ВИСТИНАТА - Part 03

3. Античките Македонци ги обединиле античките „грчки“ градски држави и го рашириле „хеленскиот“ јазик и култура во познатиот свет.

Ова е случај кога „Грците“ толку долго веруваа во сопствените лаги што ја заборавија вистината. Според историските извештаи;

„На 2 август 338 година п.н.е., во плитката долина на реката Цефис кај селото Херонеја на патот за Теба, двете спротивставени војски се сретнаа лице в лице. На северната страна стоеја Македонците на Филип со 30.000 пешадија и 2.000 коњаници, најголемата македонска војска некогаш собрана. Меѓу командантите на Филип беше неговиот 18- годишен син Александар, задолжен за коњаницата. На јужната страна, стоеја сојузничките Атињани, Тебанците и Ахајците кои собраа 35.000 пешадија и 2.000 коњаници, најголемата војска некогаш собрана од персиската инвазија.

Тесно поклопени, војските се судрија и додека се водеше битката, македонското десно крило падна назад и почна да се повлекува. Гледајќи дека Македонците слабеат, „грчкиот“ сојузнички генерал дал наредба да се туркаат и да ги истераат Македонците назад во Македонија. Како што Македонците се повлекле, сојузничките крила го прекинале рангирањето и започнале со потера. Не сфаќајќи дека тоа е трик, сојузниците се нашле опкружени и заклани од коњаницата на Александар.

Кога заврши, поголемиот дел од сојузничката војска, вклучително и елитната тебанска сакрална група, лежеше мртво на полињата на Херонеја“. [16] Македонија се борела и ги поразила т.н. „Грци“ во битка и ги потчинила од 338 п.н.е до 206 п.н.е. кога накратко биле ослободени и повторно потчинети од Римјаните. Така, според „грчката“ логика, Македонците ги обединиле таканаречените „грчки“ градски држави со тоа што ги потчинувале и ги потчиниле под македонска контрола. Со истата „грчка“ логика можеме да заклучиме дека и Хитлер во Втората светска војна ги обединил Европејците со тоа што ги потчинал и ги ставил под германска контрола.

Што се однесува до ширењето на таканаречениот „хеленски“ јазик и култура, нема докази дека Македонците тоа го правеле исклучиво со единствена цел да им оддадат чест на „Грците“.

Македонците му го дадоа на светот она што Македонците го имаа и го сметаа за вредно. И Македонците го зеле тоа што го сметале за вредно и го усвоиле за свое. За разлика од таканаречените антички „Грци“ кои беа ксенофобични и мразеа се што е туѓо, античките Македонци сакаа се што е туѓо и ако им имаше некаква вредност не се двоумеа да го прифатат како свое.

Тешко е за современите Грци да прифатат дека сè има свое време и дека таканаречените антички „Грци“ престанале да постојат многу одамна. Тешко им е да го прифатат фактот дека;

како и современите Македонци, тие се производ на еволуција, на мешање и совпаѓање. Тешко им е да прифатат дека тие се деца, барем делумно, на освојувачите, освојувачите, доселениците и ограбувачите кои талкаа по Балканот во последните два и пол милениуми. Тешко им е да го прифатат фактот дека можеби не се директни потомци на тие „славни Грци“ туку мешани од секоја раса што го посетила Балканот.

Полесно им е да веруваат во лагите и бајките отколку да се соочат со фактот дека нивните баби и дедовци и прадедовци можеби биле Албанци, Власи, Турци или Македонци, да Македонци, истите тие луѓе што тие ги негираат и инсистираат дека не постојат.

ВИСТИНАТА Модерна Грција е модерна креација, измислена голема сила. На Британија и Франција на почетокот на 19 век очајно им требаше сојузник на Балканот за да ги заштити нивните скапоцени интереси од Русија. Грција е создадена за да ја спречи Русија да пристапи до медитеранските води, да го расипе британскиот двор. Поделбата на Македонија и добивката на Грција немаат никаква врска со „историските права“, туку многу со лојалноста кон сојузникот. Грција добро ја заврши својата работа и служеше како „куче чувар“ за Британија, па беше наградена со македонски земји. Останатото се лаги за да се држат невините и несвесните заплеткани во расправии од кои нема спас.

Ако не ми верувате, поставете си ги овие прашања;

1. Како можеле античките Македонци да изумрат до последно, да ги изумрат и да преживеат таканаречените антички „Грци“?

2. Како може сите современи Македонци да бидат „Словени“ кои дошле на Балканот во 6 век од нашата ера, а сите современи Грци да бидат „Хелини“ директни потомци од античките „Грци“? Нели Грција во 1912, 1913 година изврши инвазија и окупација на целосно населена Македонија? Што стана со тие Македонци? Дали преку ноќ се претворија во „Грци“? (Да, тие направија! Во 1928 година Грција му објави на светот дека има 98% „чисто грчко“ хомогено население).

1. Како Грција ги задржа сите свои територии „чисто грчки“ со отворена граница стара 2.300 години?

2. Како е можно во денешно време на Грција, на

„новосоздадената“ држава да и се дозволи да има 2.400 години наследни права (без трошка доказ тоа да го докаже) и да ги иселува Македонците од нивните земји на кои живееле. повеќе од 1.500 години?

Дури и според грчките извештаи, Македонците живееле во Македонија од 6 век од нашата ера, но Грција сè уште ги иселува. Грција ги казнува Македонците затоа што се Македонци! Што мислите, за што е спорот за името?

Како што реков претходно, модерна Грција е новосоздадена држава по моделот на античките градски држави со историски јаз од 2.400 години. Грција го узурпира античкото македонско наследство и македонските земји и ќе направи се за да се држи до нив, вклучително и фабрикување историја и ширење ГОЛЕМИ грчки лаги. Македонците се пречка за опстанокот на Грција. Постоењето на Македонците докажува дека Грција цело време лажела и сега се плаши дека еден ден ќе се разоткријат злосторствата што ги направила врз македонскиот народ. Ако Грција признае дека постојат Македонци, ќе мора да признае и дека го лажела светот и сопствениот народ.

ГОЛЕМА грчка лага бр. 18

- „Филип Втори ги обедини Грците“

(Некои современи Грци веруваат дека кралот Филип II од Античка Македонија ги обединил таканаречените „грчки“ градски држави)

И покрај она што го знаеме денес за античките Македонци и за античките градски држави, некои Грци сè уште тврдат дека кралот Филип II од античка Македонија не ги потчинал античките градски држави, туку ги обединил. Некои дури ми пишаа дека Македонија е уште една „грчка градска држава“.

Стана болно очигледно дека некои Грци ќе се држат до она што го веруваат и ќе ги игнорираат сите докази за спротивното.

Некои признаа дека дури може да се развијат аргументи за да се докаже дека ноќта е ден, а денот е ноќ. Велам добро за нив, ако тоа е она што е потребно за да се задржи Грција грчка, така нека биде, но за сите оние на кои им требаат докази за да го докажат очигледното, тука е;

За време на еден од нивните походи јужно од Олимп, Македонците фатија заробеници и Александар ја праша една од жените која е таа, на што таа одговори: „Јас сум сестра на Теоген, кој командуваше со нашата војска против вашиот татко Филип и падна во Херонеја борејќи се за слободата на Грција“.

Ако Филип, а подоцна и Александар ги „обединуваа“ грчките градови, тогаш зошто таканаречените „Грци“ се бореа за слободата на Грција? Зарем Тебанците и Атињаните и нивните сојузници не се бореа заедно за светата почва на Хелада на 2 август 338 година п.н.е. во заспаното село Херонеја? Соборците Хелени, Атињаните и Тебанците, се бореа против Македонците, варварите од север.

Да беа Македонците „Грци“ тогаш ова ќе беше граѓанска војна.

Ако Македонците биле „Грци“ зошто не се бореле да ја зачуваат „светата почва Елада“?

Кога друг македонски крал, Архелај (413 до 399 п.н.е.) ја нападнал Лариса во Тесалија, Трасимах напишал нешто што подоцна требало да стане „модел на говорот“ во име на Ларисаните. Зачувана е само една реченица која гласи вака:

„Дали ќе му бидеме робови на Архелај, ние, Грци, на варварин?

Ако античките Македонци биле „Грци“, тогаш зошто Тасимах ги нарекувал не само варвари туку многу ги разликувал од

„останатите Грци“?

Што е со Демостен и што имал да каже за Македонците, особено за Филип Втори? Денешните Грци би сакале да ги испратат демостенските оспорувања на Филип Втори како политичка реторика, а сепак Демостен двапати беше назначен да ги води воените напори на Атина против Македонија. Тој, Демостен, за Филип рекол дека Филип не бил Грк, ниту е поврзан со Грци, туку доаѓа од Македонија каде што човек не може да купи ни пристоен роб.

Набргу по неговата смрт, луѓето од Атина му оддадоа соодветни почести со подигнување на неговата статуа направена од бронза. На основата на неговата статуа бил издлабен следниов познат натпис: „Домостен да ти беше еднаква сила, Демостен, со твојата мудрост, никогаш со Грција немаше да владее македонски Арес“. Дејствата на неговите современици, античките „Грци“ зборуваат многу погласно за ликот на Демостен отколку зборовите на кој било современ Грк.

Демостен, во модерна смисла, беше патриот, а не кретен политичар како што некои современи Грци би сакале да веруваме!

Кога веста за смртта на Филип стигнала во Атина, Демостен се појавил во јавноста облечен во прекрасна облека и носел венец на главата. Следното е она што последователно беше напишано за тој момент во историјата: „Од моја страна не можам да кажам дека Атињаните си направија некаква заслуга што ставија венци и принесоа жртви за да ја прослават смртта на кралот кој, кога тој беше освојувач и тие освоените со таква толеранција и хуманост се однесуваа кон нив. Далеку од тоа што го предизвика гневот на боговите, тоа беше презирна постапка да се направи Филип граѓанин на Атина и да му се оддаде почест додека тој беше жив, а потоа, штом ќе падне за туѓа рака, да биде покрај себе со радост. , го газат неговото тело и пеат победи на победата, како самите да постигнале некој голем подвиг на оружјето.“ [17] Ако Македонците биле „Грци“ зошто толку многу „Грци“ се вклучиле во редовите на Персијците за да се борат против нив?

Зарем Персијците не беа најлошите непријатели на „Грците“?

Ако Александар навистина се борел со Персијците за да ги одмазди „Грците“, зарем „Грците“ не требаше доброволно и доброволно да му се придружат?

„Грците на Дариј се бореа да ги турнат Македонците назад во водата и да го спасат денот за нивното лево крило, веќе во повлекување, додека Македонците, пак, со триумфалната рамнина на Александар пред нивни очи, беа решени да се изедначат со неговиот успех и не ја губат гордата титула непобедливи, досега универзално доделена на нив. Борбата беше дополнително огорчена од старото расно ривалство меѓу Грците и Македонците“. [18] За оние кои мислат дека Филип II ги „обединил“ древните градски држави или „Грците“ како што би сакале да ги наречат некои современи Грци, ве молиме внимателно прочитајте го следниот цитат. „Александар во меѓувреме брзо се справи со немирите во Грција - не само што Атињаните се радуваа на смртта на Филип, туку и Етолците, Тебанците, како и Спартанците и Пелопонезите, беа подготвени да го фрлат македонскиот јарем. „[19] Ако внимателно го прочитавте цитатот, ќе го забележите зборот „јарем“. Етолците, Тебанците, Спартанците и Пелопонезите биле подготвени да го фрлат македонскиот јарем. Дозволете ми да нагласам дека кога се „обединува“ нема „јарем“ за фрлање!

„Александар, исто така, се осврна на својот татко Филип како освојувач на Атињаните и им се присети на неодамнешното освојување на Беотија и уништувањето на нејзиниот најпознат град“. [20] Дозволете ми да нагласам и дека кога се „обединува“ нема „освојување“! Треба ли да кажам повеќе?

Очигледно кај некои има „потреба“, па еве уште неколку цитати (од Квинт Руф „Историјата на Александар“): „Мажи! Ако ги земете предвид размерите на нашите достигнувања, вашиот копнеж за мир и уморот од брилијантни кампањи воопшто не изненадуваат. Дозволете ми да ги поминам Илирите, Трибалјаните, Беотија, Тракија, Спарта, Ахајците, Пелопонезите - сите потчинети под мое директно водство или со походи спроведени по мои наредби“. Кога некој „се обединува“, не ги „покорува“ или „присилува потчинувањето“ или „освојувањето“ на луѓето.

„Почнувајќи од Македонија, сега имам моќ над Грција; Под своја контрола ги ставив Тракија и Илирите; владеат со Трибалите и Маедите. Ја имам Азија во моја сопственост од Хелеспонт до Црвеното Море“. [21] Според Аријан во „Походите на Александар“, Александар продолжува да им зборува на своите Македонци и сојузници:

„Дојдете, тогаш; додадете го остатокот од Азија на она што веќе го поседувате - мал додаток на големата сума на вашите освојувања. Какво големо или благородно дело би можеле самите да постигнеме ако мислевме дека е доволно да живееме спокојно во Македонија, само да ги чуваме нашите домови, освен да не го контролираме навлегувањето на Тракијците на нашите граници, или Илирите и Трибалјаните, или можеби таквите Грците може да се покажат како закана за нашата удобност“. [22] Откако ќе го прочита горенаведеното, непристрасен читател или читател кој нема политичка агенда, би дошол до заклучок дека постои одреден сомнеж во современото грчко верување дека античките Македонци биле „Грци“ и дека кралот Филип Втори Македонски се „обединил“. „Грците“. Треба да стане очигледно дека Филип II се борел со „Грците“ во битка и со својата победа ги освоил и потчинил и ги додал нив и нивните територии на сопствената растечка империја. Ако навистина Филип и Александар ги обединиле таканаречените „Грци“ и со тие тактики според современата грчка логика, тогаш мора да ги обединиле и Илирите со Тракијците, Трибалјаните, Маиѓаните и секое друго племе во Азија. источно како Индија.

ВИСТИНАТА Време е овие современи грчки неверници или да ги остават своите пристрасни верувања настрана и да се соочат со реалноста или да признаат дека единствената причина поради која инсистираат дека античките Македонци биле „Грци“ е да ја оправдаат нивната окупација на 51% од македонските територии. Античките Македонци биле подеднакво слични на таканаречените антички „Грци“ како што современите Македонци се слични на современите Грци. Остатокот е „грчка логика“ која треба да се класифицира како „грчки лаги“ и да се запише во делот „античка митологија“ наречен „Големи грчки лаги“.

ГОЛЕМА грчка лага бр. 19

- „4.000 години грчка цивилизација“

(Некои современи Грци веруваат во 4.000 годишно постоење на таканаречената „грчка цивилизација“)

4.000 години „грчка цивилизација“? Многу импресивно! Но, што е „грчка цивилизација“?

Според Оксфорд, цивилизацијата е „напредна фаза на општествениот развој“, а цивилизацијата е „изведена од варварството, направена во целосно организирана држава, просветлена и рафинирана“. Според Вебстер, цивилизацијата е „општествена организација од висок ред, обележана со развојот и употребата на пишаниот јазик и со напредокот во уметноста и науката, владата итн., вкупната култура на одреден народ, нација, период итн. .“ а цивилизирано е „да се донесе или излезе од примитивни или дивјачки услови и во состојба на цивилизација, да се подобрат во навиките или манирите“.

Значи, „4.000 години грчка цивилизација“ мора да значи „напредна фаза на грчкиот општествен развој обележана со развојот и употребата на пишан јазик и со напредокот во уметноста и науката, владата итн., вкупната грчка култура и грчката нација што се протегаат за 4.000 години“.

4.000 години „грчка“ цивилизација? Навистина!

Ме обвинија (се разбира од Грците) за „фабрикување информации“, „невклучување извори“, „кажување лаги“, „шпекулирање“, „не давање заклучоци“, „не правење фусноти“ итн., итн. за оваа статија ќе дадам се од себе да не фабрикувам информации, да вклучувам извори и да се воздржувам од правење на сите тие работи. Всушност, во оваа статија ќе одам чекор понатаму и ќе ви дадам директни цитати од западни автори.

„Иако грчките говорители на Константинопол можеби биле корисници на богата културна традиција поврзана со Византиската империја, позиција останала и преку црквата за време на отоманското време, години пред концептот на грчка држава (која била производ на големата моќ политика и заеднички напори за дестабилизација на Османлиите) некогаш постоеле, „Грците не знаеја кои се тие““. [23] „Етничката мешавина на грчките говорители на Отоманската империја (грчкиот често го учеле побогатите негрчки луѓе како втор јазик) била разновидна како сите во Отоманската империја, можеби и повеќе. „Островите и морепловците од крајбрежните региони се одликуваа со својата посебна етничка припадност, многумина беа од мешано албанско-грчко потекло“. [24]

„Кундуриотите, на пример, најмоќното поморско семејство на островот Хидра, кои водеа значителна фракција за време на војната (за независност), беа со албанско потекло“. [25] „Иако современите грчки националисти сакаат да се фалат со тоа како никогаш не го заборавиле своето богато наследство и културните икони, ова следно дело е во спротивност со нивните теории. „Клефтите“ биле грчки еквивалент на Комити или Хајдуци, воините кои се залагале за идејата за слободна нација.

Грчкиот научник од 18 век, Кумас, раскажува за посетата на еден од највлијателните Клефтови, Никотсарас (веројатно со делумно словенско потекло, Нико-цар-ас). За да покаже почит, Кумас му се обратил на водачот на Клефт како Ахил.

Никотсарас луто возврати: „За кое ѓубре зборуваш? Кој е овој Ахил? Удобно беше со мускетот?“ [26] „Филхените од Америка, Велика Британија и Западна Европа повикаа на слободна грчка држава во романтичен страстен обид да ја оживеат хеленската култура од минатото. Никој од нив не знаеше какви екстремни промени се случија во регионот на некогашните грчки градски држави. „Нормално, многу патници и филхелени беа шокирани од недостигот на софистицираност на Грците и од отсуството на физичка сличност со хелените на нивната класична имагинација. Сите дојдоа очекувајќи да го најдат Пелопонез полн со луѓе на Плутарх и сите се вратија мислејќи дека жителите на Њугејт поморални“. [27] „Тоа не беше само сличноста, или недостатокот на тоа, туку и фактот дека „политички гледано Грците беа Азијци, и сите нивни ориентални идеи, без разлика дали се социјални или политички, требаше да се коригираат или искоренат, пред да се очекува да се формираат. цивилизиран народ врз цивилизирани европски принципи“. [28] Толку од колевката на европската цивилизација“. [29] „Како што е јасно очигледно, грчката нација имаше многу поделби и различности во кои требаше да се решат пред да почнат да му кажуваат на светот дека тие се потомци на античките Хелени. Иако можеби е несреќно, денешниот Грк има повеќе генетски заедничко со Албанците, Латинските Власи и Турците отколку со „луѓето на Плутарх““. [29] „Вродената нестабилност на Балканскиот Полуостров - лоциран како што е на раскрсницата на освојувачите на Турците, Словените што мигрирале и колонизирачките сили од западна или централна Европа (Венецијанци, Австро-Унгарци) - остави во наследство на Грција збунувачка количина на културна конфузија. ” (Британица)

„Едно од највозбудливите прашања во врска со историјата на средновековна Грција е степенот до кој домородното „хеленско“ население преживеало и со себе го носи прашањето дали овој термин може правилно да се користи за нешто друго освен за културен (наспроти на етнички или расен) идентитет.

Археолошките податоци, секако, можат да дадат одговори само во однос на културните сличности и разлики, така што прашањето, како што традиционално се изразуваше, за хеленско етнички опстанок, не може да се одговори.

Прашањето мора да се истражи во контекст на напливот на голем број Словени во текот на подоцнежниот 6-8 век, како и миграцијата низ Грција на номадски или полуномадски пасторални групи како Власите од 10 или 11 век и Албанците од 13 век. Иако доказите за имињата на местата укажуваат на некое трајно словенско влијание во делови од Грција, доказите се оквалификувани со фактот дека процесот на рехеленизација што се случил од подоцнежниот 8 век се чини дека искоренил многу траги од словенското присуство. Доказите за племенските имиња пронајдени и на Пелопонез и на северна Грција сугерираат дека веројатно имало широко словенско говорно население во многу области; а од 10 век до 15 век словенските жители на различни делови на Пелопонез во изворите се јавуваат како разбојници или како жестоко независни воини. Додека Словените од југот се чини дека го прифатиле грчкиот, оние од Македонија и Тесалија ги задржале своите оригинални дијалекти, станувајќи само делумно хеленофонски во одредени области“. (Британица) [29] „За христијаните од раниот и средниот византиски свет, термините Хелен и Хелен генерално (иако не исклучиво, бидејќи во одредени литературни контексти класицизирачкиот стил дозволуваше малку поинаква употреба) имаа пејоративна конотација, што означува паганско и нехристијанско наместо „ Грчки“ (Британика)

„Кенинг (британски политичар, 1812-1862) планираше да го спречи напредокот на Русија, не со директно спротивставување, туку со поврзување со Англија и Франција во политика на еманципација, чија цел беше да се подигнат национални држави надвор од составните делови на Турската империја. На таквите држави може да се потпреме за да го издржат руското навлегување во нивната независност, доколку еднаш беа ослободени од Турчинот. Создавањето на Кралството Грција беше непосреден исход на политиката на Канинг“. [30] „За мене, филхеленизмот е љубовна врска со сон што ги замислува „Грција“ и „Грците“ не како вистинско место или како вистински луѓе, туку како симболи на некое замислено совршенство“. [31]

„Сè уште надвор од Војната за независност, кога за прв пат настана модерната национална држава Грција, целиот концепт на Грција како географски ентитет што почнува да се замаглува пред нашите очи, толку многу и различни беа нејзините форми.

и значења. Но, ако географијата не може да ни понуди стабилна идеја за Грција, што може? Не раса, секако; зашто какви и да биле Грците некогаш, ...., тие тешко можеле да имаат многу крвна врска со Грците од денешниот полуостров, Србите и Бугарите, Римјаните, Франките и Венецијанците, Турците, Албанците,... во една инвазија по друга ги направија современите Грци дефинитивно мешана раса. Ниту политиката;

зашто и покрај таа жилава западна легенда за Грција како родно место и природен дом на демократијата, политичкото досие на Грците е единствена нестабилност и конфузија во која, низ историјата, половите на анархијата ја модулираа слободата многу ретко се појавуваа. Не религија; зашто додека Византија била христијанска, античка Хелада била паганска“. [32] „Грчката национална држава беше производ на западната политичка интервенција - „фаталната идеја“ како што еднаш ја нарече Арнолд Тојнби, на ексклузивен западен национализам кој ги погодува мултинационалните традиции на источниот свет. Според тоа, во секој случај, во теорија, тоа беше дете на ренесансата и на западниот рационализам...“ [33] „Нејзината меѓународна употреба за да се опише суверената држава која моментално ја окупира таа територија е само одраз на фактот дека „Грција“ во оваа модерна смисла е буквално западен изум“ [34]

„Грчкиот природен идентитет не беше „природен развој“ или проширување на „висока култура“ во регионот на Македонија, иако сега често се прикажува како таков. Идеологијата на хеленизмот наметна хомогеност на македонскиот регион и неговите жители“. [35] „Современиот грчки идентитет се заснова на непоколебливо убедување дека грчката држава е етнички хомогена. Ова верување ... повлекува постојано и официјално негирање на постоењето на малцинства кои не се од „чисто“ хеленско потекло. Опседнатоста со грчкиот расен идентитет вклучува искривување на историјата од илјадниците години кога не постоеше нешто како грчка национална држава“. [36]

„Остра и брутална револуција го смени целиот карактер на Хелада... Таа, исто така, вклучуваше нагло опаѓање на цивилизираниот живот и речиси целосно отфрлање на поранешните вредности... Највпечатливата промена влијаеше на етничкиот состав на народот и произлезе од масовна миграција на Словените на Балканот која започна во шестиот век“. [37]