AGENDA - Part 09

Никаде. Ова го повлекува прашањето: како тогаш Др. Вражиновски дојде до овој заклучок? Кои од именуваните негови извори го снабдиле со оваа дезинформација, а уште поважно, зошто?

Ние би сакале да го прашаме на соработникот на д-р Вражиновски , како тој знаел и кој му кажал на Др. Нуриџани дека постои поделба во организацијата? За каков вид на поделба зборува тој? Дали неговиот соработник го контактирал д-р Нуриџани и побарал од него на лице место да се произнесе кои се неговите причини за недоаѓањето на конгресот? Дали соработникот на Др. Вражиновски го советува на професорот да не оди на конгресот, кога беше познато дека поканата беше испратенана од страна на Матицата на иселениците од Македонија, и дека целата работа одеше преку Матицата на иселениците? Зошто Професорот Нуриџани не спомнува во неговите писма до Матицата и до Обединети Македонци од Северна Америка дека една од причините што тој не сакаше да присуствува на Конгресоте беа нашите поделби? Единствените лица информирани за одбивањето на Др. Нуриџани да присуствува мора да бидат Др. Вражиновски и неговите соработници по ова прашање. Нашето незадоволство произлегува од фактот што д-р Вражиновски ги знаеше сите одлуки на др. Нуриџани, но тој одбра да му верува на неговиот соработник.

Вражиновски пишува дека на конгресот во 1970 година, "Опозициската група на Спиро Василев го предложи Антон Павлов за претседател. По поразот на Павлов за претседател, Спиро Василев го номинира него за секретар." Прашањето е ако Спиро Василев беше федералист, зошто тој потоа се сврте и го номинира својот противник, Антон Павлов "националистот", за позицијата секретар? Ова нема никаква смисла, но е уште една очигледна контрадикција во неговата книга. Ова е уште еден доказ дека всушност, не постоеше поделба во организацијата на конгресот на фиктивни националистички/ федералистички линии.

Д-р Вражиновски наведува дека, "Еден од членовите на победничката група напишал доста навредливо писмо, во кое меѓу другото, групата на С. Базел беше обвинета за проневера на пари. Ова писмо како да даде знак за нови судири меѓу двете групи. Се отвори судски процес против ООМ." Оваа негова изјава е неодговорно двосмислена и смешна. На која организација мисли кога Др.

Вражиновски вели: "Организацијата Обединети Македонци"? А која е "победничката група”? Кој всушност го напишал ова писмо? Кои биле тужителите и кои беа обвинетите во овој судски процес? Која организација се наведува како тужена странка во судскиот процес? Нема! Ве молиме видете на спецификите на случајот подолу.

Тужители беа: Спиро Басил (Василев), Павле Басил, Бил Dundas, Питер Kondoff, Џон Гивенс, Бил Clechov и Џон Tsarnenkov, сите членови на Обединети Македонци од Северна Америка.

Обвинети беа: Тели Мориховитис, Антон Павлов, Владе Стериовски, Крис Dimoff, и 15 други, сите членови на Обединети Македонци од Канада, огранокот Торонто.

Ниедна организација не е наведена во судските постапки, па како може Вражиновски да тврди, "Cудска постапка се отвори против Организацијата Обединети Македонци"?. Не само што неговите тврдења се лажни, тие се пристрасни и со цел да го измами читателот. Се чини дека сака да ја префрли вината за судскиот процес далеку од членовите на Обединети Македонци од Канада, огранокот Торонто. Во реалноста тие го напишале тоа обвинувачко писмо.

Како инаку би се нашле копии од ова писмо во нивната поштенска покана за Илинденските прослави? Ова е исклучително важно да се разбере дека ова инкриминирачко и клеветничко писмо беше испратено до повеќе од 4.000 семејства во Канада и во САД!

Јас бев идентификуван како дел од групата na Спиро Басил и заедно со многу други, ние бевме обвинети за повеќе од една клевета и проневера за пари, иако Др.

Вражиновски избра да спомене само една (ве молиме погледнете во обвинувањето проневера на пари). Според мое мислење, ова обвинување беше најтешката лага, оставајќи малку простор да се браниме. По издадената тужба против нив, обвинетите сами потпишаа извинување и повлекување на 25 април 1974 година во однос на невистинити и лажни обвинувања. Што додава навреда и повреда е дека д-р Вражиновски избра да пишува за обвинувањата, но намерно не спомнува дека виновниците ги повлекоа своите обвинувања. Дали Антон Павлов, кој беше еден од обвинетите не му спомна на д-р Вражиновски за неговото извинување или Др.

Вражиновски намерно го изостави од книгата?

Она што е иронично, е фактот дека Антон Павлов бара помош од адвокатот Бил Ендрјус, кажувајќи му го на Вражиновски следново: "Јас говорев со нашиот адвокат, кој не бранеше. Тој беше синот на покојниот Коста Ендрјус и тој лично ми рече: Антонe најдобро e да најдете решение за проблемот да не се оди на суд. На суд нема да има победник. Победници ќе бидеме само ние, адвокатите”… и продолжува со неговите лаги.

Но, она што јас го наоѓам иронично е тоа што еден од најгласните противници, меѓу другите, против црквовна управа, во 1964 и 1965 година, која ја водеше г-дин Коста Ендрјус, таткото на Бил Ендрјус, беше Луис Опашинов,вклучувајки го и неговиот помлад брат, Антон Павлов. Луј Опашинов беше награден од страна на членството со заменик-претседател во Септември 1965 година за неговота опозиција кон Коста Ендрјус.

Пред одржувањето на конвенцијата имавме лотарија за автомобил на 5 Септември, 1970 година. Да погледнеме на еден дел од документите од финансискиот извештај на Конвенцијата од 1970 година.

Председател, Антон Павлов одговорен за билетите.

Вкупно Билети Печатени 5.000 х 2 секое = $ 10,000.00 Минус: непродадени билети 2,018 = $ 4,036.00 Вкупно Кеш предадено $ 5,964.00 Забелешка: 2,018 билети на среќа не непредадени (Unaccounted) од страна на Антон Pavlov - 2,018 x 2 = $ 4,036.00 Што се случи со овие непредадени билети? Зошто Антон Павлов не можеше да се отчита со нив, кога тој беше одговорен за нив и со оглед на тоа дека тој беше претседател на лотаријата. Колку иронично дека истиот човек обвинува други за проневера.

Во текот на разговорите за обединување на двете раскарани групи, а ги имаше многу, неколку опции се појавија каде што јас требаше да ја преземам функцијата како привремен претседател на огранокот на Торонто, со надеж дека ќе најдеме компромис и ќе го доведеме двете групи заедно. Но, ова не се случи.

Понатаму, тој пишува: "крилото на националистите (Обединети Македонци) се согласи претседател на организацијата да биде Џон Гивенс". Тоа сепак не значи дека сум бил избран за претседател на таа организација. Генералниот конзул Симовски во писмото пишува: "За сега, тие би го истуркале Џон Гивенс." Но, и тоа не значи дека јас го превзедов претседателството на "Обединети Македонци од Канада". Единствената валидна изјава која одговара на вистината е дека јас бев избран за претседател на Заедничкиот Управен одбор (ЦК) на Обединети Македонци од Северна Америка од страна на првиот конгрес на организацијата, што се одржа во 1970 година, во Торонто, во која беа вклучени сите четири гранки на организација и тоа: Торонто, Хамилтон, Виндзор и Детроит.

Д-р Вражиновски објави писмо од Претседателот на Матицата на иселениците од Македонија, Томе Буглески, во однос на проблемите во Обединети Македонци во 1971 година, а кое беше упатено до Антон Павлов. Томе Буглески, како еден од луѓето кои најдобро беше информирани за нашите проблеми во Обединетите Македонци, го стави прстот право на носот, кога му напиша на Павлов: "Оставете ги личните амбиции и слабости на страна." Павлов како што се сеќавам беше многу амбициозен млад човек и за него се беше можно. Тој сакаше да стане актер. На него му беше дадена можноста да земе учество во филмот "Крвава Свадба", но тоа му беше прв и последен пат во кариерата како актер. Една работа е да сакаш да станеш актер, а друга работа е дали ги имаш способностите да успееш во тоа.

Немаше разлика и како член на Обединети Македонци. На конгресот му беше доверена позицијата секретар, но неговото его беше многу поголемо отколку неговите способности. Наскоро, тој поднесе оставка од функцијата секретар на организацијата и заедно со Мориховитис, ја цртаа поделбата на филијалата на Обединети Македонци од Северна Америка.

Писателот продолжува да пишува, "Група приврзаници на Спиро Базел ги повлече парите што ги имаа дадено за изградбата на црквата, кога веќе беа удрени нејзините темели. Кои беа вистинските причини за таквата постапка на оваа група нам не ни се познати". Ние знаеме дека тие луѓе бea редовни членови на Канадскиот Комитет Обединети Македонци, ако не и водечки членови на организацијата во тој период.

Писателот продолжува, "Сумата која што тие ја повлекоа беше доста голема за тоа време и изнесуваше околу 60.000 долари. Со тој чин се постави и прашањето за понатамошната изградба на црквата." Огромната сума на пари треба да е добар показател дека побарувањето мора да е ништо друго освен една голема лага.

Доколку ги погледнеме документите, ќе се види дека 19 најголеми донатори за изградба на црквата донираа вкупно $ 35,747.00, што значи Вражиновски отиде предалеку и претера со вистината.

За да може групата на Спиро Василев да повлече толку голема сума, тие мораа да го донираат од $60.000,00. Колку е поголема лагата, толку повеќе веројатна станува. Документите кои ги имаме не го подржуваат тврдењето на Вражиновски.

Всушност, спротивното е точно. Не само што тие не ги повлекоа своите пари, но тие беа некои од најголемите донатори. Вистината за ова обвинување се сведува на еден потпис во банката со кој гарантираш одредена сума на пари за црковниот заем добиен од банката. Еден од гарантите од моето село, беше Никола Т. Џорџ кој првично потпиша гаранција на банката за $25,000.00. Одговорноста на гарантот стапува на сцена само кога црквата е не е во можност да ги исполни своите обврски кон банката.

Документите кои ги имаме не го поддржуваат тврдењето на Вражиновски всушност, спротивното е точно. Не само што тие не ги повлекоа своите пари, но тие беа некои од најголемите донатори.

Овие тврдења се апсолутно неточни и крајно екстремни и навредливи.

Донациите за изградба на црквата никогаш не биле повлечени од никого. Јас го знам ова бидејќи бев член на извршниот одбор на црквата од своето основање во 1962 година. Освен тоа, јас бев член на финансискиот комитет кој ги надгледуваше повеќето, ако не и сите трансакции кои се однесуваа на изградбата на црквата. Ова е причината зошто можам да потврдам недвосмислено дека тврдењата на д-р Вражиновски се ништо повеќе од глупости.

Записниците на одборот на директори од состаноците кои јас ги имам, не ги подржуваат изјавите на д-р Вражиновски. Всушност, тие истите луѓе кои ги обвинува за повлекување на нивните донации беа едни од најдарежливите луѓе за изградба на црквата.

Записникот од Годишното и вонредно членско Собрание одржано на 7 Јуни 1964 година наведува: "Секретарот му ја претстави на состанокот оставката на г-дин Пол Басил како потпретседател и директор на корпорацијата од 25 мај 1964 година. По предлог и прописно подржано, оставката на г-дин Басил беше едногласно прифатена". " Писмо потпишано од Мајкл Талин, Никола Т. Џорџ и Спиро Vasileff, со датум од 25 мај 1964 година, беше прочитано на состанокот, заедно со писмото од асистент менаџер на Royal Bank of Canada, Yonge and Bloor гранка, Торонто. Г-дин Orum, ја советува црквата, дека господата. Павле Басил, Никола Т. Џорџ Мајкл Талин и Доналд Папас ги повлекоа своите гаранции за заемот од банката". По генералното членско собрание, управата побара од членовите да потпишат нови гаранции за заемот од банка што беше направено без никакви проблеми. Се чудам каде отидоа $ 60,000.00 повлечени од страна на горенаведените лица кои ја загрозија изградбата на црквата? Јас мислам Др.

Вражиновски треба да се врати повторно до својот главен извор и да го праша г-дин Антон Павлов да потврди и да ги докаже неговите неосновани и несовесни лаги, кои се многу. Продолжувањето на изградбата на црквата никогаш не беше во опасност, како што тој тврди. Неговите изјави / тврдења не се ништо повеќе од злобен напад против добрите Македонски патриоти кои не заслужиле такво обезличување на нивниот карактер и интегритет. Морам да додадам дека истите овие луѓе заедно со многу други, секогаш биле во првите редови водејќи ја битката пред и по осветувањето на Свети Климент Охридски, со цел да се зачува единството на Свети Климент Охридски во Торонто, со Светиот Синод и Мајката Македонска православна црква во Скопје.

Доколку ги погледнеме документите, ќе видиме дека 19те најголеми донатори за изградба на црквата донирале вкупно $ 35,747.00 што значи Вражиновски отиде предалеку и претера со вистината.

1) Kosta R. Andrews $5300.00 11) Van Petroff $1699.00

2) Paul Bassil $2000.00 12) Chris Paul $1400.00

3) Spiro Bassil $4000.00 13) Ladies' Section $7010.00

4) Ted Christi $668.00 14) Spiro Bozanin $520.00

5) John Tsarvengos $600.00 15) Valley View Dairy $500.00

6) George Loukras $600.00 16) United Maced. $600.00

7) Spiro Saunders $2250.00 17) H. A. Frederick $500.00

8) Michael Tallin $1100.00 18) Art Printing Co. $500.00

9) Primrose Bakery $1000.00 19) Kerry Bros. $500.00

10) Spiro Bassil- (Good Macedonian) $5000.00 Total: $35,747.00 Вкупно 431 поединци и компании донираа износ од $107,998. Oвие донации се движат некаде од $ 1.00 до $ 9,000.00.

Претходната листа потврдува дека наводните на Вражиновски за повлечени донации во износ од $60000.00 од страна на поддржувачите на Спиро Басил е ништо повеќе од една лага. $35,747.00 е далеку од $ 60.000,00!

Во текот на ова време (1963-1964), лични заеми од припадниците на македонската заедница беа исто така собрани за изградба на црквата. Овие петгодишни кредити беа собрани од 57 индивидуални членови на црквaта во износ од $ 89,100.00.

Во ова време, Спиро Василев (Басил) направи својата втора донација од $5,000.00, наместо да обезбеди кредит. Евиденцијата покажува дека оваа великодушна донација беше направена под името “добар Македонец”. Доволно е да се каже дека г-дин Басил, дефиницијата за добар македонски патриот мора да има многу добри причини за така да направи.

Понатаму, со цел да се обезбеди кредит од $ 100,000.00 од банката, 55 членови на црквата ги дадоа своите лични гаранции кои изнесуваа $132,500.00, износ што всушност ja надмина вредноста на кредитот.

Горенаведената листа потврдува дека наводните $60.000 на д-р Вражиновски повлечени донации од страна на поддржувачите на Спиро Басил е ништо повеќе од една лага. За да може таа група да повлече толкaва голема сума, тие мораа всушност да ја имаат донирано таа сума. $ 35,747.00 не е еднакво на $60.000,00.

Финансиските извештаи приготвени од експерт сметководител на црквата, ја покажуваат финансиската состојба на црквата, на 31 декември, 1965 година.

Исплата Билансот во Декември 31, 1965 Хипотека на црквата $125,000.00 $844.36 $124,155.64 Заем од банката $100,000.00 $4,000.00 $96,000.00

5 годишен заем од членовите $89,100.00 $89,100.00 Вкупна сума $309,255.64 Понатаму, во записникот од 7 Јуни 1964 година се наведува дека писмото потпишано од господата. Павле Басил, Никола Т. Џорџ, Мајкл Талин и Доналд Паппас до Royal Bank, со барање да ги повлечат своите потписи / гаранции за заемот од банката, му беше прочитано на членството. Royal Bank пак, му напиша писмо на црковниот одбор на директори, барајќи негова дозвола за да го стори тоа.

Ова прашање беше дискутирано од страна на членовите на одборот и на следниот состанок одржан на 18 јуни 1964 година, г-дин Коста Ендрјус, тогашниот претседател на црквата, прочита писмо кое беше наменето да се испрати до менаџерот на банката овластувајќи го да ги ослободи потписите на Спиро Басил, Никола Т. Џорџ Мајкл Талин и Дон Паппас.

Не само што би било невозможно да се повлечат парите што ги донирале за изградбата на црквата, без претходна дозвола од црковниот одбор на директори, туку беше невозможно да го повлечат својот потпис во банката без претходна согласност на одборот на директори. Тврдењето на Вражиновски дека Спиро Басил и другите ги повлекоа своите донации за црквата е целосно неточно, крајно неодговорно и срамно обвинување. Многу од овие добри и великодушни македонски патриоти не се веќе со нас и да им се омаловажуваат имињата и валкаат во кал во оваа форма е срамно. Авторот треба да се засрами, како и неговиот соработник, Антон Павлов.

На кратко, важно е да се разбере дека со оглед на тоа што кредитот од банката веќе беше обезбеден, повлекувањето на четирите гаранции немаше влијание на изградбата на црквата. Тоа траеше само за кратко време за нивните гаранции за да бидат заменети со гаранции на другите членови што резултираше со нула последици. Оваа клеветничка лага мораше решително да се побие. Неоснованите и злобни напади на Вражиновски против овие луѓе не би можеле да поминат неодговорени.

Верувам дека одговорив на прашањето поставено од страна на д-р Вражиновски:

"Овој факт е дотолку чуден што тоа го сторија оние луѓе кои всушност беа иницијатори за основање на ООМ и за изградба на црквата". Суштински, ова беше прашањето што не принуди да одговориме на неосновани и невистинити наводи против луѓе кои не заслужуваат да бидат деградирани и потценувани, особено луѓе кои не се повеќе меѓу нас.

Покрај тоа, јас би сакал да објаснам за да биде јасно, дали некој успеал прерано да ги повлече на своите донации за изградбата на црквата. Тука јас не зборувам за вештачките $60.000,00. Ние можеме да го најдеме одговорот на ова прашање во записникот на финансискиот црковен комитет одржан на 18 јуни 1964 година.

Повторно, да биде јасно, не само што бев присутен на овој состанок, записникот потврдува дека сум бил избран за претседател на состанокот. Во записникот е запишано: " Беше прочитано писмо од адвокатот на Мајкл Талин. Содржината на писмото е побарувачката од страна на г-дин Талин за отплата на кредитот кој го имаше дадено на црквата. Копија од еден од сертификатите за заемот беше прочитано од страна на Ван Петрофф. Сертификатот за заемот наведува дека до 1 Јануари 1970 година, само камата треба да се плати на кредитот. Комитетот одлучи да ја игнорира побарувачката на г. Талин. " Со оглед дека финансискиот комитет одби дури и да расправа за барањето на г-дин Талин, како би можеле оние кои се обвинети во вашата книга, да ја загрозат понатамошната изградба на нашата црква?

Мајкл Талин не успеа да го врати својот кредит од $ 7,000.00 и подарок од $ 1,100.00 кој тој го подари за изградбата на Свети Климент Охридски? Колку Антон Павлов и неговото семејство, всушност подарија? Евиденцијата што јас ја имам, покажува дека Павле Opasini, таткото на Антон Павлов, донирал $50,00 за изградбата на црквата.

Дали беше Михаил Таллин првиот да појде во Македонија да разговара со црковните власти за изградба на македонска црква во Торонто? Зошто Антон Павлов ќе се обиде да го клевети на Мајкл Таллин? Колку членови донирале колку што Михаил Таллин донирал за изградбата на црквата? Не многу. Тој беше голем македонски патриот, многу мирен човек.

Сепак, многу членови на администрацијата се однесуваа диктаторски кон оние кои им укажуваа на нивните грешки. Тогашниот вршител на должноста претседател, Коста Ендрјус, и неговите пријатели во одборот на директори, не беа заинтересирани за некои загрижувачки и лошо обмислени акции и одлуки во врска со изградбата на црквата. Особено во однос на нивниот избор на изведувач.

Коста Ендрјус, имаше доволна поддршка од своите луѓе во комитетот и нему му беше лесно да ги игнорира и да не обрнува внимание на мислењето на другите. Тие едноставно беа отпуштени, без оглед на нивната важност. Од чиста фрустрација и разочарување, г. Таллин побара враќање на својот кредит.

На редовниот состанок на извршниот одбор одржaн на 11 Јуни 1964 година, беше прочитанo и дискутирано писмото на Дон Паппас со кое си даде оставка.

Морам да го потсетам читателот дека Дон Паппас беше првиот секретар на црковната општина на Свети Климент Охридски, од нејзиното основање во 1962 година до неговата оставка. Во записникот пишува: "Според мислењето на Комитетот, писмото не покажува ниту една валидна причина за оставката на господинот Паппас. Беше побарано од Г-дин Wm. Ендрјус да напише писмо во кое се прифаќа оставката на г. Паппас. Г-дин Ендрјус е овластен исто така, да напише писмо до г-дин Паппас, овластувајки го него (г-дин Паппас) да ја ослободи книгата на записници, како и други документи кои и припаѓаат на црквата, на следните делегати: Крис Нешков, Џорџ Dronoff и Кирил Стојановски".

А сега јас би сакал да зборувам за семејството Базел (Vasilevi), кои исто така беа лажно обвинети во книгата на Др. Вражиновски за саботажа на изградбата на црквата и други смешни обвинувања. Вистината е дека нивниот придонес за Македонската заедница и за изградбата на црквата беа неизмерливи и непроценливи. Нивните ресторани, Paul's Ranch House и Old Spain Ресторант, секогаш беа отворени за извршниот одбор и за Одборот на Директори за состаноците. Тие беа во центарот, на "тинк-тенк", каде што одржуваа сите организациони и логистички планирања за изградбата на црквата. Павле и Зорка Басил дадоа донација во износ од $2,000.00 за изградбата на црквата, а Спиро Базел донираше $9,000.00. Нема апсолутно никакви докази за обвинението во книгата, со кое тие побарале нивните донации / подароци да им бидат вратени. Ниту пак има докази за било кое друго лице обвинето за истата акција. Како би можеле тие да ја загрозат понатамошната изградба на црквата? Ова статус кво беше во сила до изборното членско собрание одржано во Септември, 1965 година, кога старата администрација беше отстранета со еден исклучок. Тој исклучок беше мојот реизбор во одборот на директори за секретар-благајник, за периодот од Септември 1965-1966. Во исто време и овој пат, Базеловци беа активни, во нашата црква.

Најважно што треба да се запрашаме е каков беше неговиот однос кон црквата? Во записникот на одборот на директори од состанокот кој се одржа на 27 Ноември 1964 година се наведува: " Само за ваша информација, г-дин Пол Басил дал инструкција до сите членови на Извршниот одбор, дека: "Ако Royal Bank од Канада или било којa другa хипотекарна компанија ги повика и прашуваат за информација во врска со црквата, сите ние треба да одговориме дека ние сме 100 % зад црквата".

Д-р Вражиновски пишува: "Голем број на членови на организацијата Обединети Македонци и други емигранти го покажаа своето национално достоинство и зрелост". На коj тој се осврнува, се чудам. Јас верувам дека јас сум еден од оние кои го покажаа нивното национално достоинство и зрелост. Бев активен член на црковната општина од самиот почеток. Татко ми, Мајк Гивенс, беше првата личност да плати чланарина во почетокот на 1963 година, а јас бев еден и единствен што платив чланарина за претходната година, 1962 година.

Ова ме прави официјално најстариот член на црковната општина. Јас бев член на одборот на директори од 1964-1965 во времето на изградбата на црквата. Јас бев единствениот реизбран во Септември 1965 година, како секретар-благајник на црквата од Септември 1965 година и 1966 година. Јас бев член на многу управи со мала пауза во мојата служба кон Црквата и во 1981- 1982 бев претседател на црквата Свети Климент Охридски.

Како потпретседател во 1983 година, бев избран за потпретседател на нашата Американко-Канадска епархија за 1984-1985 г. Подарив $500,00 во 1963 година за изградба на нашата црква и дадов заем од $ 500,00 на црквата, кои подоцна, исто така, ги подарив. Јас, исто така потпишав гаранција на банката за $2,000,00. Јас сум уверен дека имам право да ве прашам вас, Антон Павлов, дали Вие бевте еден од оние кои го покажаа своето национално достоинство и зрелост? Пред се, проштевајте, но кога црквата се градеше, вие бевте дете сколарче. Тоа е жално и неодговорно кога книгата на Др. Вражиновски, "Обединети Македонци", објавена во Република Македонија во 1998 година, содржи толку многу контрадикторности, погрешни толкувања и неточности. Ова сепак не е изненадувачки, со оглед дека неговиот примарен извор на информации беше никој друг, освен, Антон Павлов.

Верувам исто така, дека др. Вражиновски треба да ја сноси одговорноста за се што кажува во неговата книга за нас, оцрнувајки ги нашите добри имиња, нашето достоинство, и нашиот углед во македонската заедница кој се обидува да го уништи сето она што го работевме, во знак на поддршка на македонската кауза, овде во Торонто и пошироко во регионот.

Вражиновски и неговите информатори И ако не сакав да пишувам повеќе околу книгата на Др.Вражиновски и неговите информатори, сепак, мораме да одговориме на тврденијата на Др. Вражиновски.

Вражиновски тврди:

"Според некои наши информатори, организирањето на црковната општина Св.