Дел 20 – Македонската партија - Part 05

Пример во правото; Ако адвокатот постави прашање како такво; „Колку пати неделно ја тепате сопругата?

Формулацијата на прашањето содржи скриено тврдење. Тоа го претпоставува фактот дека сте ја претепале сопругата!

Пример релевантен за овој таканаречен спор за името; Грците бараат „заемно прифатливо решение за проблемот со името“.

Содржи скриено тврдење дека има меѓусебен проблем со нашето име што мора да се реши! Македонците сепак немаат проблем со нашето име!

Секое учество во овој процес од страна на Македонците служи за легитимирање на грчкото скриено тврдење!

НЕМА ПРАШАЊЕ СО ИМЕТО ШТО ТРЕБА ДА ГО РЕШАТ МАКЕДОНЦИТЕ!

ЗАТОА МАКЕДОНЦИТЕ „МОРА“ СЕ ПОВЛЕКУВААТ ОД ПРОЦЕСОТ!

ВИКЕТЕ ГИ ГРЧКИТЕ БЛЕФ И ОТКРИЕТЕ ЈА НИВНАТА СКРИЕНА АГЕНДА!

ВРАТИ И ЗАЧУВАЈ ЈА МАКЕДОНСКАТА ЧЕСТ!

Објавено од Кристоф на www.maknews.com/forum „Ниту еден Албанец што некогаш сум го сретнал во Грција не се мислеше дека е Албанец. Се мислеше дека е Грк, бидејќи живеел во Грција и таму имал пасишта или ниви. Се чини дека ова се случувало уште од најраните времиња кога мигрантите првпат дошле во Грција.

Оттогаш ги користеа Албанците како платеници и како доселеници во областите кои беа напуштени. Така, албанските упади во Грција продолжија под турскиот систем и продолжија до осумнаесеттиот век“. („Грција Стара и Нова“, уредена од Том Винифрит и Пенелопе Мареј, страница 45)

Дел 27 – Време е да се застане Досега сите мора да знаат дека без македонската поддршка за таканаречениот „спор за името“ со Грција немаше воопшто да има „спор за името“, едноставно старо „жалување“, „плачење“ и „фрлање бес на темперамент“ од страна на грчка страна. Нема потреба од „заемно договорено име“ затоа што Македонците се задоволни со постоечкото име, такво какво што е. Дали некој Македонец би размислувал за промена на името доколку нема притисок од Грција? Сигурно не! Па каде е потребата да се смени името?

Повторно, ова е уште еден грчки трик за да се задржи вниманието на Македонците од следење поважни работи како „статусот на Македонците во Грција“ и, долгорочно, да се истроши и разбие македонскиот народ.

Драги Македонци, време е да препознаеме од каде доаѓаат и каде одат овие Грци со овој таканаречен „спор за името“ и да им се спротивставиме и да кажеме „нема повеќе да не води за нос“! Нема повеќе правење прашања за ништо! Нема повеќе лаги и измами! Да признаеме еднаш засекогаш дека без македонското учество во овие таканаречени „преговори за името“ Грција нема што да преговара и нема нога на која да застане!

Но, се додека постои еден (еден) Македонец подготвен да ги забавува Грците за ова прашање, Грција ќе продолжи да ја турка „потребата да се најде заемно прифатливо решение“.

Грција ќе продолжи да не парадира наоколу како куп будали кои се спремни да „преговараат“ да го одземат нашето драгоцено име на предците и за што? Да им се допадне на Грците, истите тие луѓе кои од 1913 година ја планираат и извршуваат нашата пропаст? Дали сме толку наивни, спремни да се откажеме од своето име за Грците да ни дозволат да поминеме уште еден „патен блок“ на патот до каде? Нашето сопствено изумирање?

Дали некој е доволно глупав да верува дека ако „попуштиме малку“ Грција ќе не остави на мира и никогаш повеќе нема да бара ништо од нас? Како ќе бидеме сигурни во тоа? Со потпишување договор? Со потпишување на ист вид на договор што нè доведува до оваа ситуација на прво место? Како ќе спроведеме таков договор против земја која го прекршила секое меѓународно право познато на човештвото?

Мислите ли дека Грција сака да го смениме името затоа што се плаши од малата стара Македонија да има „територијални аспирации“ против земја-монструм како Грција? Единствената земја овде што има „територијални аспирации“ е самата Грција против Македонија. Грција никогаш не се откажала од идејата да ја „поседне“ цела Македонија и секогаш барала начини да анектира повеќе македонски земји. Сега гледа дека доаѓа шансата и бара начини да ја дестабилизира Македонија за да може да влезе и да ја преземе власта. Оттука и слоганот „Македонија е грчка“. Ако не внимаваме, повторно ќе биде

1913 година!

Ако како Македонец верувате дека преговараме за „заемно прифатливо решение“ тогаш (1) мора да верувате и дека „не сме задоволни“ со нашето сегашно име и (2) очигледно никогаш претходно не сте биле малтретирани.

Грција е како силеџија од училишен двор што чепка мало дете кое бара детето да му ги предаде парите за ручек. Ако детето се откаже од парите за да избега од ситуацијата без борба, дали мислите дека насилникот ќе биде задоволен и ќе си оди и никогаш повеќе нема да му пречи на тоа дете? Или мислите дека насилникот ќе се врати следниот ден и ќе ги бара не само парите за ручек на детето, туку и неговите бонбони и други добра. И ако детето попушти повторно и повторно, дали мислите дека насилникот ќе престане да „малтретира“ и ќе си замине? НЕ! Нема да попушти ниту Грција ако Македонија попушти, макар и милиметар! Значи, време е да заземеме став и да кажеме НЕ на овие преговори и на сите други преговори кои можат да бидат штетни за Македонија и македонскиот народ!

Среќни сме со нашето име како што е и не сакаме повеќе да зборуваме за тоа, со никого. Сепак, не сме задоволни од начинот на кој Грците се однесуваат кон нас, особено нашите македонски сонародници кои живеат во Грција и сакаме да разговараме за тоа.

Многумина од вас ми напишаа и изразија згрозеност од начинот на кој Грците се однесуваат кон Македонците. За жал, не можам да направам ништо за тоа како „Грците се однесуваат“, но дефинитивно има нешто што сите можеме да направиме за тоа како реагираме на тоа. Наместо да им обрнуваме внимание на овие Грци и да го следиме нивното водство, ние треба да станеме и едноставно да кажеме доста е „не ни е грижа за вашите детски прашања“, а ако не им се допаѓа тоа „многу лошо“!

Од друга страна, ако сакате да разговарате за важни прашања со Грците, тогаш преземете водство и предизвикајте ги да зборуваат за доделување човекови права на Македонците и другите етнички групи кои живеат во Грција. Сега постои вистински „прашање“ во кое можете да ги потонете забите.

Ако ве интересира да „зборуваме“ да почнеме да „зборуваме“ за тоа како Грците се однесуваа со нас во последните 100 години.

Зошто да не се собереме (со Грците) и да разговараме за тоа како ќе ги исправиме минатите грешки што ги направија врз нашиот народ откако Грција ја нападна, окупираше, ја подели и анектираше нашата земја.

Почитувани Македонци, имаме многу „спорови“ со Грција и НИЕДЕН не е за нашето име! Нашите спорови со Грција се токму она за што Грците не сакаат да размислуваме и затоа го смислија „спорот за името“ за да ни го одвлечат вниманието.

Затоа мора да се спротивставиме на овие насилници и да преземеме водство и да кажеме НЕ за „спорот за името“ и ДА за „човековите права за Македонците во Грција“.

Спорот за името и се што е поврзано со него не е ништо повеќе од грчки трик за дестабилизирање на Република Македонија за да може Грција еден ден да влезе и да ја анектира, исто како што анектираше 51% од Македонија во 1913 година. Еве зошто Грција е инсистирајќи да се користи слоганот „Македонија е грчка“.

Како што велите Грција се обидува да ја дестабилизира Македонија?

Со блокирање на влезот на Македонија во меѓународните организации и спречување на Македонија да постигне просперитет поради лажниот „спор за името“. Грција врши екстремен притисок врз македонскиот народ да донесе одлука меѓу два избора. Доколку се изврши доволен притисок, Грција долго време се надева дека ќе го подели македонскиот народ на два спротивставени табора, едниот поддржува промена на името, а другиот против. Донекаде ова веќе се случува денес.

Таквата поделба има потенцијал да започне граѓанска војна и да ја дестабилизира земјата. Предупредете, ако се дозволи тоа да се случи, исходот ќе биде непредвидлив и дефинитивно непријатен и погубен за Македонија и македонскиот народ. На нас Македонците е да не дозволиме тоа да се случи со веднаш повлекување од „преговорите за името“ и повеќе да не се занимаваме со нашето име или етнички идентитет. Со повлекување од „разговорите“ ќе ја направиме оваа работа „нефункционална“ и повеќе нема да претставува закана!

Додека ги пишувам овие зборови, се потсетувам на постарите денови кога Крсте Мисирков, Јане Сандаски и другите македонски патриоти, кои по неуспешното Илинденско востание во 1903 година се обидоа да го предупредат македонскиот народ да не им верува на Грција и Бугарија на нивните „лажни“ ветувања. на понуда за „ослободување“ на Македонија и на Македонците од Османлиите. Можам да ја разберам нивната фрустрација кога нивните предупредувања беа игнорирани и избришани како глупости од луѓе без предвидливост. Десет кратки години подоцна Грција, Србија и Бугарија ја нападнаа, окупираа и ја поделија Македонија и тоа го направија под изговор за ослободување.

Дали сега ќе дозволиме да се повтори истото? Зарем ништо не научивме од нашата историја? Дали сме доволно глупави да мислиме дека нашите соседи попуштиле или се откажале од соништата да поседуваат повеќе Македонија? Заборавивме како започнаа двете светски војни?

Како можеме да бидеме толку сигурни во што и да кажат нашите соседи кога точно знаеме дека нè лажат дури и за сопственото постоење? Тоа што Грција не го признава македонскиот етнички идентитет е објава на војна на македонскиот народ.

Она што најмногу ме мачи во ова е, зошто „преговараме“, а притоа со нашите непријатели, за нешто што очигледно е веќе наше? И повознемирувачко од тоа е „што добиваме за возврат за преговарање за отстранување на сопственото постоење?

Кога станува збор за зачувувањето на нашето вечно име и скапоцениот етнички идентитет, сите Македонци од секоја политичка партија, од секоја сфера на животот и од секој континент на оваа планета „мора“ да застанат заедно обединети и со еден глас да кажат „НЕ“. на Грција или на кој било друг што ни посакува зло. Само така можеме да го тргнеме „поговорничкиот мајмун од грб“ и можеби да стекнеме почит додека го правиме тоа! Единството Е нашата сила! Обединети стоиме, поделени паѓаме! Тоа е толку едноставно.

Павле напишал:

Македонските политичари преговараат за нашиот идентитет.

Дали се согласуваат со Грција, или ја отфрлаат позицијата на Грција - не е ни овде ни таму. Поентата ми е „Ние“ (Македонците) сме тие што го ставија нашиот идентитет на преговори. Само ние самите сме виновни.

Ако Македонците, наместо тоа, избраа да ги бранат нашите права, да го бранат нашиот суверенитет и да НЕ ја ангажираа Грција, нашето име и нашиот идентитет немаше да бидат отворени или отворени за преговори!

Од Павле од www.maknews.com/forum

„Уште во 1770-тите, интелектуалците го поттикнуваа она што може да се нарече „културен евангелизам“ (Китромилид 1990)

или елинизација на многу разновидните популации на Балканот. Како што забележува Китромилид, авторите на повеќејазичните речници од периодот како што се Теодорос Каваљотс и Даниел од Москополис, ги поканиле не-Грците да се хеленизираат, укажувајќи на придобивките од социјалната мобилност поврзани со хеленизацијата (Исто: 26-7). Слично, постојат докази дека самите не-грчки говорители го гледале образованието и течното познавање на грчкиот јазик како голема предност за себе и за нивните потомци – влашки, – бугарски и романски јазик – трговците честопати се одлучувале за грчки училишта за да можат да имаат корист. од можностите што овие ги презентираа“. („Измачени од историјата национализмот во Грција и Турција“, од Умут Озкиримли и Спирос А. Софос, страница 24)