Годишниот пикник на Леринското друштво (Lerin Society) е темелен настан за македонско-канадската заедница, кој служи и како празнично друштвено собирање и како значаен чин на зачувување на културата. Настанот од 2003 година што го спомнавте е особено значаен затоа што ја истакнува соработката меѓу регионалните друштвени клубови и групите за зачувување на историјата.
Местото: Паркот Св. Илија (Sv. Ilija Park), Мисисага
Сместен во срцето на Мисисага, паркот Св. Илија (Sv. Ilija / St. Elias Park) е во сопственост и се стопанисува од истоимената Македонска православна црква. Со децении тој служи како "зелено огниште" за заедницата.
-
Атмосфера: Паркот има пространи површини за пикник, спортски терени (често користени за фудбалски турнири) и павилјон.
-
Датумот: Одржан на 17 август 2003 година, пикникот се совпадна со периодот на Илинден (празникот на св. Илија), најважниот национален и верски празник за Македонците, во спомен на востанието од 1903 година против Отоманската Империја.
Што е "Леринското друштво (Lerin Society)"?
Друштвото ги претставува имигрантите и потомците од Леринскиот крај (познат на грчки како Florina).
-
Регионален идентитет: Луѓето од Лерин имаат посебен дијалект, традиционална носија и музичко наследство.
-
Цел: Овие "селски" или "регионални" друштва беа формирани во Канада за да им помогнат на новодојденците да се интегрираат, а истовремено да обезбедат нивните специфични предачки традиции да не се изгубат во дијаспората.
Најзначајни моменти од настанот во 2003 година
Учеството на Канадско-македонското историско друштво (Canadian Macedonian Historical Society, CMHS) додаде слој на "жива историја" на вообичаените празнични активности на пикникот:
-
Зачувување на културата: Иако повеќето присутни беа таму заради ќебапите (скара) и традиционалното оро, присуството на CMHS значеше дека беа изложени генеалогии, архивски фотографии и историски документи. Тоа беше прилика за постарите да препознаат лица на старите фотографии, а за младите да научат за своите корени.
-
Музиката: Пикник од ваков размер речиси сигурно имаше жива "чалгија" или труба-оркестар, што свиреа тешки, ритмични песни специфични за егејскиот дел на Македонија.
-
Заеднички врски: Во 2003 година заедницата беше особено насочена кон документирање на приказните на Децата бегалци (децата бегалци од Граѓанската војна во Грција), од кои мнозина беа членови на Леринското друштво.
Зошто е тоа важно
Настаните како овој се повеќе од само еден ден во паркот; тие се неформални архиви. Со здружувањето на "Историското друштво" и едно "регионално друштво", заедницата го премости јазот меѓу академската историја и живото искуство.
Забелешка: За многу семејства во ГТА (Greater Toronto Area — поширокото подрачје на Торонто), овие пикници беа главниот начин на кој македонскиот јазик и усните преданија се пренесуваа на Канаѓаните од трета и четврта генерација.