Во македонските села во Егејска Македонија повторно одекнуваа срцепарателни извици.
Грчките бунтовници го грабнуваа детето од топлата прегратка на мајката.
Невини ангели беспомошни со уплашени души
Се прашуваа меѓусебно: „Што ќе биде со нас?“
Без чевли, без храна
Премрзнати без мајчината нежност
Планини, клисури истражени без пауза
Планините, клисурите оставаа зад себе без враќање.
Воените авиони од високо ги бомбардираат
Децата трчаа по засолниште.
„Невино суштество Божјо
Зошто си среде злото?“
Мајката плачела по детето
Детето плачеше и ја бараше својата мајка.
„Колку е тажен животот
Како ќе се справи оваа кревка душа?“
Немирот им ги освои срцата.
Единственото олеснување им беше молитвата.
Му се молеа на Господа на колена.
Тие се молеа, нивната молба да биде слушната.
Во интернат во туѓа земја
Со жар и трпение постигнаа успех во учењето.
Нивната мисла секогаш е упорна
„Жива ли е нашата мајка?“
Еден светол ден
Црвениот крст од Канада
покажа грижа за благосостојбата на мајките и децата
И повторно ги обедини со Господовиот благослов.
О, бегалци, светло сонце на Егејот
Подгответе го патот на правдата.
Шеснаесетте сончеви зраци ни се насмевнуваат
И тие ни ја пеат песната за човекови права.