Front Matter

ГОЛЕМАТА ИЗМАМА Петре Наковски ГОЛЕМАТА ИЗМАМА Published by:

Risto Stefov Publications rstefov@hotmail.com Toronto, Canada All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system without written consent from the author, except for the inclusion of brief and documented quotations in a review.

Деловите од текстот курзивно подвлечени претставуваат документарен пласт во литературната основа на романот.

Авторот ГЛАВА 1 По големата битка за Грамос, опустошија селата распослани меѓу Пинд и Мали-Мади. Црниот облак на војната ги згроби.

Ранетите од боиштата на Грамос оздравени се враќаат од болниците во Албанија и вестат вести за живите и здравите, за мртвите и сакатите. Во тивките и безветрени ноќи на намуртената и тажна есен, гласот на селската камбана изразито се слуша и во најоддалечените места.

Дам-дам-дам… - трипати во Имја Отца и Сина и Свјатаго Духа..

Чуден е тој глас. Надоаѓа тивко, стивнува, се губи, изникнува од тишината, ту се разлева, ту замира и одново се огласува, трепери, се засилува и како стихија удира и безмилосно молкот го дроби исполнет со болка донесена од лоша вест…

Дам-дам-дам…Истиснува воздишка, замолк, скриена желба – а можеби не е мојот, не е нашиот?...

Чуден е тој глас… не повикува на венчавки, на свадби, крштевање и славење, на свети денови и светци.

Ѕвони, само во мракот ѕвони, гласот некаде се губи и изникнат од тишината, се разлева, се шири, разбудува црни мисли, вознемирува предизвикува морници.

Дам-дам-дам и прекин и потоа во мракот лошото тропа на врата, преминува праг, надоаѓа бура…и поплатува срца и души…

Засветкуваат кандилцата, трепери пламенчето пред очите на Богородица, Свети Илија, Свети Никола, Свети Ѓорѓи. Во куќите заживуваат светците…

Дам-дам-дам… одново ѕвонењето се шири… Во одајчето пред иконата затреперува пламенчето на кандилцето и бледата светлина издолжува свиткани сенки, налегнува молк и во него прашањето – КОЈ?

И чекаат, чекаат вести за најмилите… распрашуваат дојденци и намерници…

Поп Васил со петрахилот и крстот под мишка ноќе оди во куќите каде навлезе бура -тивко отпева во затемнети одаи, каде прозорците се покриени со ќебиња и черги. Смирува поп Васил безутешни срца, со неискажлива кроткост на гласот и зборот олеснува болка, теши, советува, окуражува, охрабрува и така само ноќе од куќа во куќа…

Дам-дам-дам, ѕвони камбаната трипати во Имја Отца и Сина и Свјатаго Духа…Амин!