Дел 10 - Зошто да се разоткрие грчката измама - Part 02

Но, наместо да давам свој коментар, овој пат ќе користам цитати од книгата „Појавните стратешки предизвици на животната средина на дваесет и првиот век“ уредена од Вилијамсон Мареј.

На страница 17 од оваа книга читаме „Со оглед на, на пример, современите поими објавени од Министерството за образование во Атина за Македонија. Грчките учебници ги прикажуваат Филип Македонски и Александар Велики како примери на грчката цивилизација и нивното кралство како темелно хеленизирано. Затоа, според оваа логика, современите жители на Македонија се производ на непрекинато културно влијание кое се протегало до Грција од четвртиот век п.н.е. Како резултат на тоа, сегашната Република Македонија, населена со Словени, наводно нема право на своето име ниту да ја користи шеснаесеткраката ѕвезда од Вергина, симболот на античкото Кралство Македонија, како свој национален амблем.

Изоставена од оваа бајка е отсуството на каков било доказ дека античките Македонци зборувале грчки или биле дел од грчката култура.

Понатаму, неоспорниот факт дека Филип и Александар се восхитувале на грчката култура и дека грчкиот јазик се зборувал на нивниот двор, едвај ги направил нивните поданици Грци, повеќе од фактот дека дворот на Екатерина Велика и Александар I зборувале француски ги натерало руските кметови од крајот на осумнаесеттиот и почетокот на деветнаесеттиот век дел од француската култура. Игнорирано, исто така, е влијанието на последователните бранови на инвазии што се урнаа на Балканот помеѓу четвртиот и четиринаесеттиот век од нашата ера“.

Потоа, на страница 18 читаме „Што остана од античката грчка култура во средновековна Македонија по илјада години силување, ропство и колење во рацете на странците? Денеска грчката влада инсистира на тоа дека нејзината земја нема малцинства. Но, еден патник во грчка Македонија или Тракија ќе открие дека многу (можеби 250.000 или повеќе) Албанци, Словени и муслимани - како точно да се наречат е целосно прашање на мислење - живеат во близина на грчката граница со Албанија, Македонија, Бугарија и европските Турција. Сè што овие противречности навистина го докажуваат е дека по два века независност, грчките националисти остануваат несигурни и се сомневаат во себе зад нивните фалби и трогателни фасади“.

И сега еден збор до моите критичари;

Кога првпат почнав да ги пишувам овие поглавја, Грците ме обвинија дека „измислувам приказни“ и „кажувам лаги“, барајќи да видам докази и цитати од сигурни извори. Сега, кога изработив цитати, многу, многу цитати од повеќе од триесет различни сигурни и непристрасни автори, кои патем сите ја поддржуваат грчката страна додека ја раскажуваат „вашата“ приказна, вие ме обвинувате дека користам „зборови на други народи“ и „ немајќи свој ум“. Ве молам одлучете се!!!

Ве молам, наместо да ме обвинувате мене што ви ја кажувам вистината, признајте си дека сте лажна нација со фабрички идентитет и наместо толку да се трудите да докажете дека „Македонците не постојат“ обидете се повеќе и докажете дека

„Грците постојат“.

За оние кои сè уште не се убедени дека современиот грчки идентитет е вештачка креација, ве молиме продолжете да читате.