Дел 10 - Зошто да се разоткрие грчката измама - Part 01

Дел 10 - Зошто да се разоткрие грчката измама?

Многу Грци, се чини, не се задоволни со материјалот што го објавувам во овие поглавја и горко се пожалија. Не е дека тие веруваат во она што го напишав, ниту веруваат во нешто што некој напишал надвор од нивниот доверлив државен спонзориран грчки образовен систем. Нивниот проблем е што не можат да разберат зошто го правам ова! И под „ова“ мислам на пишување за нивните вистински идентитети што, поради некоја причина, се чини дека ги навредува.

Најголемиот број на е-пошта, надвор од профаните и искрените вулгарни, што ги добивам од Грците на дневна основа, покажуваат тренд на збунетост; „Зошто, тие сакаат да знаат, дали го правам ова? Па, ќе ти кажам.

Никој друг освен грчките влади, Грците и Бугарите, на милиони Македонци не им го ускратил нивниот етнички идентитет. Ова немилосрдно се случува повеќе од еден век. Повеќе од триесет години се обидувам да расудувам со Грците и да им објаснам како се чувствуваме кога нè третираат на ваков начин, но и покрај сите мои напори не можам да постигнам никаков напредок. Сè што ми вратија беа повеќе потсмев и стандардната грчка влада спонзорираше одговори како „ти си Словен“, „нема такво нешто како Македонец“, „Македонија е грчка“, „Тито го создаде македонскиот идентитет“ итн. , итн., итн. Морам да бидам искрен, не ми се допаѓа тоа што го прават Грците, особено со оглед на тоа каде стојат во однос на сопствениот идентитет, па после триесет години молење решив да возвратам на познат начин дека секој Грк ќе разбере; го негираат нивниот идентитет како што тие го негираат мојот.

Меѓутоа, ако можам да истакнам, постои голема разлика помеѓу македонскиот етнички идентитет и оној на Грците. Додека Македонците се луѓе кои се верни на себе и го прифатиле својот етнички идентитет како што им бил пренесен од нивните предци, современите Грци прифатиле вештачки конструиран идентитет кој е производ на западната филхеленска имагинација од 19 век.

Македонците поднесоа многу од Грците во последните сто години и време е да почнеме да возвраќаме. Грција со своите партнери Србија и Бугарија изврши инвазија на окупирана, поделена и анектирана Македонија, земја која не им припаѓаше.

Тие потоа се обидоа насилно и против своја волја да ги претворат Македонците во Грци, Срби и Бугари. Тие Македонци кои даваа отпор беа прогонувани до бескрај. Некои беа протерани, некои беа мачени, а многумина беа целосно убиени. Грција, во својата новонајдена мегаломанска слава, сакаше да ги претвори Македонците во Хелени, што не само што им е туѓо на Македонците, туку и целосно вештачко, создавање на имагинацијата.

Во својата ревност да го прошират проклетството на елинизмот во Македонија, Грците им направија многу гадни и незаборавни работи на Македонците, на кои сигурен сум дека не се горди.

Меѓу најгадните работи што ги направија е мачење, убивање и прогонство на многу Македонци затоа што одбиле да станат Хелени. Потоа воведоа политики за промена на сите македонски имиња на места и имиња на луѓе во грчки звучни за да им докажат на сите колку е „грчка“ Македонија. Ги сменија дури и гравурите на црковните икони и надгробните споменици за да се отстранат сите траги од Македонија и минатото да изгледа како да било секогаш грчко. Згора на тоа, Грците воведоа закони за забрана на Македонците да го зборуваат својот мајчин јазик за да избришат уште една единствена и драга работа што им припаѓа на Македонците. Треба ли да кажам повеќе?

Сега кога Србија го напушти својот дел од поделената Македонија и македонскиот народ успеа да изгребе една мала земја што може да ја нарече своја, Грците не губат време да го извезат својот елинизам и да ги малтретираат. Изгледа ако си Македонец нема безбедно место да се скриеш од проклетството на елинизмот.

По сите работи што Грците им ги направија на Македонците, како може некој да се изненади ако Македонците почнаа да возвраќаат? Кои се сепак овие Грци и со кое право да ги злоупотребуваат Македонците и да се извлечат од тоа? Како може фабрикувана нација на луѓе кои не се тие што велат дека се да имаат такви права? Впрочем, како може на народ како модерните Грци да му се дозволи да има држава?

Единствената причина зошто современите Грци се извлечени од она што го направија (и се уште го прават до ден-денес) е затоа што македонскиот народ беше пасивен. Македонците кои биле злоупотребувани во текот на минатиот век ја прифатиле нивната злоупотреба како „чин на судбина“ затоа што немало никој што сакал да им помогне. Меѓутоа, Македонците се луѓе со права и прашање на време е кога ќе откријат дека ги имаат тие права и ќе почнат да се борат и да го разоткриваат расистичкиот грчки став кој владее над нив повеќе од еден век.

Ако сум некој пример, Македонците повеќе нема да ја толерираат грчката злоупотреба и ќе се борат за своето место на овој свет и ќе си го вратат она што им е одземено, вклучително и нивниот идентитет и достоинство.

Долги години Грците малтретираа, мачеа, прогонуваа и убиваа Македонци и ниту еден сторител допрва треба да биде казнет.

Нормално дека сите Македонци ја изгубија вербата во Грција и во грчката правда. Грција не покажа интерес да се помири со Македонците и да ги помири неправдите од минатото што ги направи против нив. Има ли некакво чудо зошто неговите злоупотребени лојални граѓани се движат низ животот како зомби?

Ако можам да додадам, Грција е можеби единствената земја во Европа каде што расизмот, нацизмот и фашизмот се уште се живи и здрави. Расизмот, нацизмот и фашизмот беа уништени за време на Втората светска војна, но не и во Грција. Расизмот, нацизмот и фашизмот не само што се толерираат, туку им е дозволено да цветаат во Грција. Во Грција сè уште владеат истите династии кои им служеа на Метаксас, нацистичка Германија и фашистичка Италија, луѓе без почитување на човековите права, луѓе кои сè уште веруваат во хеленизам и во создавање на супериорна раса. Соединетите Американски Држави, меѓу другите, исто така ги поддржуваат овие грчки диктаторски режими во многу наврати од Втората светска војна и ако не директно, тогаш индиректно се одговорни за судбината на македонскиот народ во Грција. Не е ни чудо што американскиот Стејт департмент во своите „Извештаи на земјата за практиките за човекови права“ ги минимизира маките на македонското малцинство во Грција!

Зборувајќи за Метаксас, во книгата „Митот на Метаксас, диктатурата и пропагандата во Грција“ од Мерина Петракис на страница 126 читаме „Зборот хеленизам е симбол и овој симбол е централна точка околу која цивилизацијата на сите народи на земјата ќе да се изгради“.

Ве молиме внимавајте на Грците кои имаат слепа верба во нивната доверлива влада која им кажува дека се „Хелини“, „потомци од античките Хелени“; дури и Метаксас не верувал дека „хеленизмот“ е етнички ентитет; тој веруваше дека „хеленизмот“ е симбол, идеја! Не може да се гради етничка нација од симбол или од идеја!

„Целта на театарската пропаганда на Метаксас беше трансформацијата на масите на таков начин што тие би можеле да станат достојни граѓани на „Регенерирачка Грција“ и да учествуваат во создавањето на „Третата грчка цивилизација“.

„Регенерацијата на Грција“ беше една од основните цели на новиот режим и беше лансирана од Метаксас на 10 август 1936 година преку неговиот радио говор, а беше повторена и анализирана во Солун на 6 септември 1936 година: „Бевме принудени да воведеме диктатура. (...) за да можеме да ја оствариме нашата врвна цел која е една и единствена: „обнова на Грција“: регенерација која не е само економска туку и социјална. Грција не може да постои социјално ако нејзиното општество се состои од несреќни и мизерни луѓе. Грчкиот народ дојде до таква точка на деградација и рамнодушност што ја загрози судбината на нацијата и на земјата (...) Така повторувам: Регенерација од национална гледна точка: затоа што не можете да постоите освен како Грци; како Грци кои веруваат во моќта на хеленизмот и преку него можете да ја развиете и создадете сопствената цивилизација“. („Митот на Метаксас диктатура и пропаганда во Грција“ од Мерина Петракис, страници 126 и 127).

Подолу на страница 127 во истата книга читаме „Метаксас предвидел нова држава заснована на оживување на хеленизам (хеленизам-грчки национален идентитет) и на врвните грчки идеали. Овие идеали и хеленизам беа уништени по Големата војна и Малоазиската катастрофа, заедно со Мегалиската идеја (врховната идеја) за Голема Грција, која беше знаменосец на хеленизмот. Според мислењето на Метаксас, ниту еден човек, особено млад човек, не би можел да живее без национален идентитет затоа што би станал дезориентиран и збунет“.

Понатаму, на страница 127 читаме „Постоечкиот образовен систем, наместо да им понуди културно образование засновано на националните идеали, воведе нови теории за поучување и просветлување на младите за општи работи. Ова, според Метаксас, беше фатална грешка: образованието во Грција не треба да служи за ништо друго освен да ги образува Грците и да ги насочува кон големите национални идеали. Духовно, луѓето можеа да постојат само како Грци, Турци, Французи, Англичани, Германци и други. Затоа, грчката младина треба да сфати дека може да постои и да дејствува само преку својата националност: хеленизам, тврди Метаксас во „историските“ написи разменети меѓу него и неговиот политички ривал Венизелос (харизматичниот пропагандист за „Голема Грција“), преку Катимерини во 1934-1935 година немаше граници, а Мегали идејата беше мртва само во нејзината територијална форма. Во голема мера, грчката цивилизација и грчката култура немаа граници. Така, беше императив грчката национална култура, грчката култура, да биде реконструирана и обновена, на таков начин што ќе може да се прошири надвор од географските граници на Грција. Ова беше суштината на хеленизмот и Мегали идејата и стана сон на „Државата на четврти август“. На 2 октомври 1936 година, кога Метаксас ги постави главните цели и политики на неговата влада, „обновата на Грција“ ја формираше централната тема. „Грција има само еден излез“, силно нагласи тој „да маршира напред решена да ја постигне нејзината регенерација; оваа регенерација би била долга и тешка задача; но ние сме решени да ја исполниме оваа задача целосно и темелно. За оваа цел беше потребна мобилизација на секој дел од грчкото општество“.

Дозволете ми да го потсетам читателот дека под „регенерација“ Метаксас мислеше на целосно уништување на вистинските етнички идентитети кои се чинеше дека „се навраќаа“ во грчкото општество. Повторното појавување на вистински етнички идентитети Метаксас го нарекува „деградација и рамнодушност“. Со други зборови, регенерацијата според Метаксас значи повторно воведување на „хеленизмот“ во помоќна форма.

Потоа, на долната страница 127 Метаксас продолжува да вели:

„Патот што мора да го помине нашата Организација, организација која носи успешен наслов што ги означува вашите цели, е отворен за дискусија и понатамошни значења. Сигурен сум дека ќе работите многу напорно за вашите идеали многу успешно да се пренесат на цела Грција на таков начин што ќе се појави посебна класа на луѓе, кои размислуваат подеднакво и се целосно посветени на државата, и ќе формираат власт. класа на нашето општество“.

На страница 128 читаме „Горениот извадок сугерира дека режимот бил решен да ги искористи сите можни средства за да обезбеди „обнова на Грција“ и создавање на „Третата грчка цивилизација“. Во својот говор пред ЕОН во Јанина на 13 јуни 1937 година, Метаксас го анализирал овој концепт и ги поставил условите за негова материјализација: „Морате да бидете подготвени за она што доаѓа затоа што ќе доживеете да го видите создавањето на Третата грчка цивилизација која е Современа грчка цивилизација. Првата цивилизација била античката цивилизација. Таа цивилизација беше одлична по дух, но немаше религиозна вера и засекогаш ја нема. Заедно дојде и втората грчка цивилизација (византиска) која не постигнала големи духовни работи, но имала длабока религиозна вера. Сега е ваш ред да ги комбинирате најдобрите елементи на двете цивилизации и со вашата длабока христијанска вера (...) и инспирациите извлечени од големите достигнувања на вашите предци, мора да ја создадете Третата грчка цивилизација“.

„Третата грчка цивилизација“ бараше враќање на националните вредности како што беа олицетворени од режимот на Метаксас.

Овие вредности, според Николудис, ќе го поттикнат „жедниот“ грчки народ „да се вратат во своите вечни извори каде што ќе го постигнат своето духовно воздигнување и национална регенерација и ќе создадат нова врвна цивилизација: Третата грчка цивилизација“.

И, конечно, на страница 131 читаме „Така, грчката надворешна политика под Метаксас, барем на почетокот, потпадна под германско влијание“.

Покрај тоа што звучи крајно лудо како сценарио за фиктивен филм со б-оцена, пристапот на Метаксас во теорија може да звучи прогресивен. Нема ништо лошо во тоа еден народ да се врати на своите корени, но кон кои корени предложи Метаксас да се врати? На словенските, албанските или влашките корени од кои потекнува неговиот современ грчки народ? Се разбира не! Тој предлагаше да се врати на своите митски корени на филхеленското творештво, оние што никогаш порано не постоеле. Сепак, може да се каже дека нема ништо лошо во тоа, освен ако тој не бил Македонец кој го преживеал и бил сведок на лудилото на Метаксас.

Надвор од Македонците кои се протерани во стотици илјади во концентрационите логори на жешките и суви острови чисто затоа што се родени Македонци, надвор од тоа што нивниот јазик е забранет со закон да не се зборува приватно или јавно, и надвор од тоа што биле принудени да прифати странски имиња и странски наметнат вонземски идентитет, Македонците немаат многу да се жалат за постигнувањата на Метаксас.

Но, најлошото нешто за Метаксас е неговата политика што ја воведе кон крајот на 1930-тите во однос на третманот на етничките малцинства во Грција; политики кои постојат и сè уште се спроведуваат до ден-денес. Друго распространето прашање во денешна Грција се расистичките ставови на Метаксас кои преживеале и се практикуваат не само во образованието и во владините институции, туку и во психата на грчкиот народ кој со години бил перен мозок и продаден за славата на хеленизмот кој, доколку тие грижа да дознае, е синоним за расизам, нацизам и фашизам.

Дами и господа, легендарниот д-р Франкенштајн е жив и здрав, и во изминатиот век или нешто повеќе работи за грчката влада во помош на хеленизмот.

За оние кои сè уште прашуваат „зошто го правам ова?“ да речеме дека имам мои причини. Покрај безбројните македонски животи изгубени во борбата против елинизмот, безбројните луѓе прогонети, се разделија од семејствата, им беа конфискувани имотите и домовите, а покрај оние кои беа претворени во жестоки Хелени, има и оние Македонци кои сè уште се чувствуваат несигурни. за нивната култура и идентитет благодарение на грчката потреба за пропагирање на хеленизмот. Решив да разговарам со тие луѓе и да им кажам дека немаат причина да се чувствуваат несигурни и засрамени од тоа кои се и немаат потреба да ја доведуваат во прашање нивната историја и етнички идентитет само затоа што тоа им го кажале Грците. Сакам овие луѓе да погледнат во вистинското лице на Елада и Хелените и да ги видат вистински онакви какви што се; лажна нација полна со измамници недостојни за внимание и незаслужни за восхит.

Дел 11 - Проклетството на хеленизмот Хеленизмот не е религија, не е етнички ентитет и не е дури ни национален идентитет; тоа е идеја, идеја дизајнирана да обликува цела земја да верува и да се однесува онака како што сакале модерните Европејци од 19 век. Хеленизмот започна во мал дел од модерна Грција, всушност, поточно филхелените го создадоа тој мал дел од модерна Грција бидејќи им требаше културна основа за да ја моделираат нивната идеја.

Современите Европејци го нашле она што им треба во општеството кое живеело во тој многу мал регион на модерна Грција пред 2.400 години.

Некогаш, кон крајот на 18 и почетокот на 19 век, имаше некои западноевропејци кои се сметаа себеси за „напреднагледни“ и веруваа дека можат да го подобрат светот само ако можат да го научат како да се однесува на начин по нивен вкус. За да го направат тоа, им требаше модел кој го пронајдоа кај луѓето од пред 2.400 години кои живееле во јужниот дел на денешна модерна Грција. Идеите и делата на овие западноевропејци станаа познати како „хеленизам“ и тие самите станаа познати како „филхелени“ или пријатели на Хелените. Народот што ги прифатил идеалите на хеленизмот станал познат како „Хелени“.

Современа Грција не беше случајно именувана како „Грција“, ниту пак Античка „Грција“. Сите знаеме дека не постои ниту една античка карта на која е прикажана „Грција“, бидејќи тогаш немало „Грција“. Имињата „Грција“, „Грци“, „Античка Грција“ и „Антички Грци“ влегоа во употреба и истакнати кон крајот на 18-ти, почетокот на 19-ти век. Една од причините за давање на „Грција“ латинско име е затоа што на филхелените им требаше „Грција“ да има западно име за да бидат дел од западниот свет.

Друга причина за да се дојде до ова име беше, за прв пат, да се здружат сите антички светови, вклучувајќи ги градовите држави, Ахаја, Тесалија, Епир и грчката окупирана Македонија под едно „западно звучно“ име, „Грција“.

Современиот хеленизам се очекуваше да започне во јужниот дел на Современа Грција со соборувањето на Отоманската империја и оттаму да се прошири нанадвор. Сепак, не сите ја прифатија идејата за хеленизам, не ако тоа требаше да биде на сметка на традиционалните вредности.

Идејата беше дека за да се биде Хелен, треба не само да се прифатат идеалите на хеленизмот, туку и да се напуштат сопствената култура, традиции, јазик, па дури и религија. За многу луѓе хеленизмот бил синоним за паганизам. Во денешно време е смешно да се слушне како грчките православни свештеници пукаат од гордост што се толку големи Хелени несвесно или намерно го напуштаат христијанството, истата вера на која се заколнале да служат. Но, тоа не е сè; Хелен е должен да го чува својот вистински идентитет во тајност не само од општеството туку и од неговото потомство. Децата не смеат да ја знаат вистината, со што би се погрижиле да останат добри Хелени!

Изненадувачки елинизмот беше прифатен од многу луѓе, но не толку колку што се очекуваше. Луѓето со силни традиционални вредности и долги семејни корени одбија да се откажат од она што им беше драго и блиску до срцето. Многумина се бореа против хеленизмот, а многу повеќе дури и ги загубија животите. Оние кои го прифатија хеленизмот беа или неуки за сопствената историја или сакаа повеќе од животот од она што тој требаше да го понуди, дури и ако тоа значеше размена на нивната вистинска историја, јазик и етнички идентитет за него.

Новиот хеленски идентитет бараше Хелените да имаат хеленско име, така што секое негрчко лично и семејно име мораше да се смени за да звучи грчко. За жал, како и кај луѓето кои добиваат псевдоними во програмите за заштита на сведоци, вистинските идентитети престануваат да постојат. И бидејќи новите идентитети немаат историја, треба да се фабрикуваат фантомски истории и да се пропагираат лаги за да се вклопат поединците. На „променетите“ индивидуи тогаш треба да им се всади гордост не само да ги убедат своите соседи кои се тие, туку на крајот да се убедат себеси и своите деца. Затоа денес, по 200 години хеленизација, имаме толку многу Словени, Албанци, Власи, па дури и Турци христијани од Мала Азија, кои пукаат од гордост дека се „чисти Грци, директни потомци од Старите Грци“.

Се надевам дека сега разбирате зошто не може да се дозволи „вистинската“ историја на овие луѓе да излезе на површина.

Ако го направи тоа, ќе ја разбие илузијата на хеленизмот и не само што ќе го разоткрие извршениот филхеленски заговор, туку и ќе ги отуѓи неговите волни и несвесни учесници кои сега ги има десетици милиони. Ако се разоткрие заговорот за создавање хеленизам, тогаш секој Грк нема да има друг избор освен да го доведе во прашање неговиот или нејзиниот „грчки“ идентитет; дали се словенски, албанци, влашки или некоја друга нечуена етничка припадност од Мала Азија, Кавказ или некаде на друго место? Појавувањето на Република Македонија се закани дека ќе го разоткрие овој хеленски заговор кој објаснува зошто толку многу параноични Грци го негираат нејзиното постоење и се однесуваат толку сомнително.

За многумина, вклучително и огромното мнозинство Македонци, кои ја вреднуваа својата култура, јазик и традиции, борбата против хеленизмот стана немилосрдна и бескрајна борба. За нив хеленизмот е проклетство.

Во продолжение следуваат извадоци од книгата „Крвните линии формираат етничка гордост до етничкиот тероризам“, од Вамик Волкан.

На страниците 121 и 122 читаме „Движењето на Грција за изградба на национален идентитет, сепак, содржеше единствен елемент што не го споделуваат другите: надворешна поддршка, па дури и притисок, за специфичен вид нов идентитет.

Британците, Французите и Русите бараа современиот грчки идентитет да биде хеленски и да одговорат на носталгијата на Европејците за обновувањето на претхристијанската хеленска цивилизација која е во затемнување околу две илјади години.

Европејците самоуверено очекуваа да ја видат карактеристиката на Хомер кај Грците по ослободувањето, и покрај одливот и одливот на историјата во толку голем временски период.

Неокласицизмот што се појави во Европа во седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век како естетска и филозофска идеја требаше физички да се отелотвори во денешна Грција. Идеалистичките и надежни ставови на неокласицизмот што подоцна ќе им се наметнат на Грците беа накусо изразени во 1822 година кога американскиот претседател Џејмс Монро изјави:

„Спомнувањето на Грција го исполнува умот со најголеми возвишени чувства и ги буди во нашите пазуви најдобри чувства од кои нашата природа е подложна“.

Меѓутоа, во реалноста, непосредно пред грчката војна за независност, повеќето Грци сè уште се нарекувале себеси како Римјани. Влачавас, свештеничкиот бунтовнички водач кој се крена против Османлиите, изјавил: „Роден сум Ромнеос, ќе умрам Ромнеос“.

Некои Европејци и неколкумина Американци кои дојдоа да и помогнат на Грција да основа нова национална држава, беа разочарани дури и огорчени, кога открија меѓу грчките селани дека нема воини-херои како Ахил или Ајакс, нема државници како Перикле, нема филозофи како Сократ или Платон. и нема поети од калибарот на Есхил или Софокле. Постоеше, всушност, малку сличност меѓу Грците од деветнаесеттиот век и идеализираните Грци од античката историја што имаа такво влијание врз имагинацијата на европските ослободители“.

Подолу на страница 122 читаме „Фолклорниот научник Мајкл Херцфелд идентификуваше три главни пречки за проектот за рехеленизирање на Грција. Прво, на луѓето во новата национална држава им беше тешко да прифатат дека треба да личат на одамна изгубените жители на нивната земја; повеќето од обичните луѓе немаа поим што треба да бидат. Второ, тие не би можеле да бидат „елински“, во старата паганска смисла на зборот, бидејќи силно се придржувале на христијанската вера во својата православна црква. Конечно, беше тешко да се биде Хелен додека се користи ромски јазик измешан со турско, арапско и персиско потекло“.

Уште подолу на страница 122 читаме „Елинизмот беше прифатен, но под трите препреки наведени погоре, под посебен начин. Беше направен „интимно личен“, идентификуван како мистичен сензибилитет што не можеше да го разберат ниту западните поддржувачи. Џорџ Евламбиос во 1843 година изјавил дека странците не треба да се обидуваат да го направат невозможното обидувајќи се да ги сфатат мистериите на грцизмот. Иронично беше што тезата за хеленизмот, иако првично беше насочена однадвор, во пракса на крајот ќе ги наведе Грците да се разликуваат од самите други кои помогнаа да се дефинираат. Апсорбирачкиот хеленизам ги направи современите Грци горди на својата уникатност“.

Во овој момент обично го давам мојот коментар за современогрчкиот лицемерен став против македонскиот етнички идентитет и како иако игнорирајќи го фактот дека не постои вистински грчки идентитет, туку само фабрички, Грците продолжуваат да бидат пречка за влез на Македонија во светот.