Септември 1947 — Склихтро-Зеленич
Едно септемвриско утро, Денот блескаше од сонце. Селото беше полно со луѓе, Како секој друг ден. Сите мажи се собраа Кај ќошето на Мишле, Не се шегуваа многу — Голема грижа им тежеше. Дедо Митос седеше Под својот прозорец, Радувајќи се со соселаните, Заедно со внукот. Овчичките пасеа По планинската падина; Ѕвончињата им се слушаа Како музика за ушите. Говедарот се приближуваше До Цернец со ...