Дел 20 – Македонската партија - Part 01

Дел 20 – Македонската партија?

Пред 40 години ни беше кажано дека Македонците едноставно не постојат; „Немаше нешто како Македонец“. Пред 30 години ни беше кажано дека „Грк“ не може да се направи; тој или таа мораше да се роди од Грци за да биде Грк. Пред 20 години ни беше кажано дека „Гркот“ е „најцврстиот“ етнички идентитет на оваа земја со 4.000 години континуирана и непрекината лоза.

Сега ни кажуваат дека Македонци постојат и ги има 3.500.000 распространети низ целиот свет.

Па за луѓето кои веруваат дека се чисти Грци, директни потомци од античките Грци, иако воопшто не се Грци, се е можно. За луѓето кои потекнуваат од Словени, Албанци и Власи и сеуште веруваат дека се Грци, потомци на античките Грци, се е можно. За луѓето кои веруваат дека Александар Велики, истиот Александар Македонски кој ги освои и брутално ги потисна нивните таканаречени „стари грчки предци“, е нивниот национален херој, тогаш сè е можно.

Кога првпат ја прочитав приказната дека е формирана нова политичка партија во Грција, која себеси се нарекува „Македонска партија“, помислив „колку прекрасно“, за дел од секундата. Тогаш хит реалноста. Како е можно Грција да има политичка партија која го претставува непостоечкото македонско малцинство? Знаев дека мора да има улов. Се формира политичка партија која на изборите во јуни сака да избере пратеници во Европскиот парламент. Сепак, финтата е што ова НЕ е „Македонска партија“ туку е „лажна“ македонска партија создадена од Грци со цел да го узурпираат името „Македонија“. Овој пат Грците користат поинаков агол за да му пристапат на истиот стар проблем. Тие сакаат да ја задржат Македонија и македонското наследство на најдобар начин што знаат; со лажење и изневерување.

Како што знаеме, современите Грци воопшто не се Грци.

Знаеме дека се создадени од филхелените од словенските, албанските и влашките доселеници кои мигрирале во Грција во текот на 11 до 14 век од нашата ера. Знаеме и дека грчкиот народ кој денес живее во грчка окупирана Македонија воопшто не е Грк. Од вкупниот број луѓе што живеат во грчката окупирана Македонија, мнозинството не се ни Македонци.

Грција увезува луѓе во Македонија откако ги нападна, окупираше, подели и анектираше македонски земји во 1912, 1913 година. Грција увезе Албанци и Власи од Албанија, 1.100.000 христијански Турци од Мала Азија, Кавказ, Русија, Ерменија итн. Грција увезува луѓе од целиот свет денес додека зборуваме и сè уште ги нарекува Грци. Така, современите Грци, бидејќи не се ниту Македонци, ниту Грци, во суштина немаат „вистински“ претензии за Македонија или за македонското наследство, така што немаат друг избор освен да прибегнуваат кон лажење и мамење.

Новата грчка партија основана од таканаречениот „Светски комитет за заштита на Македонија“ е уште еден трик за да се полага името „Македонија“ преку Европскиот парламент. Целта на партијата е да ја блокира Република Македонија да влезе во Европската Унија со името „Македонија“.

„Од големо значење е македонскиот хеленизам да влезе во Европскиот парламент со името „Македонија“, „Македонец“, „Македонци“, за да се гарантира дека Македонија и припаѓа само на Грција, пред Скопје да има шанса да го направи тоа за себе. . Ако Грците, кои се вистинските Македонци, влезат во Европскиот парламент со ова име, тогаш лажните Македонци нема да можат да го сторат тоа“, изјави Константинос Калфа, член на комитетот на „Светскиот комитет за заштита на Македонија“, цитиран од Канал 5.

(Забележете како лажните Грци ги нарекуваат вистинските Македонци како лажни).

Според нејзините основачи, „партијата ќе се бори за заштита на името, историјата и правата на големото македонско малцинство [од грчко], кое се проценува на 3.500.000 и е распространето низ целиот свет“.

Значи, ако добро го разбирам ова, непостоечкото македонско малцинство за кое Грција негираше дека некогаш постоело, сега постои, одеднаш преку ноќ. Постои донекаде како „македонски“, но не навистина затоа што грчките типови Македонци се навистина „етнички Грци“ кои случајно живееле во Македонија. Сепак, знаеме дека не постои нешто како „етнички Грци“, бидејќи современиот грчки идентитет не е реален, туку филхеленска вештачка креација! Значи, ако навистина не постојат етнички Грци, тогаш во реалноста не постојат ниту овие Македонци кои наводно се „етнички Грци“.

Но, чекајте малку, нели сега Грците ни кажуваат дека постојат и дека ги има 3,5 милиони низ целиот свет? Збунет? Можеби сега можете да го цените изразот „сето тоа ми е грчко“! Со други зборови „премногу е комплицирано за нас не-Грците да го разбереме!“ Заборавете што ви кажуваат Грците и фокусирајте се на она што тие се обидуваат да го направат. Овде не се работи за „етникуми“, „јазици“, „култури“ или истории, туку за експропријација на македонските земји и ограбување на наследството на македонскиот народ. Лажењето и изневерувањето е „грчки специјалитет“, вака го изградија својот лажен идентитет и вештачка земја. Тие го лажеа светот од денот кога филхелените ги доведоа во нивното вештачко постоење. Но, без разлика колку напорно се обидуваат да ја потиснат вистината, таа на крајот повторно ќе излезе на површина.

Меѓутоа, она што не го разбирам е зошто треба да лажат? Сите знаат дека лажат; зошто да не ја признаеш вистината? Зошто да не кажеме дека на овој свет „моќта е во право“ и додека ние тие ја имаат „моќта“ ќе правиме што сакаме. Тие го потиснуваат македонскиот народ затоа што можат и ќе се држат до своите земји додека можат.

Не знам зошто и тие треба да лажат за нивниот лажен идентитет? Тие се Грци затоа што сакаат да бидат Грци, толку е едноставно. Уште подобро зошто да не признаеме дека се потомци на словенски, албански и влашки доселеници? Што не е во ред со тоа? Сите ние сме имигранти овде е Канада, со исклучок на домородните луѓе што ги најдовме овде кога ги колонизиравме нивните земји, и не се срамиме од тоа и ниту еден Канаѓанец не треба да лаже за тоа.

Знаеме дека Грција страда од анксиозност, тоа го знаеме многу години. Цел свет знае дека Грција и Грците се вештачки создадени ентитети и дека страдаат од анксиозност.

Единствениот лек за нивната вознемиреност е да ја прифатат вистината. Нема повеќе лаги и преправања нема да доведат до повеќе вознемиреност! Анксиозноста ги тера Грците да паничат, а паниката ги тера да се однесуваат нерационално.

Нерационалното однесување кон своите соседи предизвикува нивните соседи да се однесуваат нерационално веднаш.

Република Македонија е принудена да се однесува вака затоа што Грција се однесува вака. Поголемиот дел од Европа, задоволувајќи ја вознемиреноста на Грција, исто така се однесува на овој начин. Како инаку ја објаснувате „играта со имиња“? Дали е рационално една земја да „бара“ од друга да си го смени името? Дали е рационално земјите од Европската унија да бараат Република Македонија да го смени името? Не!

Зошто тогаш се однесуваат вака ако не поради вознемиреноста на Грција?

Европската унија изгледа ќе прифати лажни земји како Грција, но нема да ја прифати Република Македонија, односно додека не го смени името и таа не стане лажна земја. Ова го тера да се запрашаме дали самата Европска унија е клуб за фалсификати.

Повторно, ќе го замолам читателот да ја погледне Европската Унија за тоа што го прави, а не за она што го кажува. ЕУ има многу правила и прописи кои ги поддржуваат малцинските и човековите права во нејзините земји-членки, но во исто време им дозволува на своите земји-членки да практикуваат расизам и дискриминација на нивните малцинства. Се чини дека правилата и прописите на ЕУ важат за „другите“, а не за нејзините сопствени членки! Сите тие закони за човекови права во нејзините книги и ниту еден од нив не може да им помогне на Македонците во Грција или во Бугарија.

Ако Европската Унија во својот парламент дозволи расистички организации како лажната „Македонска партија“ чија единствена цел е да му ги ограбат земјиштето и наследството на македонскиот народ, тогаш што вели тоа за Европската Унија?

Некои мислат дека пратениците во Европскиот парламент се неуки за вистинските прашања на македонскиот народ со Грција и Бугарија. Други велат дека се рамнодушни. Ако тоа беше вистина, тогаш оние кои се неуки досега требаше да научат нешто по 17 години играње на „играта со името“. А тие што се рамнодушни требаше да останат рамнодушни. Зошто земјите од Европската унија застанаа на страната на Грција барајќи Македонија да го смени името?

„Движењето на Грција за изградба на национален идентитет, сепак, содржеше единствен елемент што не го споделуваат другите: надворешна поддршка, па дури и притисок, за специфичен вид нов идентитет. Британците, Французите и Русите бараа современиот грчки идентитет да биде хеленски и да одговорат на носталгијата на Европејците за обновувањето на претхристијанската хеленска цивилизација која е во затемнување околу две илјади години. Европејците самоуверено очекуваа да ја видат карактеристиката на Хомер кај Грците по ослободувањето, и покрај одливот и одливот на историјата во толку голем временски период. Неокласицизмот што се појави во Европа во седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век како естетска и филозофска идеја требаше физички да се отелотвори во денешна Грција. Идеалистичките и надежни ставови на неокласицизмот што подоцна ќе им се наметнат на Грците беа накусо изразени во 1822 година кога американскиот претседател Џејмс Монро изјави: „Спомнувањето на Грција го исполнува умот со најголеми возвишени чувства и ги буди во нашите пазуви најдобри чувства од кои нашата природа е подложна“.

Меѓутоа, во реалноста, непосредно пред грчката војна за независност, повеќето Грци сè уште се нарекувале себеси како Римјани. Влачавас, свештеничкиот бунтовнички водач кој се крена против Османлиите, изјавил: „Роден сум Ромнеос, ќе умрам Ромнеос“.

Некои Европејци и неколкумина Американци кои дојдоа да и помогнат на Грција да основа нова национална држава, беа разочарани дури и огорчени, кога открија меѓу грчките селани дека нема воини-херои како Ахил или Ајакс, нема државници како Перикле, нема филозофи како Сократ или Платон. и нема поети од калибарот на Есхил или Софокле. Постоеше, всушност, малку сличност меѓу Грците од деветнаесеттиот век и идеализираните Грци од античката историја што имаа такво влијание врз имагинацијата на европските ослободители“.

(„Крвните линии формираат етничка гордост кон етничкиот тероризам“, од Вамик Волкан страници 121 и 122).

„Во Источна Европа од 1990 година, третманот на малцинствата изгледа сосема спротивно на неодамнешниот развој во Западна Европа, кој ги смени претходните позиции во двата дела на Европа. Ако имало некакви резултати од мисијата на високиот комесар во трите сериозни случаи на Русите (и другите малцинства) на Балтикот, Ромите и Синтите низ Европа и Македонците во Грција, досега ништо суштинско не се појавило за нив. . Високиот комесар постои од почетокот на 1993 година, а Макс вен дер Штул беше исклучиво активен во Источна Европа во текот на периодот до пензионирањето средината на 2001 година, кога новиот комесар Ралф Екеус ја презеде функцијата. По првиот период од четири години, имаше анализа на напорите на Вен дер Штул; поради дискретната политика на ОБСЕ, со која се обезбедуваат состојби на „апсолутна“ доверливост, релевантните информации сè уште недостасуваат. Ерата на тајната дипломатија за малцинските прашања не е завршена во Европа“. („Етничка припадност национализам и насилство“, од Кристијан П. Шерер, страница 253)

„Поради речиси хистеричната реакција на Грција, државата [Република Македонија] не беше примена во ООН до крајот на 1992 година под апсурдниот назив „поранешна југословенска Република Македонија“. Последователните грчки влади, наводно, се навредиле поради симболиката на името (Македонија на Филип Втори, родната земја на Александар Македонски) и знамето (сонце со шеснаесет зраци на црвена позадина) иако Македонија го родила ова име како Југословенска Република од 1948 година“. („Етничка припадност национализам и насилство“, од Кристијан П.

Шерер, страница 283)

„Клучната премиса во идејата на Хумболт е дека хеленската цивилизација имала трансцендентално значење бидејќи сведочи за културна и јазична чистота. Ова тврдење беше историски апсурдно, па дури и спротивно на парадигмата на компаративната лингвистика, која беше сржта на филолошките истражувања.

Меѓутоа, во практична смисла, историскиот апсурд на прогласување на хеленската цивилизација за израз на култура неконтаминирана од туѓи елементи може да се објасни со едноставен факт што обично се тежнее да се занемари - имено, дека хеленските цивилизации какви што знаеме дека всушност биле пронајдокот на „Наука за антиката“ на класиците. Како таква, таа можеше да биде (и беше) обдарена со кое било значење што дисциплината сметаше дека е корисно.

Пронајдокот на хеленската цивилизација ја покажува длабоката моќ на филологијата како метод за културно знаење -навистина, како знаење“. („Нација од соништата“ од Статис Гургурис, страници 133 и 134)

„...повеќе од еден век, грчките учебници го нагласуваат непрекинатиот континуитет и дијахроничност и хомогеност на грчката цивилизација и култура, со резултатите во кои Грците имаат тенденција да веруваат без прашање во оваа конструкција на романтичната националистичка историографија. Според оваа идеологија, она што е означено со безвременскиот и семантички нејасен апстрактен термин „хеленизам“ – заедно со неговиот јазик – е здрав организам кој 4.000 години или се спротивставувал или асимилирал на туѓите влијанија;

промената се смета за фалсификување, додека надворешните влијанија се сметаат за закани“. („Културата, идентитетот и етничката припадност на хеленизмите од антиката до модерноста“, уредена од Катерина Захарија, страница 303)

„Според наративот на филхеленизмот, по речиси два милениума империјално владеење – прво под Византијците, а потоа под Османлиите – новодефинираната грчка нација би можела повторно да се обедини со своето прославено античко наследство и, предводена од монарси со германско и данско потекло, да заживее традициите што ја инспирираа западна Европа до величина. Сепак, хеленизмот мораше да биде измислен во Европа како камен-темелник на западната цивилизација пред да може да се увезе во Грција како националистичко движење. Комбинацијата на вистинската и замислената култура на античките Грци стана, во различни обвивки, наследство на кое сите можеа да полагаат.

Хеленизмот стана пан-европски потфат што се протега низ многу векови и најде различни форми на изразување во различни земји.

…Германците дојдоа да ја поврзат модерната Германија со античкиот грчки свет. На пример, до крајот на деветнаесеттиот век, археологот Ернст Куртиус може да ги оправда големите археолошки експедиции во Грција со едноставно објаснување дека „Самата Германија одвнатре ја присвои грчката култура“.

Слично на тоа, во Англија античка Грција стана модел за граѓаните на деветнаесеттиот век.

Тоа стоеше како доказ за супериорноста на Западот над варварскиот Исток; како таква, таа претставуваше уште една причина за цивилизацијата на Истокот преку европската колонизација“. („Поседувачи и опседнати“ од Венди М. К. Шо, страници 62 до 64)

Откако ќе го прочитате горенаведеното, можеби читателот ќе сфати зошто Европа толку ја сака Грција.

Дел 21 – Мамка на стапицата Сигурен сум дека досега сите слушнале за злогласното писмо на професорот Милер до претседателот Обама потпишано од повеќе од 200 професори и академици. http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html#obamacosigners Но, што значи сето тоа? Зарем треба 200 професори да потпишат писмо со такви лажни аргументи што и дете може да ги скине со затворени очи? Но, тогаш, ако размислите за тоа, можеби има скриена агенда зад писмото! Дали се потребни 200 професори за да се легитимираат, како што велат Грците, „добро познатите факти“? Ако „фактите“ се толку добро познати, зошто треба СИТЕ тие професори да ги „поткрепат“?

Зарем тоа не е „малку“ претерување?

Знам дека аргументите во писмото можат толку лесно да се побијат и знам дека има многу поспособни и убедливи „класични студенти“ од професорот Милер, па зошто да не одиме подалеку и да не се обидеме да изготвиме „железо обложен“ случај пред претседателот Обама?

Има само една причина зошто Грците го напишаа ова „приватно“, но „намерно протечено“ писмо до претседателот Обама. Го добив писмото четири дена пред Обама, дали мислите дека е случајно? Не! Верувам дека писмото е испратено едноставно за да ни го привлече вниманието! Замка за да ги намами Македонците да не ги следат нивните човекови права и да ја насочат нивната енергија на она на што Грците сакаат тие да се фокусираат; бесмислени прашања каде што нема ништо во игра за Грција.

Таканаречениот грчки „спор“ со Македонија всушност нема никаква врска со античката историја, античките имиња, знамињата или симболите. „Спорот“ на Грција со Македонија е измама за прикривање на кршењето на човековите права извршени од Грција врз македонскиот народ што живее во Грција. Вистинското прашање што Грција се обидува да го избегне има многу врска со конфискуваните имоти и одземените државјанства отколку со античката историја.

Вистинското прашање е за тоа дека Македонците се протерани од нивната татковина само затоа што се Македонци и Македонците не можат слободно да го зборуваат својот јазик и да ги практикуваат своите обичаи и култура без прогон.

Со пишувањето на ова писмо Грците се обидуваат да го насочат македонското и светското внимание кон непоследените и бесмислени прашања како „древните имиња на регионите“ и како се нарекувале пред 2.500 години. Прашања за кои никој не се грижи и кои немаат никакви последици за Грција!

Тоа што над 200 професори го потпишале писмото, но доколку навистина го потпишале, треба да ги загрижува институциите каде што предаваат овие професори. Дали родителите и учениците одобруваат нивните професори да се мешаат во политиката на странски држави?

Тоа треба да биде поголемо загрижувачко и за професорите;

особено ако тие не го потпишале писмото и нивните имиња биле фалсификувани од Грците и влечени низ калта!

Да објаснам како Грција ја игра оваа игра. Грција го користи античкиот аргумент за да ја оправда својата окупација на македонските територии и да го тврди македонското наследство како свое со исклучување на македонскиот народ. Со тврдењето дека „Македонците не постојат“ Грција го исклучува македонскиот народ од неговото наследство и создава услови да продолжи да му ги негира човековите права. Така, помагајќи им на Грците да полагаат право на античкото наследство, овие професори свесно или несвесно и помагаат и ја поттикнуваат Грција во нејзината потрага да ги ускрати човековите права на македонскиот народ. Ако ова е намерно направено, тогаш родителите и учениците имаат сериозни грижи и право да се грижат и да бидат вознемирени од овие професори. Важно е секој професор кој го потпишуваше да размисли за импликациите на неговиот или нејзиниот потпис на ова писмо и штетата што ќе ја направи на македонските народи и нивните човекови права!

Се шират гласини дека професорот Милер препорачал Грција да ја „нападне и анектира“ Република Македонија. Моментално барам извор за ова, но ако се покаже дека е вистина дали овие професори сè уште го поддржуваат Милер во неговата потрага?

Грција и нејзините филхелни покровители имаа повеќе од 200 години да ја препишат историјата и да го трујат светот со нивните „прекрасни“ и неверојатни лаги. Но, зошто тие сега прибегнуваат кон користење на оваа лажна „древна историја“ за да ги решат своите современи проблеми?

Кога станува збор за „модерните прашања“ зошто Грците се фокусираат на историјата од пред 2.500 години за да ги решат своите сегашни проблеми наместо да се фокусираат на поновата историја, како што е историјата на распадот на Отоманската империја и формирањето на современите балкански држави ? Современите балкански проблеми, прашања, спорови и расправии денес произлегуваат директно од настаните што се случиле во последните 200 години.

Денешните проблеми на Балканот се директен резултат на формирањето на новите балкански држави и условите под кои тие се создадени. Па зошто Грција не сака да зборува или да води дебати за прашања од овој период? Зошто наместо тоа да зборуваме за она што се случило пред 2.500 години?

Откако античките градски држави биле освоени од Македонците пред 2.300 години, луѓето на долниот дел на Балканот биле потчинети од многу освојувачи, вклучувајќи ги Римјаните, Византијците и Османлиите, а луѓето живееле без граници до создавањето на современите балкански држави во 19 век. Без граници за запирање на напаѓачите, кој ја нападнал Македонија ја нападнал и Грција; кој се населил во Македонија се населил и во Грција. Да се биде во непосредна близина (соседи со отворени граници) веќе 2.300 години ги изложи и Македонија и Грција на исти демографски услови. Што имаше за да ги спречи оние кои влегоа во Македонија да влезат во Грција? Логичниот одговор би бил „ништо“!

Зарем не би можел да се најде ист вид на луѓе во Грција како што се наоѓаат во Македонија? Логичниот одговор би бил

„сигурно“!

Па зошто да им веруваме на Грците кога ни велат дека се „чисти Грци“, потомци на старите Грци и дека Македонците се

„Словени“?

Ако современите Грци се потомци на античките Грци, тогаш современите Македонци се потомци на Античките Македонци!

Спротивно на тоа, ако современите Македонци се „Словени“, тогаш се и современите Грци!

Пред да се определи „кои биле, а кои не биле старите“, зарем не би било логично да се постави прашањето „кои се, а кои не се модерните“?

Да почнеме со модерните Грци бидејќи тие први дојдоа на сцената од 19 век.

Кои се модерните Грци?

Еве што има да каже Едмунд За во својата книга „Грција и Грците на денешницата“. На страница 160 читаме: „Турското село кое порано се собирало околу основата на Акропол не исчезнало: тоа сочинува цела четвртина од градот. Има тесни улички, колиби со висина на човек, дворови во кои кокошките, децата и свињите лазат мелови помеѓу ѓубриште и куп педери.

Огромно мнозинство од населението во овој кварт го сочинуваат Албанци“.

Еве што има да каже Александра Халкиас во нејзината книга „Празната лулка на демократијата“. На страница 59 читаме:

„Преку крајот на револуцијата во 1830 година, Грците, вклучително и повеќето националисти од деветнаесеттиот век, се чинеше дека имаа нејасно, но цврсто чувство за континуитет од античка до модерна Грција, иако тоа не беше артикулирано во расните термини, но врз основа на заеднички јазик, историја и свест. Всушност, во тоа време, секој што се нарекувал себеси Грк бил Грк. Поради ова, многу Албанци, Словени, Романци и Власи кои зборуваат грчки биле лесно асимилирани и навистина станале важни играчи во грчкиот патриотизам во тоа време.

До почетокот на 19 век, просечниот жител на Грција се нарекувал себеси Римјанин (Ромиос), а (грчкиот) јазик Ромеика.

Донекаде – свеста на современиот Грк за неговото класично потекло е производ на западното учење“.

Еве што има да каже Мајкл Херцфелд во неговата книга „Антропологија“. На страница 67 читаме: „Примерот на модерна Грција дава корисен клуч за историзирање на оние кои Ерик Волф иронично ги нарече „народ без историја“ (Волф 1982). За современите Грци - народ кој веројатно е измачуван од вишок историја, но од еден вид измислен за нив од помоќни други“.

Еве што требаше да каже Еплтон во својата трета серија „Годишна енциклопедија“ од 1901 година, том VI. На страница 113 читаме: „Првиот Грк кој имал план за востание и за ослободена Грција бил Ригас од Валестино, Тесалијанец кој служел на високи функции во Влашка, поминал неколку години во Виена, а Австријците го предале на Турците во Трст во 1798 година како револуционерен заговорник, а обесени во Белград.

Ригас беше автор на песни, револуционерни прокламации и устав, блиску по примерот на францускиот устав од 1793 и 1795 година. Во овој документ тој зборуваше за суверениот народ на предложената држава како „без разлика на религијата или јазикот – Грци, Албанци , Власи, Ерменци, Турци и секоја друга раса“.