Дел 8 – За Македонија Следниот петок се сретнавме, Стефче имаше неколку прашањ

Дел 8 – За Македонија Следниот петок се сретнавме, Стефче имаше неколку прашања... Тој рече:

„Пред неколку петок спомнавте дека македонскиот народ имал масовно востание во 1903 година, верувам дека го нарековте Илинден. Спомнавте и дека големите сили преку Бугарија се погрижиле востанието да биде саботирано одвнатре. Знам дека рече дека не сакаш да зборуваш за тоа, но можеш ли барем да ми кажеш нешто за тоа како беше саботиран? Дали била вклучена и Грција?“

„Не, Грција не беше вклучена... Не директно... Но Грција одби да продаде оружје и муниција на македонските револуционери.

Историјата зад Илинденското востание од 1903 година е малку комплицирана кога станува збор за вмешаноста на големите сили и како тие работеа преку нивниот прокси Бугарија за да ги ослабат и Османлиите и Македонците и да ги подготвија основите за инвазија и окупација на Македонија. Како што реков претходно, Големите сили во 1878 година веќе одлучија дека нема да има Македонија и дека македонската територија ќе биде поделена меѓу Грција, Србија и Бугарија. Сепак, немаше распоред кога тоа ќе се случи.

Но, кога Македонците почнале да се подготвуваат за нивното ослободување, големите сили преку Бугарија решиле да ја искористат ситуацијата. Тие избраа да ја користат Бугарија затоа што македонските револуционери се поврзуваа со Бугарија многу повеќе отколку со кој било друг сосед на Македонија. Освен тоа, имало огромно македонско население што емигрирало во Бугарија, кое исто така можело да се искористи за манипулирање со Македонците“.

„Па, што точно направија Бугарите?

„Дали сте сигурни дека сакате да дознаете повеќе за ова... Нема никаква врска со Грција?

„Да. Ако ја вклучува Македонија, сакам да знам...“ „Добро. Некои од македонските револуционерни водачи во тие денови беа свесни или барем се сомневаа дека Големите сили планираат во некое идно време да ја поделат Македонија меѓу Грција, Србија и Бугарија. Но, пред тоа да се случи, Големите сили мораа да ја извадат Македонија од рацете на Османлиите.

Македонските водачи сфатија дека Македонија за да остане недопрена треба да остане како дел од Отоманската империја...

но не под постојните околности. Тие сакаа Македонија да добие автономија како провинција на Отоманската империја. Во исто време тие сфатија дека Отоманската империја мора да се зајакне за да се спротивстави на Големите сили да не ја уништат. За жал, тоа не беше можно во тоа време бидејќи Македонија беше под отоманска окупација и македонскиот народ се бореше против Османлиите; се борат да се ослободат.

Ниту еден Македонец не бил подготвен да остане во Отоманската империја без поголеми отстапки. Освен тоа, многу Македонци не веруваа дека Македонија ќе биде поделена и сметаа дека би било лудост да продолжат да бидат робови под Османлиите. Османлиите, од друга страна, не сакаа да и дадат на Македонија автономија. Тие не веруваа дека европските големи сили ќе ги победат и некако веруваа дека ќе преживеат без помошта на Македонија... што секако беше само желба.

Подоцна од еден Турчин дознав дека Османлиите биле подготвени да ја направат Македонија автономна провинција, но Македонците се спротивставија, тие сакаа целосна независност. Но, не можев да го потврдам тоа“.

„Што се случи?“

„Па, кога големите сили дознаа дека Македонците се подготвуваат или да се приклучат на Отоманската империја или да се борат да се ослободат преку масовно востание, тие почнаа да ги забрзуваат своите планови за „ослободување“ на Македонија преку нивните полномошници, особено Бугарија.

„Што направија Бугарите?“

„Постојано се мешаа во македонските внатрешни работи, особено преку македонските доселеници во Бугарија.

Бугарската пропаганда работеше прекувремено за да го убеди македонскиот народ дека е време да се крене и да се ослободи...

и тој ќе биде веднаш зад него да помогне. Беше строго нагласена идејата дека Османлиите се непријател и тоа беше дека…

Повеќето Македонци не можеа да разберат како би било корисно за нив да продолжат да бидат робови на Османлиите. И поради таа причина тие беа против османлиско-македонскиот сојуз и настојуваа да им веруваат на Бугарите.

И како што реков, Османлиите, од друга страна, не сакаа да и дадат на Македонија автономија. Зошто би требало?

Македонија веќе беше нивна.

Меѓутоа, македонските водачи кои сакаа автономија на Македонија и таа да остане во Отоманската империја како османлиска провинција сфатија дека со текот на времето ќе можат да ги убедат Османлиите да ги видат работите на свој начин. Тие сфатија дека со агитација, со напад на нив одвнатре, Османлиите на крајот ќе се уморат од борбите и ќе им го дадат она што го сакаат; нивната автономија.

Тоа за жал не им се допадна на големите сили и бараа начини да ги задушат Македонците. И тие го направија тоа. Секогаш кога македонскиот народ ќе постигнеше некакви придобивки, Бугарите се мешаа и ги саботираа. Наместо да им помагаат на Македонците, Бугарите постојано ги попречувале нивните напори.

На крајот Бугарите успеале да ги поделат Македонците на две фракции, внатрешна и надворешна фракција. Внатрешната фракција се бореше за независна Македонија додека надворешната фракција се бореше Македонија да се приклучи на Бугарија. Приказната е малку покомплицирана, но можете да разберете во што сфаќам“.

„Да. Те молам, продолжи.“

„За да се осигураат дека Македонија нема да стане независна, било преку победа во востание против Османлиите или со приклучување кон Османлиите, Бугарите го засилиле своето мешање во внатрешните работи на Македонија до точка каде што влијаеле на предвременото востание; пред македонскиот народ да биде подготвен за борба. За да дознаете повеќе за ова прочитајте ги моите три интервјуа со наслов „Анализа на историски настани во грчката окупирана Македонија“ кои може да се најдат на:

http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Analysis-of-historical-events-in-Greek-occupied-Macedonia.pdf, http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Analysis-of-historical-events-in-Greek-occupied-Macedonia-2.pdf, and http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Analysis-of-Historical_Events-in-Greek-Occupied-Macedonia-Part-3.pdf.

Бугарите успеале рано да го кренат Илинденското востание, пред народот да биде подготвен за борба. Идејата беше да се започне востанието рано, пред да се склучат какви било договори со Османлиите и пред Македонците да бидат целосно подготвени за борба. Натерајќи ги да се борат една со друга, Големите сили, преку Бугарија, имаа за цел да ги ослабат и Македонците и Османлиите за да овозможат инвазија на Македонија. И успеаја затоа што десет години по Илинденското востание Македонија беше нападната, окупирана и поделена според планираното меѓу Грција, Србија и Бугарија.

Но, нас испадна, Бугарија се заеба. Со сите напори таа доби само 10% од Македонија, додека Грција, која вложи најмалку труд, доби 51%, а Србија само 39%. Делот што Србија го окупираше во 1913 година стана Република во Југославија во август 1944 година. Потоа во 1991 година, по распадот на Југославија, стана независна држава. Тој дел од Македонија денес го нарекуваме Република Македонија.“ „Дали Бугарите им помогнаа на Македонците?“ Бугарите им ветија на Македонците многу работи, вклучително и воена помош, но ништо не беше дадено. Им рекоа на Македонците, „вие само подигнете го востанието, а ние ќе бидеме веднаш зад вас, да ви помогнеме. Ќе ја испратиме нашата војска да ви помогне да се ослободите.“ Тоа никогаш не се случи. Бугарите дури и пушки им продаваа на Македонците, но не им продаваа куршуми. И како Грците, и Бугарите беа приврзаници на секое зло што им беше направено на Македонците. И денес се осмелуваат да кажат дека Македонците се Бугари. Вака ли се однесува Бугарија кон сопствениот народ? Мислам дека не!

Дури и големите сили беа таму и го гледаа развојот на Илинденската драма. Англиски бродови пловеа во Егејското Море, гледајќи како горат селата во ридовите и не креваа прст за да помогнат. Некои велат дека биле таму за да ги спречат Бугарите да навлезат. Други велат дека биле таму за да ја свртат плимата... за да ги спречат Македонците да победат. Сè што можам да ви кажам е дека тие беа таму и не направија ништо за да ги спасат нивните христијански браќа од колење“.

„Дали има нешто добро што можеш да ми кажеш дека некој направил за нас?“

„Се плашам дека не. Секој си се грижеше за своите интереси и не се грижеше за нас. Не велам дека требаше да се грижат за нас и да ни помогнат, но имаше подобри и похумани начини на кои можеа да се однесуваат со нас. Но, тоа би барало премногу…“

„Човеку, сè уште не можам да верувам во тоа што го слушам.

Дали сме проколнати или нешто како народ?“ „Мора да бидеме. Кога се вратив во селото пред да заминеме за Канада, седев со старците и ги слушав нивните разговори.

Некои од нивните приказни беа трагични. Некогаш велеа „клетва на Александар за злосторствата што ги направи, сега сме проколнати поради тоа“. Тие би рекле дека сè уште страдаме и плаќаме за злоделата на Александар, за илјадниците што ги закла; претворајќи ги во црвено реките. Ние сме проклет народ…

Друга приказна што ја раскажуваа и се смееја за тоа беше она што им се случи кога Грција ја нападна Турција во раните 1920- ти. Ќе рекоа дека ни требаа 90 дена да стигнеме до Анкара и еден ден да се вратиме. Кога ги напаѓавме им викавме „пет Турци на бајонет“, но кога не нападнаа, трчавме како зајаци.

Можев многу да научам од тие старци, но бев премногу млад за да разберам. Тие направија историја, онаква каква што не можеш да научиш на училиште…“ „Па, мило ми е што се сеќаваш на сите овие работи… Но, сега кога зборуваме за Бугарите, имам прашање“.

„Оди напред, прашај си…“ „Слушнав многу Грци, или како што вие ги нарекувате Гркомани, македонскиот јазик да го нарекуваат бугарски. Има ли вистина во тоа?“

„Не! И можам да го докажам тоа. Да почнеме со Бугарите.

Според бугарската историја првите Бугари пристигнале на Балканот во VII век од нашата ера. Тие биле турски народ и зборувале турски јазик. Македонците зборуваат словенски јазик, па како може македонскиот јазик да биде бугарски? Од друга страна, македонскиот народ веќе бил на Балканот пред да дојдат Бугарите, па на кој јазик зборувал тогаш? Го зборуваа македонскиот јазик, се разбира, истиот јазик што го зборуваа пред и по доаѓањето на Бугарите... истиот јазик што го зборуваме и денес. Ако Бугарите зборувале турски јазик пред да пристигнат на Балканот, а денес зборуваат на словенски јазик, тогаш чиј јазик зборуваат? И ако Бугарите денес тврдат дека македонскиот јазик е бугарски, тогаш бугарскиот јазик мора да биде македонски, а не обратно. Со други зборови, Бугарите денес зборуваат на македонски јазик...“ „Имате поента... Имате многу добра поента. Со други зборови, тврдејќи дека македонскиот јазик е бугарски, Бугарите всушност признаваат дека го зборуваат македонскиот јазик и затоа, бугарскиот јазик е македонски“.

„Сега ја добивте идејата, но не кажувајте го тоа на ниту еден Бугар, бидејќи може да ви ја одгризат главата“.

„Сакам да прашам за Србите. Претпоставувам дека работите беа поинакви со Србите?“ „И Србите го извршија истото или да кажам слични злодела врз македонскиот народ. Србите испратија доселеници во Македонија, претежно српски и црногорски воени офицери, за да управуваат со нивната новостекната македонска територија и им ги дадоа најдобрите и најплодните земји. И Србите ги сменија имињата на луѓето од македонски во српски и почнаа да го учат македонскиот народ на српски. Во училиште, на децата им било кажано дека се Словени кои дошле на Балканот и дека историјата на Македонија започнала во 6 век од нашата ера со доаѓањето на Словените.“ „Што е со Албанците? Дали беа подобри? Разбирам мал дел од Македонија даден на Албанците?“ „Тоа е точно. Албанија доби мал дел од Македонија. Албанците во Македонија биле депонирани таму од Османлиите.

Муслиманските Албанци беа сојузници на Османлиите и беа доминантно одговорни за шпионирање на Македонците. И тие извршија ужасни злосторства за време на отоманската окупација. По османлиската окупација македонскиот народ живееше мирно со Албанците, односно до осамостојувањето на Република Македонија. После тоа, поттикнати од Западот, особено од САД, почнаа и тие да прават проблеми, особено во 2001 година кога се кренаа против Македонците. Останатото го знаете...“

„Да, да... Па, што друго можете да ми кажете за нашите нови окупатори?“

„Па, да кажам вака, сите сакаат повеќе од Македонија и тоа го покажаа со годините, особено Бугарите и Албанците. Бугарите ја сакаат цела Македонија и се приклучија на страната која им понуди повеќе од Македонија за време на двете светски војни.

На Хитлер му беше лесно да им понуди повеќе од Македонија на Бугарите бидејќи немаше што да загуби. Не беше случајот со Черчил кој не сакаше да ја налути Грција нудејќи ѝ на Бугарија повеќе од територијата на Македонија.

А за Албанците...? Тие се сојузници и специјални пријатели на Американците. Американците им го дадоа Косово и сакаат да им го дадат и западниот дел на Република Македонија. Иако се малцинство во Македонија, се однесуваат како да се мнозинство. Тие буквално ја водат државата“.

„Значи, Македонија одигра важна улога во тоа како се обликуваа војните? Тоа е интересно…“ „Има повеќе од тоа. Да речеме дека не може да има Грција или Бугарија без Македонија…“

„Што мислиш?“

„Не е потребен генијалец за да се види дека Грција „експроприра“ се што е античко во Македонија, а Бугарија експроприра сè што е модерно. Линијата на поделба е 6 век од нашата ера. Грците тврдат дека Македонија и целиот нејзин антички народ, вклучувајќи ги Филип Втори и Александар Велики, биле Грци. Бугарија, од друга страна, тврди дека Македонија и целото современо македонско население, вклучително и Гоце Делчев, врховниот командант на македонската револуционерна сила, се Бугари.

„Какво мочуриште... Дали некогаш ќе се исправи?“ „Да, но не само од Македонците…! Ќе биде потребна интервенција на Големите сили за да се исправи“.

„Како мислиш?“

„Па, големите сили од вчера кои го потпишаа Букурешкиот договор во 1913 година за поделба на Македонија се истите денешни големи сили и додека се на власт ќе ги диктираат правилата што ќе се случи со Македонија. Правилата до денес се, како што ги знаеме, „Македонци не постојат и Македонија ќе им припаѓа на Грција, Бугарија, Србија и Албанија“…“ „Што е со Република Македонија. Зарем не стана независна во

1991 година?“

„Да, но и двата пати кога се појави, еднаш во 1944 година и другиот пат во 1991 година, никогаш не доби целосна поддршка од Големите сили. Погледнете ги проблемите со кои се соочуваме денес со Грција и Бугарија? И двете од овие земји се поддржани од Соединетите Држави во нивните напори да не спречат да ги постигнеме нашите цели. Доколку сакате да дознаете повеќе за американското влијание во македонските и грчките работи, прочитајте ја книгата на Ристо Никовски со наслов „ УЛОГАТА НА САД ВО МАКЕДОНСКИТЕ ГОЛГОТИ (1991-2013)“ Второ издание која можете да ја најдете на овој линк:

http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Ulogata-na-SAD-vo-Makedonskite-Golgoti-2.pdf.

„Што е со Србија...? Дел од Македонија ѝ беше даден на Србија од истите големи сили, нели?“ „Да, но Србија е руски сојузник и непријател на САД.

Западните големи сили не само што ја земаа Македонија од Србија, туку ја бомбардираа повеќе од 70 дена и го зазедоа Косово. Но... Доколку Србија некогаш влезе во Европската Унија, означете ги моите зборови, таа ќе побара да и се врати Република Македонија. Србија е казнета затоа што е руски сојузник“.

„Дали мислиш така?“

„Да, освен ако не се поништи Букурешкиот договор од 1913 година. Но, тоа никогаш нема да се случи“.

"Зошто да не?"

„Па, што може Македонија да им понуди на големите сили што не можат Грција, Србија и Бугарија? Сè што треба да направи Србија е да ги прекине односите со Русија и да стане сојузник на САД во замена за враќање на нејзиниот дел од Македонија.

Да бев Албанец денес ќе размислував многу внимателно... Ако Србија стане западен сојузник што мислите дека ќе се случи со Косово? Другата работа за која треба да се размислува е растечкото влијание на Русија во геополитиката…“ реков и по кратка пауза додадов. „Мислам дека кажавме доволно за еден ден, нели?

„Јас сум ти благодарен за сето ова… Се гледаме следниот петок…“ одговори Стефче и си замина тресејќи ја главата од една на друга страна.