Дел 7 - Повеќе за вештачка Грција Следниот петок кога се сретнавме, Стефче изг

Дел 7 - Повеќе за вештачка Грција Следниот петок кога се сретнавме, Стефче изгледаше тажно.

Кога го прашав што не е во ред, тој рече: „Среќен сум што дознав дека сум Македонец, но тажен сум што го дознав ова доцна во мојот живот. Да знаев порано, ќе можев да ги спасам моите деца од труење од моите родители. Едноставно не ми се верува како станавме верници на Грците, нашите најлоши непријатели. Како можеме да се грижиме за нив и да се преправаме дека сме тие по она што ни го направија. Среќен сум што сум Македонец, но сè уште не знам доволно за нас за да се соочам со оние кои ни ги ускратуваат нашите права...

почнувајќи од моите родители“.

„Ако сакате да се соочите со Грците, треба да го направите тоа на нивен терен, да го оспорите нивниот идентитет како што тие го предизвикаа нашиот. Грците го убедија светот, или барем дел од светот и самите себе дека се цврста сфера од челик, со други зборови чисти Грци; потомци на античките Грци. За жал, тие се само сјајно јаболко однадвор и скапани до срж внатре.

Ако ја поминете нивната сјајна кожа, ќе откриете гниење внатре“.

„Знаете дека бев бебе кога моето семејство дојде во Канада, така што речиси и не знам грчка историја...“ Во тој момент не можев а да не се насмеам гласно.

„Точно е, не се шегувам. Не знам никаква грчка историја...

вистинска или лажна…“, рече тој гледајќи ме збунето.

„Извини за тоа. Не се смеев за тоа што го кажа, се смеев на идејата дека Грците имаат „вистинска“ историја. Денешната грчка историја е вештачка како и самата грчка нација.

Поголемиот дел од денешната грчка историја е фикција... чиста фикција... На пример велат дека ја ослободиле Македонија... ја ослободиле од кого... од Македонците? Вистината е дека тие ја окупираа Македонија... Велат дека ги истерале Бугарите од Македонија... Какви Бугари, луѓето што ги избркаа не беа Бугари, тие беа Македонци. Вистината е дека тие го истераа македонскиот народ од нивните земји затоа што одбија да станат Грци.

Секој збор во историјата на Грција е извртен за да одговара на модерниот наратив и интереси на Грција. Заборавете на официјалната историја на Грција и научете ја нејзината „вистинска“ историја. Денешниот грчки народ се издигна од калта, а не од некоја древна слава како што се преправаа...“ „И како да го направам тоа? Како да ја научам „вистинската“ историја на Грција?“

„Начинот на кој јас направив. Со поставување прашања, со читање книги, освен книгите за Грците итн., еве пример од она што го напишав во мојата книга „Кои се современите Грци“:

Најдобриот одговор што можам да ви го дадам во овој момент е дека НЕ се тие што велат дека се! Во неколку наврати сум обвинет дека сум „лажго“ кога станува збор за одговарање на вакви прашања, па затоа овде ќе ги искористам зборовите на Мазари;

„Мазари, пишувајќи во 1446 година, изјавил дека Грците од ова време не биле раса, туку остатоци од други раси“.

Ако Грците од 1446 година биле „остаток“ на другите раси, тогаш што се современите Грци денес, 98% чисти Грци и 2% муслимански Грци? Мислам дека не!

Ако самиот Бог дојде на земјата и им зборуваше на Грците и рече „овие луѓе овде се Македонци“, Грците немаше да му веруваат. Ако Грците почнат да веруваат дека Македонците постојат во Грција, тогаш ќе мора да веруваат и дека во Грција постојат и Словени, Албанци и Власи. Ако Македонците, Словените, Албанците и Власите постојат во Грција, тогаш Грците би прашале „кои се тогаш Грците?“ И како што дознав во мојата потрага по „трагање по Грците“, етнички гледано, нема Грци.

Но, како може тоа да биде? Целиот свет знае дека постои земја наречена Грција, населена со 10 милиони Грци кои се 98% чисти Грци и 2% муслимански Грци!

Па да, има луѓе кои се идентификуваат како „Грци“. За жал, етнички гледано, тие не се „етнички Грци“; тие се „политички“ Грци. Дали само реков „политички Грци“? Да, тоа го направив, политички Грци. Тие се идентификуваат како Грци не затоа што „се“ етнички Грци туку затоа што „сакаат да бидат“ Грци!

Тоа е прашање на избор. Како инаку може да се објаснат Словените, Албанците, Власите, Македонците, Турците христијани, Ерменците, Русите и цела група други етникуми кои СИТЕ се идентификуваат како „Грци“?

Со други зборови, секој може да биде Грк под услов да се согласува со „филхеленската индоктринација“ за тоа што е Грк.

Секој што зборува грчки, тврди дека е потомок на таканаречените Антички Грци, се преправа дека е супериорен во однос на другите луѓе, тврди дека малцинствата не постојат во Грција, е арогантен и бесчувствителен кон не-Грците и фрла слогани како „Македонија е Грчка“ и „Македонци не постојат“ може да биде Грк.

И еве како дојдов до тој заклучок. За повеќе информации видете: http://www.mlahanas.de/Greece/History/FilikiEteria.html Според првиот Устав на Грција напишан во 1827 година:

Покраини на Грција се сите оние што беа земени и ќе бидат преземени со оружје против Отоманската династија.

Грците се:

а. Сите оние домородни луѓе од грчката држава кои веруваат во Христа.

б. Сите оние, верници во Христа, кои под османлиското ропство дојдоа или ќе дојдат во грчката држава да се борат или да престојуваат во неа.

Грци се сите оние вонземјани, кои дошле во Грција и се запишале како граѓани.

За да станеш Грк, доволно беше да си христијанин!

Овој документ докажува дека Грците имаат многу кратка меморија. Тие не се сеќаваат како е создадена грчката држава и кои се модерните Грци.

Зошто ние Македонците треба да докажуваме дека сме Македонци уште од антиката кога Грците не мораат ништо да докажат затоа што се Грци?

Факт е дека пред околу 180 години секој што бил христијанин во грчката држава автоматски станувал Грк. Зошто тоа не им пречи на современите Грци?

Може ли малоазискиот христијански турски доселеник кој бил депониран во Македонија во 1920-тите да биде Грк? Да тие можат! Може да се и Македонец, потомок на Античките Македонци! Дали Македонецот чие семејство било идентификувано како македонско пред Грција да ја анектира Македонија во 1913 година може да се идентификува како Грк?

Да, можат, под услов да ја прифатат и да се заколнат во „филхеленската индоктринација“. Може ли некој од моите роднини, како мене, родени во Грција, со кои делам прабаба и прадедо, да биде Грк иако јас се идентификувам како Македонец? Да тие можат! Тие всушност можат да бидат и „полноправни“ Македонци, директни потомци на Античките Македонци!

Може ли да бидам Грк, и го поставив ова прашање, поради тоа што некои членови на моето семејство се идентификуваат како Грци? Одговорот беше целосно НЕ! И според истите „грчки власти“ кои рекоа дека никогаш не би можел да бидам Грк, јас дури и не се квалификувам да се нарекувам Македонец. Според нив јас сум „Словен“ и „Скопјанец“ од некоја „друга“ земја наречена „Скопје“, кои допрва треба да ги најдам на ниту една „светска“ карта освен на грчките карти!

Ако сè уште не сте убедени дека грчкиот идентитет е филхеленска измислица од 19 век; идентитет „создаден“ чисто за политички цели, тогаш најдобро ја прочитавте мојата книга „Кои се модерните Грци“ спомената претходно, која може да се најде на овој линк: http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Koi-se-Modernite-Grtsi.pdf. И книгата: „Славното место наречено Грција“ која може да се најде на овој линк:

http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/A-Glorious-Place-Called- Greece.pdf.

Борете се оган со оган. Грците, паметните, ќе се повлечат кога ќе го оспорите нивниот идентитет и ќе им докажете дека е вештачки... лажен... Не толку паметните ќе ви го нападнат карактерот. Може дури и физички да те нападнат… Затоа ќе мора да внимаваш…“

„Знам... знам... ме нападнаа затоа што размислувам поинаку...

Тешко е да им кажам нешто кога не сакаат да го слушнат...“ „Стефче, настрана шегата, ваквите работи ги уништија семејните односи, така што навистина треба да внимавате како и пристапувате на оваа тема со Грците. Луѓето може многу да ви се налутат, па дури и да ви нанесат штета.

Дозволете ми да ви дадам пример што ми се случи. Со тоа што во моите книги спомнав дека христијанските доселеници и колонисти од Мала Азија кои грчката држава ги донела во нашиот дел на Македонија биле Турци, еден сонародник од селото на мајка ми многу се вознемири со мене и ме мразеше со години пред да ја прифати идејата дека тој можеби е половина Турчин. Неговата мајка била Македонка. Една од најлошите работи што можете да му ги направите на Гркот е да го наречете Турчин. Уште полошо од тоа е да го нарекуваат Бугарин. Го мразат тоа затоа што во нивните мисли Бугарите и Турците се најлошиот вид на луѓе на овој свет. Така, овој човек толку се плашеше дека „можеби е“ половина Турчин што ме мразеше што го потсетував. Многу му пречеше и многу го вознемири кога го нареков Турчин.“ „Леле! Леле! Неверојатно! Луѓето мразат што се навистина?

Тоа е неверојатно.“

„Па Стефче, зарем не мислиш дека твоите родители се мразат себеси затоа што се тоа што се?“ „Да во право си. Но, не разбирам зошто? Зошто не можат да бидат тоа што се?“

„Не можам да ви одговорам… Ќе мора да ги прашате… Сепак, можам да ви кажам што ми кажаа другите…“ „Да, би сакал тоа... Можеби ќе ми даде некоја перспектива зошто моите родители се толку фанатици…“ „Една од причините зошто Македонците или она што ние го нарекуваме „Гркомани“ им се лојални на Грците е затоа што тие дедовци или прадедовци ја прифатиле идејата за „хеленизам“ и станале Грци. Но, за да станат Грци, тие мораа да го отфрлат својот „вистински“ идентитет… Не само нивниот личен идентитет, туку и целата нивна македонска етничка припадност… Со други зборови, тие мораа да ги отфрлат сите што не беа Грци, вклучително и нивното македонско семејство, нивните соседи Македонци, македонскиот народ во нивното село и сите луѓе што биле Македонци воопшто. Во тие денови не можеше отворено да бидеш ништо друго освен Грк ако сакаш да живееш во Грција“.

„Па, како вашето семејство остана македонско?“ „Тоа не беше. Додека прадедо ти доброволно прифатил да биде Грк, мојот прадедо тоа не сакајќи го прифатил. Грците го сменија неговото презиме, неговото име, имињата на сите членови на неговото семејство... но длабоко во неговото срце тој остана Македонец и го чуваше во тајност својот вистински идентитет. Потоа со текот на времето, како што сите пораснавме и можевме да чуваме тајна, тој ни кажа дека сме Македонци, а не Грци. Ова се пренесуваше од генерација на генерација. Од моите родители дознав дека не сум Грк. Еден ден мајка ми ми рече дека не сум Грк. Мораше да ми каже бидејќи станував непријатен. Кога почнав да одам во државно училиште во Грција, ги пеев херојските грчки песни што ги научив на час. Дури и дома ги пеев. Еден ден додека парадирав низ куќата како горд Грк викајќи дека сум роден Грк и сум подготвен да умрам за Грција, мајка ми ме тргна настрана и ми рече да престанам да го кажувам тоа. Плашејќи се да не и кажам на наставничката, таа мораше да ми каже зошто. Таа ми ја кажа целата „тајна“. Накратко, ми рече дека сме Македонци, а не Грци. Никогаш порано не го слушнав зборот „Македонци“ и ми звучеше многу чудно, но ја слушав и и ветив дека ќе престанам да пеам грчки песни и ќе ја чувам нејзината тајна“.

„А кои беа овие грчки херои за кои пеевте?“ „Тие беа насилниците убијци кои мачеа и убиваа Македонци во обид да ги претворат во Грци, за Македонија да биде грчка.

Затоа, кога некој ќе ви каже „Македонија е грчка“, само запомнете колку Македонци мораа да страдаат и да умрат за Македонија да биде грчка“.

„О, човеку, тоа е сурово…“ „Она што беше уште посурово беше она што се случи со вдовиците и сираците на Македонците кои се бореа за Грција за време на Грчко-турската војна (1919-1922). Сопругите и децата на Македонците кои се бореа за Грција и беа убиени за време на таа војна не добија никаков надоместок или бенефиции за нивната жртва и беа оставени да гладуваат. Причината за тоа, според Грците, била затоа што овие луѓе не биле Грци. Според нив тие биле Бугари. Така се однесуваа Грците кон Македонците кои се жртвуваа за Грција.

Македонците не беа единствените луѓе што беа малтретирани од Грците. Слушнав приказни од двајца луѓе за тоа како се постапувале со турските христијански доселеници и колонисти од Мала Азија. Ги знаете луѓето кои беа депонирани во Македонија по размената на население меѓу Грција и Турција што се случи во 1920-тите. И тие беа претепани од грчките власти затоа што меѓусебно зборуваа турски. Поголемиот дел од турскиот христијански народ што бил прогонет бил богат и образован. Тие изгубија сè кога беа избркани од Турција... само затоа што беа христијани. И тие мораа да трпат болка и понижување покрај Македонците. За жал, во грчката социјална скала тие беа нивоа над Македонците. Тие се сметаа за „вистински Грци“. Сега тие се „вистинските“ Македонци, потомци на античките Македонци и ние сè уште сме граѓани од трета класа без ниту едно основно човеково право“.

„Јас, едноставно не знам за сето ова… Тешко ми е да го прифатам. И ако го прифатам, никогаш нема да закрепнам од тоа…“

„Досега мора да се согласите дека е проклетство да се биде Македонец, да се знае вистината и да не можеш ништо да направиш за тоа! Многу Македонци се чувствуваа вака и оние што се осмелија да направат било што завршија мртви или прогонети... Ако твоите родители беа толку лојални на Грците и Грците толку многу ги сакаа, зошто тие заминаа во Канада?“

„Не знам…“

„Тие заминаа затоа што немаа надеж да напредуваат во Грција.

Тие беа третирани исто како и сите нас, и покрај нивната лојалност. Македонецот е секогаш Македонец, тоа е нашата судбина. Еден ден, една или две генерации подоцна, вашето семејство ќе се свртеше против Грците... Тие го знаат тоа.

Сигурен сум дека ќе се свртиш против Грците штом ќе дознаеш кој си и што ти направиле тебе и твојот народ. Грците не не сакаат... лојални или не...“ „Никогаш не ми објасни зошто Македонците се лојални на Грците. Кои други причини ги имаат... Дали е тоа затоа што се неуки како мене?“

„Па, некои се неуки, но многумина мислат дека можат да избегнат проблеми и понижувања ако „станат Грци“, други мислат дека можат да добијат предност пред Македонците.

Други чувствуваат дека можат да функционираат како рамноправни со Грците во грчкото општество. Но, не секогаш оди така. Ќе ви дадам неколку примери каде Македонците лојални на Грците паднаа со лице.

Еден човек од селото Трнаа, соседното село, сега на грчки наречено Прасино, им бил многу лојален на Грците до тој степен што ги информирал своите селани на грчката полиција.

Тој имал син кој имал многу високи оценки во државното училиште, но кога се пријавил да оди во средно училиште бил одбиен. Училишниот одбор му кажа дека оценките на неговиот син не се доволно добри. Неговиот татко пробал сè, но не можел да го натера синот да посетува високо образование. На крајот човекот се откажал и го преселил своето семејство во Канада. Во Канада неговиот син бил еден од најдобрите ученици во неговото училиште и покрај јазичните тешкотии.

Друг човек од селото Желево, друго соседно село, сега на грчки наречен Андартикон, исто така лојален на Грците, имал паметен син кој Грците исто така го одбиле. И тој човек го преселил своето семејство во Канада. Неговиот син завршил медицинско училиште и работел како вешт хирург. За жал тој загина во сообраќајна несреќа. Неговиот татко бил уништен и починал набргу потоа.

Оваа друга приказна ја слушнав од луѓе и не знам од каде е овој млад човек, но кога беше возрасен се приклучи на грчката војска. Тој бил сирак, неговите родители биле убиени за време на Граѓанската војна во Грција и бил посвоен од грчко семејство. Не знаел дека е Македонец.

Еден ден кога грчката армија вршеше вежби над замрзнатото Преспанско Езеро на грчката страна од границата, мразот се скрши и генералот што ги водеше вежбите падна во вода и ќе се удавеше да не беше овој млад човек кој скокна на студената вода за да го спаси. Во знак на благодарност, генералот му рекол дека ако некогаш му треба нешто, може да смета на него да му помогне.

Грчката војска, за овој млад човек, беше неговото семејство и даде се од себе очекувајќи да биде унапреден... но по годините поминаа... ништо. На крајот сакаше да знае зошто му биле одбиени унапредувањата и направи многу прашања, но никој не сакаше да му каже зошто го задржуваат. Најпосле решил да оди да го види генералот кој досега бил во пензија. Генералот вети дека ќе му помогне. Нешто подоцна генералот му се јавил и му рекол дека унапредувањето му било одбиено затоа што бил син на „словени“.

Младиот човек беше уништен. Ја напуштил војската и откако дознал дека има тетка која живее во Канада, се преселил да живее кај неа. Тој не зборуваше друг јазик освен грчки, така што додека не научи англиски, тој одби да зборува грчки. Ми кажаа дека и тој се труди да научи македонски. Така ми беше кажано“.

„О, човече, ох човеку и јас мислев дека имам проблеми…“ „Пријателе, ќе имаш проблеми, во моментот кога ќе отвориш уста и ќе почнеш да им кажуваш на луѓето дека си Македонец...“

„Како го правиш? Како се справуваш со глупостите?“ „Знам дека сум Македонец од мали нозе, од многу одамна и се адаптирав. Научив како да се справам со негативноста до точка што ми стана нормална... Но, не можам да кажам дека тоа не влијае на мене. Се вознемирувам секогаш кога читам нешто или гледам телевизија и слушам ова и она за „старите Грци“, за античките Македонци дека биле Грци, како Филип и Александар биле Грци, како Клеопатра била Грка итн. Не ми пречи кога Грците го кажуваат ова, но ми пречи кога го кажуваат надворешните лица, особено Англичаните кои никогаш не пропуштаат прилика да му кажат на светот како „сè“ за античките било грчко, иако ништо за античките не било грчко. Ако сакате да дознаете повеќе за ова, треба да ја прочитате мојата книга „Малата книга за големите грчки лаги“ која можете да ја најдете на:

http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/Malata-Kniga-na-Golemite-Grchki-Lagi.pdf.

„Јас ќе ја читам…“

„Стефче, одвоив доволно од твоето време денес. Сега треба да одиме дома и да го земеме повторно следниот петок…“ „Се согласувам…“ и со тоа и двајцата тргнавме по својот пат.