ПОЧИТЕН БРАТ ЈОАНИ

ПОЧИТЕН БРАТ ЈОАНИ:

Еве каде живеат архикомитаџиите [македонските револуционери]. Сите ги масакриравме. А местата што ги поминавме ќе ми останат засекогаш во сеќавање.

SER. КЛЕТАНИС.

Писмо 5 РОДОП, бугарска граница,

11 јули 1913 година.

БРАТ МИЦО:

А од Сер до граница ги запаливме сите бугарски села [македонските села поврзани со Егзархиската црква].

Мојата адреса останува иста: 7-ма дивизија, 19-ти рег.; 12 баталјон на Родопи.

ЖОАН ХРИСТО ЦИГАРИДИС.

Писмо 6 НЕСТОС, 13 јули 1913 година.

Село Баништа [Баница], Ако сакаш да знаеш за деловите каде што маршираме, сите се бугарски села [македонските села поврзани со егзархиската црква] и сите избегаа. Оние што останаа ги „јаде“ пушката Манлихер и изгоревме и неколку села. Бугарите [Македонците поврзани со Егзархиската црква] ја доживеаја истата судбина од рацете на Србите [Србите].

С. НАКИС.

Писмо 7 Во пустината, 12 јули 1913 година.

...на бугарска територија ги тепаме Бугарите кои постојано се повлекуваат и на пат сме да одиме во Софија. Ги разбеснувавме со палење на селата, и одново и одново кога ќе најдевме по едно или две, ги убивавме како врапчиња.

Твојот брат ЏОРЏ (името не се чита)

Набрзина ти пишувам.

Писмо 8 Зисис Кутумас до Николас Кутумас.

Со сегашноста ви давам вести за војната што ја направивме против Бугарите. Ги победивме и стигнавме до турско-бугарската граница. Тие избегаа во Бугарија, а ние ги масакриравме оние што останаа. Понатаму, ги запаливме селата. Ниту еден Бугарин [Македонец поврзан со Егзархиската црква] не остана. Само Господ знае што ќе дојде од тоа. Немам што повеќе да ти пишам. Останувам, твојот Син Зисис Кутумас.

Многу комплименти од Тимиос. Тој е добро како и другите млади момчиња овде.

12 јули 1913 година.

Писмо 9 М. Захарија Каливанис, Ерфос-Милипотамос, етимо, Крит.

РОДОП, 13 јули 1913 година.

Печат на Командантот за јавна безбедност, Солун Ги палиме сите бугарски села [македонските села поврзани со Егзархиската црква] што ги окупираме и ги убиваме сите Бугари [Македонци поврзани со Егзархиската црква] што паѓаат во наши раце. Го зедовме Неврокоп и бевме добро примени од Турците, од кои многумина дојдоа во нашите редови да се борат против Бугарите. Нашата армија е во контакт со српската и руманската [романска] војска, кои се на 32 километри од Софија. Во однос на самите себе, ние сме блиску до античката граница.

С. З. КАЛИЈАНИС.

Писмо 10

15 јули 1913 година.

МОЈОТ БРАТ СОТИР:

Фала му на Бога, добро сум во моментот кога ти пишувам. Во моментов сме на бугарско-тракиската граница. Што се однесува до војната, не можам да ви кажам ништо за ситуацијата и што се случува. Работите што се случуваат се такви што никогаш не се случиле од деновите на Исус Христос. Грчката војска ги запали сите села каде што има Бугари [Македонци поврзани со Егзархиската црква] и масакрира сè што ќе сретне. Невозможно е да се опише што се случува. Господ знае каде ќе заврши ова.

Дојде време да почнеме да се јадеме еден со друг.

Љубов од брат ти ПАНАГИС БЕГЛИКИС.

Набрзина ти пишувам.

Писмо 11 Бугарска граница, 12/VII/1913 година.

Каде и да поминеме, дури ни мачките не бегаат. Ги запаливме сите бугарски села [македонските села поврзани со Егзархиската црква] што ги поминавме. Не можам да ти опишам подобро.

Твојот сакан брат ЏОРЏИ (детски).

Мојата адреса е следна:

На капларот Стергиу Џорџ, 12-ти ескадрила, 3-ти баталјон, 19-ти рег.

7-та дивизија - ако е на гости, испратете понатаму.

Писмо 12 РОДОП, 13 јули 1913 година.

Драг мој ЛЕОНИДАС:

Чувајте се добро, како што сум јас. Тоа е она што ти го посакувам. Го добив вашето писмо, кое ми даде големо задоволство. Добив и од Аристид, кој е добро, и пишува дека и тој е запишан, што ме боли, бидејќи моите страдања се такви што не може да се утешат со солзи, бидејќи се е изгубено, бидејќи не можете да замислите што се случува. во војна.

Запалени се села, па и мажи, а ние самите палиме и правиме полошо од Бугарите.

Твојот приврзан брат, ТОМАС ЗАПАНТИОТИС.

Писмо 13 Г-дин Деметриос Хр. Цигарида За грчката армија, во Мексиата како сувенир на Хипати- Фтиотис.

Турско-бугарска војна. КОПРИВА (?),

11 јули 1913 година.

Печат на командантот на 19-ти рег.

Ми дадоа 16 затвореници да ги одведам во дивизијата и стигнав само со 2. Другите беа убиени во темнината, масакрирани од мене.

НИКО ТЕОФИЛАТОС.

Писмо 14 ВО БУГАРИЈА, 13 јули 1913 г.

Каква сурова војна се случува со Бугарите. Изгоревме се што им припаѓа, села и луѓе. Односно ги масакрираме Бугарите [Македонците поврзани со Егзархиската црква]. Колку сурово!

Земјата е преплавена со Бугари [Македонци поврзани со Егзархиската црква]. Ако прашате колку млади Грци загинаа, бројката надминува 10.000 мажи.

Твојот син, ЦАНТИЛАС НИКОЛАОС.

П.С. Пишете ми за уписите што се одвиваат. Тие сигурно се на точка да примат старци. Проклетства за Венизелос.

Писмо 15 На Георги Д. Карка (војник)

Првиот оддел на санитарниот корпус, 9-та дивизија.

Аргирокастро, Епир.

Реката Нестор,

12 јули 1913 година.