Алекс е роден на 30 јули 1931 година на улицата Нијагара бр. 141½ (141 ½ Niagara Street), во една од најсиромашните населби во Торонто. Мајка му го родила на линолеумскиот под на нивниот семеен дом, без помош на лекар или бабица. Семејството Гигероф било сиромашно и извесно време морало да живее во близина на градската кланица, што се наоѓала зад нивната куќа, и на градската спалувачница за отпад, што се наоѓала на аголот. Таткото на Алекс, Кире, е роден во Ошчима и пристигнал на Елис Ајленд (Ellis Island) во САД со бродот „Лузитанија“ (SS Lusitania) на 3 јуни 1910 година. Кире патувал под името Кире Наумоф и дошол во Торонто, Канада, како работник-иселеник за неколку години. Претходно направил неколку патувања во САД, при што секој пат се враќал за да ги даде заштедените долари на својот татко. Четири години подоцна, на 11 април 1914 година, Кире пристигнал во Сент Џон (Saint John), Канада, каде што го зел името Кире Гигероф. Кире патувал со турски пасош, а „Гигероф“ било име доделено на иселениците, изведено од „Гигеровсти“, прекарот на семејното име во Ошчима. Мајката на Алекс, Велика, е родена во Желево (датумот на раѓање е непознат) околу Велигден, поради што и го добила името Велика. Го напуштила Желево и пристигнала со бродот „Арабик“ (SS ARABIC) во Халифакс, Канада, на 10 јули 1925 година. Велика потекнува од семејството „Крстовци“, кое подоцна било хеленизирано во „Керцос“. Велика го задржала своето старо презиме Костандин, бидејќи тоа било името на нејзиниот дедо.
Бидејќи бил роден од родители Македонци што не зборувале ниеден друг јазик, првиот јазик на Алекс бил македонскиот — дијалект што се зборувал во Леринско и Битолско. Немајќи формално образование на македонски јазик, луѓето зборувале дијалекти на македонскиот јазик што се пренесувале усно од генерација на генерација и природно се менувале со текот на времето. Алекс растел на улицата Нијагара, а на десетгодишна возраст се преселил на авенијата Гилеспи (Gillespie Avenue) во населбата Џанкшн (Junction) во западниот дел на Торонто. Таму живеел до дваесет и осумгодишна возраст, додека се стекнувал со средношколското и универзитетското образование. Во тој период поминал и една година во Европа. Алекс се стекнал со звањето бакалавар (BA) на Викторија колеџ (Victoria College) при Универзитетот во Торонто (University of Toronto) во 1952 година; со диплома по право (LLB) на Правниот факултет при Универзитетот во Торонто во 1955 година; со звањето адвокат (Barrister/Solicitor) на Правната школа „Озгуд Хол“ (Osgoode Hall Law School) во 1958 година; со магистратура по право (LL.M.) на Правниот факултет при Универзитетот во Торонто во 1966 година; и со докторат (Ph.D.) по криминологија на Лондонската школа за економија (London School of Economics) при Универзитетот во Лондон (University of London) во 1973 година. Потоа работел како доцент на Медицинскиот факултет, Оддел за психијатрија, во Институтот за психијатрија „Кларк“ (Clarke Institute of Psychiatry) при Универзитетот во Торонто (немедицинско звање) во периодот меѓу 1971 и 1975 година.
Во 1969 година Алекс ја доби наградата на Истражувачкиот фонд на Институтот за психијатрија „Кларк“, а во 1970 година беше номиниран за наградата „При Дени Карол“ (Prix Denis Carroll) на Меѓународното здружение за криминологија (International Society of Criminology) во Мадрид, Шпанија. Алекс објави и книга во издание на „Университи оф Торонто прес“ (University of Toronto Press) и на своја сметка има над триесет објавени академски и истражувачки трудови. Бидејќи е повеќекратно надарен, Алекс има страст и кон уметноста. Студирал скулптура и портретно сликарство и една година предавал уметност во средното училиште „Секондари модерн“ (Secondary Modern School) во Лондон. Бил претседател на Комитетот за поставување слики во Харт Хаус (Hart House) при Универзитетот во Торонто и учествувал во аматерски театар. Бил избран за претседател на Младинското здружение при црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Торонто, а подоцна станал претседател на Уметничкото друштво на Јармаут (Yarmouth Art Society) и на Регионалниот уметнички центар на Јармаут (Yarmouth Arts Regional Centre) во Нова Шкотска. Немирен, но со чиста совест, Алекс не можел да мирува ни како возрасен човек и семеен маж, па продолжил да придонесува и помогнал да се осмисли и изгради Уметничкиот центар во Јармаут, Нова Шкотска. Сликал и изработувал сценографии за музички комедии и драми, меѓу кои и пишувал и настапувал во „Оро македонско“ (ORO MAKEDONSKO)… Насликал некои од муралите во Канадско-македонскиот дом (Canadian Macedonian Place) и некои за јавните улици. Насликал шест мурали за основните училишта во округот Јармаут. Бил член, а подоцна и член на управниот одбор на програмата за визуелни уметности во Нова Шкотска. Алекс учествувал и во програмата „Уметноста како терапија“ (Art as Therapy) во Одделот за ментално здравје во болницата во Јармаут. Тој е автор/драматург на „Што има зад аголот?“ (What's Around the Corner?), детска претстава за малтретирањето во училиштата. Неговиот најнов проект е претстава — што имав задоволство да ја прочитам и да ја слушнам на ЦД со гласот на самиот Алекс — насловена „Стредни играч“ (STREDNI IGRACH), напишана и изговорена на егејски македонски, на истиот оној јазик што Алекс го научил од својата мајка.
Па сега кажете ми, кој вели дека Ошчимци не постигнале нешто во животот? Всушност, придонесите на Алекс не запираат тука. Како просветител и академик, тој помогнал да се реформираат кривичните закони на Канада во однос на условната казна и некои сексуални престапи, така што милиони луѓе живеат послободно, а други се подобро заштитени. Роден од неписмена мајка и од самоук татко, Алекс го искористил своето образование за доброто на Канада и ѝ „возвратил“ на земјата што ни подари слобода и можност за образование. Алекс вели: „Се чувствувам огромно привилегиран затоа што, веројатно за првпат во моето семејство за повеќе од 500 години, некој од нас доби можност да научи да чита и да пишува! Морав тоа да го употребам за добра цел. Се чувствувам благословен што сум роден во неверојатното македонско наследство и историја. Се чувствувам длабоко вкоренет, како домороден планински селанец што се ослободил. Двојно благословен со моето образование, во спој со мојата широка љубопитност, успеав да опфатам по нешто од науката, правото, филозофијата, книжевноста и сите уметности — од сликарството, поезијата, музиката и драмата. Јас сум хуманист, со душа на македонски планински селанец што го поттикнува и поддржува образованиот ум. Еј, јас сум парче пресаден здравец што се рашири и расцвета во нова почва.
(Извор: „Ошчима: мојата мала карпа“ (Oshchima: My little Rock) од Ристо Стефов)