Под расцутениот бадем,
во свежиот здив на пролетта,
врз свилени чаршафи
спиеше Антула.
Спиеше и сонуваше—
три млади момчиња
играа околу неа,
љубовно ѝ се додворуваа.
Првиот ѝ подари
расцутена гранка
и мал украс.
Вториот ѝ подари
златник
и златен прстен.
Третиот ѝ шепна на уво—
немаше украс да ѝ даде.
Нежно се наведна и ја бакна
во црвените усни.
Убавата Антула
слатко се препушти на љубовта;
во сонот сонуваше
дека станала пеперутка.
Момчето ја зеде во дланките
и ѝ се восхитуваше на убавината;
и тој стана пеперутка
за секогаш да биде крај неа.
Двајцата полетаа високо
со своите шарени крилја,
околу бадемовото дрво
барајќи да најдат гнездо.
Оваа песна има многу традиционална симболика:
- Бадемово дрво → пролет, младост, будење, љубов
- Тројца додворувачи → избор меѓу богатството, подароците и љубовта
- Пеперутка → преобразба, вистинска љубов, душа, слобода
- Гнездо → брак, дом, заеднички живот