја се наметнувала со своите ставови и барала од КИ решение во корист на своите ставови без разлика дали истите се поклопувале со македонскиот национален интерес.

Комунистичката интернационала, засега од уште непознати причини, донела одлука за овластување на KIIb да раководи co ПК на КПМ и на 24.В 194| година го повикала секретарот на ПК Методија Шаторов во Софија да прими инструкции. Од овој пат Методија Шаторов во Скопје се вратил на 1.VI 1941 година.

Зошто КИ постапила вака? Дали по интервенција на КПБ или поради склучениот пакт помеѓу СССР и Германија со кој СССР ги признал новите граници поставени од фашистичка Германија и по поранешниот принцип: една држава една партија?

Од ова произлегува дека поврзувањето на ПК на КПМ со КПБ не е по негова иницијатива (самоволие), ами по одлука на КИ.

За ова е доказ дека КИ не одговорила на прашањето од ЦК на КИ дали КИ имала донесено одлука за овластување Ha КПБ да раководи со Македонската партиска организација.

Комунистичката интернационала донела одлука за враќање на Македонската партиска организација во составот на КПЈ (делот српска Македонија, што не е случајно) и тоа пред да стигне интервенцијата од страна на ЦК на КПЈ испратена на 4 септември 1941 година. Од ова произлегува дека одвојувањето и повторното враќање на ПК не се негова одлука, а не посебно одлука на нејзиниот секретар. Оваа одлука е во целост одлука на КИ, односно одлука на надворешен фактор кој се мешал во македонските работи и не дозволувал ПК на КПМ самостојно да донесува ставови и одлуки за решавање на актуелните прашања кои биле од интерес за македонската индивидуалност односно како самостоен субјект.

Настанале спорови помеѓу КПЈ и КПБ по македонското прашање и спорови помеѓу овие две партии, од една страна и ПК на КПМ од друга. ПК на КПМ сакал да се осамостои и самостојно да дејствува на целата македонска територија со единствена организација во заедничка борба до формирање на македонска држава. Ваквиот став на [IK на КПМ произлегува врз основа на решението донесено на Пленумот на ПК на КПМ одржан во Јануари 1941 година каде стои дека ПК на КПМ ќе биде доследен во својата борба до целосно ослободување на Македонија и формирање на самостојна македонска држава.

Почнало обвинувањето Ha [1K од страна на раководството на КПЈ врз база на извештаите испраќани од делегатите, испратени во Македонија, од страна на ЦК на КПЈ. Од објавените извештаи и испратените писма во името на ЦК, а потпишани од Тито, како и од други пишувања, ПК, а посебно политичкиот секретар Шаторов, се обвинува: Саботирање на издавањето на прогласот Ha LIK на КПЈ од 22.У| 1941 година и заземање национал-шовинистички став; прекинување на врските со ЦК на КПЈ и неодзивање на повикот да се дојде со извештај во ЦК (не се сметаше за потребно да го образложи тој свој прекин);

непријателски став спрема Србите кој не се разликува од ставот на македонската реакционерна буржуазија; запоставуање Ha својата партиска активност; игнорирање на сите партиски правила во поглед на внатрешните партиски односи и дисциплина; антипартиска и контрареволуционерна дејност;

дадена директива за предавање на оружјето на окупаторската власт; заземен став за советска Македонија и чекање на Црвената армија; харанга против раководството на КПЈ и секретарот нарекувајќи го англофилски поради тоа што во прогласот е речено дека Југославија е поробена; во Македонија до денеска нема никаква акција и партизански одреди поради таквите злосторнички ставови; став народите на Југославија не се поробени, а Македонија е ослободена што мириса не само на национализам туку и на германофилство; за предавање на оружјето на окупаторот а народот останал без оружје; за уништување и фрлање на печатницата; [1K не ја познава состојбата и силата на организацијата; полна неактивност на сите сектори, кршење на конспирацијата и дисциплината, алкавост; Шаторов се прогласува за Бугарин и за бугарски експонент, за Бугарин во душата: нема акции и при постоење на колосални објективни и субјективни услови и сл.

Овие сумирани обвинувања ги изнесуваме за да се согледаат условите под кои тогаш работел [IK и за тоа што се е кажано и напишано против [IK и Шаторов. Поопширно за сите овие обвинувања прикажано е погоре во изнесениот материјал.

Од изнесениот материјал може да се согледаат и одговорите на Бирото на ПК на горните обвинувања од страна Ha раководството на ЦК на КПЈ, односно во негово име. Во извештајот на делегатот на ЦК Драган Павловиќ стои: “Сметаат (се однесува за членовите на Бирото на ПК) дека одлуката на “Таткото" (се однесува на LIK КПЈ) е донесена врз основа Ha клеветите и лагите на еден човек (JI. Колишевски)". Извештаите и одлуките донесени за сменувањето на Шаторов и суспендирањето на ПК уште во тој момент Бирото на ПК на KIIM ги оценува дека наводите, односно аргументите изнесени во нив се неточни, клеветнички и лажни. Во извештајот на Драган Павловиќ е цитиран ставот Ha [IK дека одлуките ce донесени врз база на непроверени аргументи и дека не се одлуки на колективен орган, ами одлуки и диктатура на поединец.

Од документите објавени досега за овој проблем не може да се утврди кој ги донесол одлуките - дали Политбирото на ЦК или поединец. Според забелешките на делата на Тито, книга седма, се дава појаснување дека се свикувани седници на Политбирото на ЦК од страна на Тито и дека се расправало за овој проблем.

Не постојат документи од кои би можело да се види на кој ден биле одржувани, кои биле присутни и какви заклучоци биле донесени. Постои документ од седницата одржана на ден 31 август 1941 година. Во заклучоците на овој документ само постои податок за испраќање писмо до членовите на КПМ, до Извршниот комитет на Комунистичката интернационала И ДО ЦК на КПБ.

Од ова може да се донесе заклучок дека Бирото на ПК КПМ било во право кога зазело став дека одлуките се донесени од поединец. Меѓутоа, со натамошното отворање на партиските архиви, во колку постојат документи за овие настани, би можело да се утврди вистината, односно фактичката состојба.

3. За состојбите и настанатите спорови Шаторов ја известува Коминтерната Од овој документ произлегува дека македонската организација и ПК, додека биле дел на КПЈ, немале ни еден случај за неизвршување на директивите на КПЈ. По војната на Балканот се измениле одредени односи помеѓу IK и ЦК на КПЈ. Околу 20 април 1941 година ПК на КПМ добил директива од ЦК на KI1J за чистење на партиската организација од разни нездрави елементи. Во тоа време имало околу 300 членови во партијата, и ако ce применеле критериумите Ha LIK на КПЈ спрема Шаторов немало да останат “ни пет души", што би значело распуштање на партијата. Методија Шаторов вели: “вистина е дека по мој предлог одлучивме да не треба да се распушта партијата, ами треба да се членството зголеми и бев одлучен противник на таа паникерска директива. Моја партиска должност беше да предложам оваа одлука да се извршува сосема обратно. Немаше да направиме големо добро ако ја распуштевме партијата која и онака беше малубројна. Нашата цел е ослободување на Македонија од фашистичкото ропство, како тоа ќе го остваревме без партиска организација. Ние превзедовме се и членството го зголемивме на околу 700 членови".

Покраинскиот комитет оваа директива Ha LIK на КПЈ не ja спровел оценувајќи ја како неправилна и штетна за македонското комунистичко движење. Во тие судбоносни денови [1K се подготвувал за целосно социјално и национално ослободување, а за остварување на таа цел им била неопходна партиска организација. Натамошното истражување треба да ги утврди причините за ваквата директива Ha LIK на КПЈ.

ен 2(ЖжКао онопеп2ап о eNO онежеу 9 LHOWANOY нопте. то. Гомон он чеп ALuH “.одотепкќмо ен 2(ЖЌао оноепоа 9 он еаијмодип ОП ехо oHOe[ 9 eluHOTIMNRA ен иидотиадот иноп2апо ре инопеПеи 99 OLIN QLUMUHOAX 09 инопрп олипиноИДВво2 eH 21иИнЕ (си ПО ".онозонот OWEWOH 0Ld[¥Ado eH отонрирП2АП ee рЧИЈХоО ДИН edAgodronAorre 99 рур1 orou dened vdo,, (Mod LHOWAMOY 1о0Гоч2 он godore[[] oHedAHNEQO a0 BE "dMKAdO eH exgeduon и exrogeden ee nnuarnLoged reduenneldo MJT © “инипетеи 0d OHRAUIIRIND и онедиоо2 9 о12(ЖКао :онтедоО "BHOIOHOY 9 OH РаиЈмодиИП риХРН РХОП ИБАПУРЕ 99 BY ожои оТипиИноИоано2 ен arudelcn и QLULHOWANOY по тодотепќчо eH ord xAdo eH оТоненеподи ре рНИЈМО ДИК drreren eXOY a0doLe[[] и M]] BH OLOMHOHULQO BE : ALOUHUEOM-IFEHONITEH ve ЈеечКќничоо он и udelAdr отимопао eH 0HoHOI ре 1RRAAdOOE BOLEE и еп [13] BH УП 09 LBI'BX BIKOW 03 ре © ‘erelurden ro HORAINOH 9 BOL ре Гом ‘adorond]] “Тевинхол. rodelAdr по енопаф 2Шоо РТемхинхо |, "BMMHXOL окарион LOLHOWOW оа о1Ш 9 derriodn [090 ен о10НРЧРПЕИОН BE рНИБИАП ‘COLAO "онтопоа 090H ПОП OWED BHITRII BOH JIrJ0II © “рте(ипепКио radi и 120НзИЧРЕоН и BI0QOIrD ошеион B[UHOTINE]A "BLe[UITBIANO 09 LOOHIUEREIH И BY0QOI) BIBHIQAIEU BE vlUgRIDOIA[ 0d инирамхоп dLnIAdr 00 BHORBHIIOEH 9 Е(инопоже | drIrIodil [090 он ош BOLBE HOLILII атоо ох онпе(ипопо efuHOTME]A BE OvirIodi [080 ои оПеПЕИ OI BI WERE) BI и дин ‘(I BH УП BH LOMMHERLOAI и (ичоаошипоу)

— .odiup,, тохиноомхопе 09 Lodogorced og,, :ипоч LTHOWANOL

[ogo он godoie[]] vol BE YI] он oredurAxour 99 derrrodu (ogo eg "BHUATOI [$6] [JAH BH BHIOJHOL 2 Bodog eHOWAJOO0E BE BIBMAII()

‘e0dog eHMXAd0Od BE рмаото Шоп BE OWRD OH ‘e0d0Q BH еаќхиноп он (II BH УП derraodu Гоно og "dD eH еГ(инекао | exhuLoUmed ен топепен YOdOII оп пепеи 0.1 УП [ox rooerrrodir rug Гол. он “(ТУ BH УП ЕН тохиноаочоп подно 01 Гом Jerrrodn нопо опиооп MII оа гехоп edUIBLOHON 22 AWBLBHOI “роЈХЛо|ИЈ ° QrudelAdr по Кин “оно По Ктин ‘d0QE ин опријан dHBIETEHNOH BE B “оИЧЗЖжОониЌ OI OX OUH BMUHXJL оИ“РИИ BY и ходокиап нопо оиноиооп BY 9 BHULOUY "HOUQOY 9 он 2рПТОАП аохе |, "иот2оп dH delrrodin аохеи,, :ипон 99 LHOWANOY Гоно оч чодоте| еГишме и egdog ен QLUOBW и OLOELIOHIIh BIANUEON 99 Гом 09 [TY] BH |] по нопрпеи Т02РПЛОАП BH OLOHRIALINIUHOL BE OLYHRIAHULEQO BH 2ОНПО Of

(4!

9 гахем РГИнопожеИЈ он! иипесинЕелао олихоиТеп тррчкПЏАП 929 очеап ог) "(1 ен УП гН ОТОИЗзИП ПО И РЕЌТоОПЕИОАП РОЈ. НаРЕЌИО 9 он чет Гочо рхоП ИХРриКжЕч ОТ РЕ(О "“еи ЕГелозоп РГ(ох ртродочоп иоќлеи РГ ох рлеГилТепноу и еЕГинопоже И он Хоиап еион икодеп и ЕГ(Ипртет оно ри. 07) "НТИ ,„РПОООПО ЕНОЧКЛЕИ,, РЕ ТееиКаоое "РПОООПО и 120нН2ИЧРрЕЗН рГРГОНо ЕПГИОЌТЕеИ и РЕГ(инопожеуЈ ехо ио12 Ќиенен гп рГеН|(ОН ПО Р(инрпеи иоа2 21И9 од ото Ззнешеади раќЧртооЦ 9) ""оЈИЗОНПО ОЧ И ЕТООРА рТенвиЈХБЏАП оч Че190 ТОИХБИ“ЗШНОО Ре ОНООН20 “а рШеап о1онпЕнОИПЕН ОП чело ичхвиаошноо нопиарапон тоинаин ЗН ес РП ре ОНОПЗИИБИ 2 „Мреиниаош ТоОИХ2НОПохЕИ ре и иДдеЈка 21Иим2Па2 рН аноноЛ,, ре а0иноничоо отоЈКаГ,, :отешеап ено оп 1нНоИЌУот Гочо РН По ТОИНЕЌИУРЕ ОЧ ЧОдОТРШ| РН ОТашнРрЕКжЖЕЧОИ и ОНЗ9доЈНИ : „етеГикРеОЕ ол олжак,, ехич реГииедрв ртенпоадн рено ЕН ИБИК РО „иИТелќап о1ихопао РН о4ТРХОО ре И КРреЕИНИАОШ И ИРСИПЕНОИПРЕЦ,, РЕ ОГРЧЌАоое И ОоГраќШИП 29 РП “оаТ2Ќ2ИАП 20 оч “ипаотонаТ и иод?

иделкат Кпохон по идочќ 29 ро УП гн тохинарто2аТТ "тенр120 РГ РОЗАЈ. Ро оКИПоООЌ ит РП 31И2 оИноТоОРа оРГ и оточтопо“охРАЛ гру.еГилТеп ѓкоин он оИИНоОТ ИТ он о11Ш Оро он и Р120И индоно.ПО ген 99 иом ипаотона|Т и иа.) ет201 ош гт.о(илТеп он ори 2ИН "РОПоЖ РНБИК ЕГоН9 ОП оГенике ИО оиТелкап РУоОП Тожрхоп РП тежок иох иТејкап реки опа "2ЛИ1о2РИА по итонот онпет2 99 ито ЕГ(инопохе|Ј он инзиадох 99 он онТенто ехо вдитетоноч Гом У11 ен 120нН2РП1О02 ОЧ и онрТро оНЧИН ОП иБКИО 29 ро, (ниод:) нопо и ипао тона еап) и(еЈкат з1иалЈ. ен О1аноПО ре риКЌоанНПо 99 0111 "(етепинтероп пипаф Гол готее)

ете(ил еп п2Ап петооДП ичеДАпен о1ш еотее име “подолонаи 2 ош горе он он “ртеГИТАРп ен опип охвинхој “пПодотонаи ноПо 9 НЕКОИ "4окиап нопз ин 1оповЕн РП ТржоионН хинартооап тоиволон и (11 ен УМ! еж рес "онозаНОоТ РЕКИ ил ош илноиќУоп 21иво Лон оЧ и раќаоое (11М ен УИ1 занептеди ено ото12иИ о|1 "недитааштек и 19ноЈ 9 иФејќап олимопдо по Го и охеч “онтоачнох отожеч (11М УП еп опио ио одоог,, :пежаопоове ачтешеАП гно оп аодоте| “ето ичхкит2ИнИаОоШ ГриоЕрЕ УП РжоГ и ибелќап 21имопа2 и1оноЛ 99 РХОП ОТ2ШРЕЌНИаОО РС гонедиооз онон Р “оНечќЕ 9 О19(ЖЌдо рхоп рненКжЕечои рии он “тоаотепкхо разликата по ова прашање помеѓу ЦК на КПЈ и југословенскиот спикер (овој дел во документот не е читок, но сигурно се мисли на спикерот на радио Лондон м.з.). Разликата се наоѓа во тоа што ЦК не нарекува Македонци а тој не нарекува “јЈужносрбијанци". Од ова произлегува дека само овие два термини се различити во обраќањето кон македонскиот народ а ставотите за изгубена слобода и независност се истоветни. Не завземаме јас и другарите шовинистички став ами другарите од ЦКЈ. Тие удираат по празно, на нас ја фрлаат кривицата а сам тој стои на големосрпска позиција по македонското прашање.