Пред да дојдат коледарските песни
и длабокиот зимски студ,
ги колевме прасињата
во секој двор.
Правевме џумаринки*
и свежо пржено месо,
делејќи по малку
со целото маало.
А потоа колбасите —
колку беа вкусни!
Со праз и миризливи тревки,
со добро зачинето мелено месо.
Ги закачувавме да се сушат
на една дрвена прачка;
кучето наше ги чуваше
за друг да не ги земе.
Една ноќ еден другар рече:
„Деца, украдов колбаси
од дворот на Гроздани —
оној со кучето.“
„Кој ќе биде толку добар
да ни ги зготви?“
Никос рече: „Мајка ми —
таа ми верува.“
„А какви се овие колбаси?
Каде ги најдовте, деца?“
Пред да ги зготви
нѐ праша дали сме ги украле.
„Жити Бога“, рековме сите,
„Ги купивме од Манолис!“
„Тогаш прошетајте низ селото
додека да ги подготвам.“
„Јас ќе донесам вино“, рече еден,
Јанис донесе ракија*,
Тасос донесе леб
пред да падне вечерта.
Јадевме и пиевме
додека сосема не се опивме,
пеејќи по улиците
сѐ до следното утро.
А, да! Оној што ги украде колбасите —
му го заборавив името.
*Џумаринки (τζουμαρίνκες / џумаринки)
Традиционален зимски деликатес што се подготвува при годишното колење на свињите во селото, заеднички обичај што го означува почетокот на студеното време. Џумаринките се мали, крцкави парчиња свинска маст и месо што полека се топат и пржат во сопствениот сок. Се јадат свежи и често се делат со соседите и роднините, како симбол на гостопримството, заемната помош и заедничкиот ритам на селскиот живот во македонските села.
*Ракија (ρακία / ракија)
Традиционална балканска овошна жестока пијачка што се пече од ферментирано грозје, сливи, кајсии или друго овошје. Најчесто домашна, ракијата има важно место во селскиот друштвен живот и се нуди како знак на добредојде, пријателство и славење. Таа не е само пијалак, туку и обреден дел од собирите, раскажувањето приказни и зацврстувањето на заедништвото.
Културна белешка — Зимско колење на свињите (колење / svinjokol)
Во македонските селски заедници, зимското колење на свињите било важен сезонски и општествен настан, традиционално одржуван пред Божик и најстудените зимски месеци. Семејствата и соседите се собирале за да подготват трајна храна — колбаси, сушено месо и топена маст — што ќе го прехрани домот преку зимата. Работата била заедничка, а денот ги спојувал трудот, заедничките оброци, раскажувањето и славењето, зацврстувајќи ги роднинските и соседските врски.